Παρασκευή, 30-01-2026.
20:10'. Ξύπνησα στις έξι το πρωί από όνειρα, απότομα. Προσπάθησα να τα ξεχάσω αλλά τα έγραψα στο ημερολόγιό μου. Διάβασα από την Καινή Διαθήκη και έβαλα τα κλάματα με τα πάθη του Κυρίου. Άρχισα προσευχή και πήγα στην Αγία Αικατερίνη μαζί με σχολεία γιατί σήμερα είναι των τριών Ιεραρχών. Κοινώνησαν πολλά παιδιά κι ύστερα κι εγώ από τον παπά Κώστα. Ήταν η μάνα μου στην εκκλησία με τη μαγκούρα της και πήγαμε για καφέ. Σχεδόν το μεσημέρι που γυρίσαμε, ανέβηκα στο σπίτι της κι έφτιαξα σκορδαλιά. Ήθελα να φτιάξω και χόρτα βραστά αλλά δεν πρόλαβα μέσα στη μέρα. Έφαγα από τη σκορδαλιά με ψωμί. Ξάπλωσα για μεσημέρι και όταν σηκώθηκα χάζευα με βίντεό μου δημόσια. Είδα κι αυτό με τον μακαρίτη τον κολλητό μου, Νίκο Κωστή, όπου έκλαιγα, κι έκλαψα πάλι. Δεν ξέρω γιατί έχω γίνει τόσο ευσυγκίνητος. Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες και τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου. Έστελνε ο Δαρό. Ζωγράφισα ένα τελαράκι με ακρυλικά. Φαίνεται λίγο βιαστικό αλλά μου άρεσε. Ανέβηκα και καληνύχτισα τη μάνα μου. Βγ...