Τρίτη, 27-01-2026.

20:14'.
Τη νύχτα, μεταξύ ύπνων, έτρωγα.
Δεν βιάστηκα να σηκωθώ από το κρεβάτι το πρωί.
Περιμένω κάτι πιστοποιητικά να βγουν και κοίταξα αλλά δεν έχουν εκδοθεί.
Ανταλλάξαμε με τον Δαρό.
Είχε στείλει κι η ΚαΧα αλλά τώρα έμαθα, δεν απάντησα.
Έκανα ένα χαρούμενο ιδιωτικό βίντεο, το "2026-01-27", για να απαλύνω το χτεσινό που ήταν μέσα στην κατήφεια και την ανάγκη.

Βγήκα για ψώνια της μάνας μου και δικά μου.
Της ανέβασα τα δικά της και πήρα λίγο αρνί που δεν μπορούσε να μασήσει. Είχε χάσει και το ένα μασελάκι κάπου. Ψάξαμε, δεν το βρήκαμε.
Έφτιαξα πάλι τυρόπιτα και βγήκε καλή.
Έφαγα λίγο αρνί και λάχανο σαλάτα.

Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου, το απόγευμα πια.
Αντάλλαξα πάλι με τον Δαρό.
Έκανα και την προσευχή.
Ζωγράφισα για λίγο με ακρυλικά σε χαρτί.
Ανέβηκα στης μάνας μου για scrabble. Της πήγα τυρόπιτα.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

20:23'.
Δόξα τω Θεώ και σήμερα.
Είχα έναν αμυδρό πονοκέφαλο αριστερά στον κρόταφο κι ακόμα τον έχω.
Ας είναι έτσι λίγοι οι δαίμονες, δεν πειράζει.

Το πρωί ο Δαρό δοξολογούσε και έλεγε πόσο ωραίο είναι να έχει κανείς ειρήνη.
Όλο το σώμα και το μυαλό μπορεί ν' ανασαίνει έτσι.
Το απόγευμα έστειλε κάτι ενός γέροντα, ότι τελικά είμαστε μόνοι κι αν δεν έχουμε Θεό δεν έχουμε κανένα.

Είπα πως:
Κάποιοι πικραίνονται γιατί έτσι όπως είναι δεν έχουν κανένα.
Αν πέσεις όμως κάπου έξω, κάποιος θα σε σηκώσει, και στο σπίτι, κάποιος θα σε βρει.
Άλλοι ακριβώς επειδή είναι με τον Θεό, αποζητούν την ησυχία.
Ο Χασάν μπορεί να έλεγε ότι "όλοι έρχονται και φεύγουν μόνοι", αλλά ποιός ξέρει πώς είναι η προσφυγιά;

Ρωτούσε ο Δαρό και για την εξομολόγησή μου, πόσο συχνή είναι.
Είπα πως είχα πάει το προηγούμενο μήνα και πρόσφατα.

Ο προηγούμενος πνευματικός μου μου είχε πει κάθε δεύτερη βδομάδα, αφού μου είχε βάλει κανόνα ακοινωνησίας για δύο χρόνια.
Στο ίδρυμα Τρεις Ιεράρχες στην Μενάνδρου.
Ήρθα στον παπά Γαβριήλ όταν δεν άντεχα άλλο και ήθελα να κοινωνήσω, αλλά συμφώνησε σε ό,τι είχε βάλει κανόνα ο προηγούμενος.

Δεν ήταν απαραίτητο, είχα μετανιώσει, τώρα να δούμε αν αντέχω ακόμα...
Κανόνα χρειάζομαι για το πονηρό μου μυαλό, που τα βλέπει όλα ερωτικά.
Κάνω προσευχή και για τους ερωτικούς που αγόμαστε και φερόμαστε από τον έρωτα.

Ο Δαρό είπε για το θείο έρωτα που είναι ζητούμενο.
Είπα πως είναι χάρη μάλλον.
Ο θείος έρωτας είναι η αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο και η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό.
Να μεθάς με τη σκέψη σου στον Κύριο!
Έ, γι' αυτό χρειάζεσαι χάρη Θεού.

21:19'.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ήσυχη βραδιά απόψε εδώ. Και η μέρα ήταν καλή με ήλιο. Δεν βγήκα όμως, μόνο για τα ψώνια, και πάλι καλά.
Δεν κοιμήθηκα για μεσημέρι, δεν θα προλάβαινα τίποτα.
Και για καφέ το απόγευμα που είπε ο Δαρό, αν πηγαίναμε, πάλι δεν θα προλάβαινα τα δικά μου.

Δεν ξέρω αν έχει μικρύνει η ζωή, έτσι όπως φεύγουν οι μέρες.
Ευτυχώς που υπάρχει η προσευχή και νιώθω καλά και πως κάνω κάτι. Κάτι θα γίνεται...
Ο Θεός είναι μεγάλος, ξέρει, μπορεί, θα φροντίσει.

23:14'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Μπήκα για κάμποση ώρα στην ψύχωση της ΚαΧα. Με αυτά που έχει πει.
Με πόνεσε το κεφάλι μου.
Δεν έβγαλα άκρη.
Δεν ακούστηκε τίποτα από πουθενά.
Δεν έχω σύνδεση με το διαδίκτυο εδώ απόψε πάλι.
Πείνασα.
Πήρα depon.

00:42'.
Είμαι ακόμα εδώ στον κόσμο, έξω, κι έλεγα μέσα μου το "Κύριε ελέησον".
Δεν ήθελα τίποτε.
Τώρα;
Θα ρωτήσω.

01:16'.
Γύρισα σπίτι.
Έφαγα τυρόπιτα και λίγο αρνί.
Πήρα χάπι.
Βάζω Απόδειπνο.