Παρασκευή, 23-01-2026.

19:23'.
Ξύπνησα στις εννιά το πρωί.
Έβαλα να ψηθούν πατάτες, κολοκύθια, πιπεριές.
Προσπαθούσα ν' αντιπαλέψω την άρνηση που είχα να βγω να ψωνίσω χρώματα ζωγραφικής που σκέφτηκα χτες το βράδυ.
Τελικά άναψα λιβάνι, διάβασα από την Καινή Διαθήκη, άρχισα την προσευχή και βγήκα.

Με τη μανία με την οποία ψώνιζα τα σωληνάρια των χρωμάτων πήρα χωρίς να τα προσέξω και λάδια και ακρυλικά και τέμπερες.
Γύρισα σπίτι και έπρεπε τώρα να με πείσω να συνεχίσω την προσευχή και να κάνω τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου για να ζωγραφίσω μετά.

Έφαγα και ύστερα νύσταξα με τους χαιρετισμούς.
Με τα πολλά, και νιώθοντας τη ζωγραφιά ήδη μέσα μου, άρχισα να ζωγραφίζω.
Έπρεπε να θυμηθώ πως δουλεύονται οι τέμπερες. Είχα να τις χρησιμοποιήσω από το σχολείο.
Έφτιαξα μια ζωγραφιά αλλά δεν μου άρεσε.
Αύριο μπορεί να φτιάξω κάτι καλύτερο...

Δεν κοιμήθηκα για μεσημέρι.
Κοιτούσα τη ζωγραφιά. Μου θυμίζει τις ζωγραφιές του σχολείου.
Ανέβηκα στη μάνα μου το απόγευμα για scrabble.
Τώρα σε λίγο θα βγω για καφέ.

19:47'.
Ήρθα στον "τράγο".
Με την ενατένιση της ζωγραφιάς μου το απόγευμα και με τη διαδικασία για να την φτιάξω, μπήκα σε μια διαφορετική γραμμή σκέψης, σε άλλο mind set, από αυτό που είχα πριν.

Χάζευα το πρωί στο διαδίκτυο και σκεφτόμουν πάλι τα ίδια να κάνω, ψώνια, μαγείρεμα, φαΐ, ύπνο, έξοδο.
Με τη ζωγραφιά, ένα τοπίο, κι ας μην πέτυχε, άρχισα να σκέφτομαι την καλλιτεχνική παραγωγικότητα.
Δεν λέω "δημιουργία", γιατί η ζωγραφιά που έκανα είναι σαν πρωτόλειο έργο, σα δοκιμή να δει κανείς πως δουλεύονται οι τέμπερες.

Άρχισα όμως να σκέφτομαι την έννοια της παραγωγής υλικού έργου, κάτι που θα σταθεί απέναντι να το κοιτάς, κι όχι μια εννοιολογική ή καταστασιακή, των καταστάσεων, τέχνη.
Είχα απομακρυνθεί από αυτό για χρόνια.

Από το 2022 άρχισα με ενθουσιασμό πάλι να ζωγραφίζω μικρές ζωγραφιές σε τελαράκια με καμβά που είχα.
Και πέρσι έκανα μια σειρά έργων που τα είδα σε όραμα, και για τα οποία είχα κρατήσει μια σημείωση να τα φτιάξω. Και τα έφτιαξα.
Είναι στην έκθεση μου του 2025 "Ο των Όλων Κοσμήτωρ", και τ' ανέβασα στο https://www.instagram.com/acrobartist με περιγραφή και τιμές.

Όμως μετά από αυτά αποκόπηκα πάλι κάπως από τη δημιουργία που φτιάχνεις με τα χέρια σου.
Και σήμερα τα ξαναθυμήθηκα όλα αυτά.
Και ήθελα μετά να φτιάξω δεύτερη ζωγραφιά με θέμα κάτι οικείο με τα δικά μου.
Αλλά είπα να περιμένω να στεγνώσει η πρώτη ζωγραφιά και να μου κυκλοφορήσει λίγο.

Η πρωινή άρνηση μου για ό,τι είχα σκεφτεί χτες βράδυ, να ζωγραφίσω δηλαδή, είναι χαρακτηριστική αυτού που θέλω να πω.
Η καλλιτεχνική παραγωγικότητα σε έχει σε ένα πρόγραμμα σχεδόν να φτιάχνεις πράγματα, όχι πάντα καλά, μπορείς να τα απορρίψεις μετά.
Σε έχει όμως σε εγρήγορση διαδικασίας μαστόρικης. Σε δουλειά δηλαδή.

Δεν ξέρω αν αυτό ακούγεται καλό, αλλά εμένα μου έχει λείψει.
Μακάρι κάθε μέρα να φτιάχνω κάτι. Και ας μην είναι πάντα πετυχημένα αυτά που φτιάχνω.
Η ώρα που περνάς ζωγραφίζοντας ή με άλλες καλλιτεχνίες είναι βάλσαμο για την ψυχή!
Αμήν έτσι.

Και είτε βγάζεις λεφτά από αυτό που φτιάχνεις είτε δεν σε νοιάζει το οικονομικό μέρος, ο χρόνος όμως γεμίζει με αγαλλίαση και ψυχαγωγία, με ταξίδεμα, με έργο.
Δεν είναι λίγο αυτό σήμερα που όλα είναι ψηφιακά για να φτάσουν σε σένα.
Μια ζωγραφιά έχει υπόσταση, έχει ψυχή. Είναι έκφραση διατυπωμένη σε επιφάνεια κατάλληλη με γραμμές και χρώματα. Κι όχι μια οθόνη ακόμα.
Ωραία, έ;

Μπορεί μόνο εγώ κι όσοι ζωγραφίζουν να ευχαριστιούνται με τις ζωγραφιές. Μπορεί για πολύ κόσμο να είναι κάτι αδιάφορο. Ή για άλλους να είναι μόνο στοιχείο της διακόσμησης, τέτοια κατάντια γνώμης έχουν.
Όμως πόσο ωραία που είναι τα παιδιά όταν ζωγραφίζουν!
Πόσο μάλλον να έχεις μεγαλώσει και να παίζεις ακόμα με τα χρώματα!

20:31'.
Ίσως πάω τώρα κοντά να αγοράσω κι άλλα σωληνάρια χρώμα. Πάλι απ' όλα θα πάρω.
Έδωσα σήμερα 71,49 € σε υλικά ζωγραφικής αλλά και μια κούτα τσιγάρα κάνει 49,00 €.
Και δυο κιλά αρνί να τρως τα λίπη τους δυο μέρες κάνουν 36,00 €.
Λοιπόν τί είναι καλύτερο;

Δεν ξέρω αλλά δεν τα λυπήθηκα σήμερα που έδωσα τα λεφτά για το ψώνιο μου.
Εδώ άλλοι χαλάνε άλλα κι άλλα σε τόσα άχρηστα. Εγώ που γιατρεύομαι με τα χρωματάκια μου να μην τα δώσω;
Δόξα τω Θεώ! Δόξα τω Θεώ που τα είχα για να τα δώσω! Δόξα τω Θεώ που μπήκαν σε έργο!

20:46'.
Πάντα ήμουν φειδωλός με τα υλικά μου στην τέχνη.
Το αντιμετώπιζα το έργο και τη δημιουργία ως μέσο άσκησης.
Άσκηση το να το πετύχεις με το πρώτο.
Άσκηση το να συνεργαστούν μάτια, μυαλό, χέρια κι όλα πάλι απ' την αρχή.
Άσκηση και να τα στερείσαι τα έργα για να βγαίνουν με έκρηξη και να κάνουν πάταγο.

Τώρα μπορώ να χαλαρώσω και να το δω αλλιώς.
Να παίζω μόνο. Να φτιάχνω όχι για να πουληθεί ή να αρέσει αλλά για την ενέργεια του να φτιάχνεις κάτι, ακόμα και μη πετυχημένο.
Να το απολαύσω δηλαδή, μπορώ.
Μπορώ κι έτσι.

Παλιά απολάμβανα γιατί ό,τι έφτιαχνα είχε να πει κάτι. Έλεγε. Ήταν καλό.
Τώρα μπορώ να εντρυφήσω στη διαδικασία, στην ενέργεια, στη δοκιμή, στη γεύση, στην απόλαυση του να φτιάχνεις.
Αμήν για όλα!

20:55'.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Είναι διαφορετικά εδώ έξω απόψε.
Άλλοτε είχα να ξεφορτωθώ τη μέρα που πέρασε. Να ξαποστάσω. Να ηρεμήσω. Να χαρώ λίγο.

Σήμερα, αν εξαιρέσουμε το χρόνο που προσπαθούσα να με πείσω να ψωνίσω χρώματα και να τα χρησιμοποιήσω, το ότι τα ψώνισα και τα χρησιμοποίησα τελικά με γέμισε με απόλαυση κι ενθουσιασμό νέο.

Τώρα νιώθω την ανάγκη να επικοινωνήσω το γεγονός πως έφτιαξα ζωγραφιά και θα φτιάξω κι άλλες τις επόμενες ημέρες.
Νιώθω ζωντανός! Νιώθω μέσα στα πράγματα.
Πως αξίζω κάτι.
Πάλι καλά που γράφω γι' αυτά!

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Να μην πάρουν τα μυαλά μου αέρα...
Πάλι καλά που η ζωγραφιά σήμερα δεν πέτυχε.
Δεν μπορώ έτσι να περηφανευτώ.
Απλώς έζησα καλά!
Δόξα τω Θεώ!

21:06'.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ένιωσα σήμερα την παρουσία του Θεού στη ζωή μου.
Εκεί, που αρνιόμουν να συνεχίσω τη μέρα για να ζωγραφίσω τελικά κάποια στιγμή, σκέφτηκα πως ο Θεός μου γέννησε την ιδέα και το χρόνο και τη διάθεση να ασχοληθώ με αυτό που μ' αρέσει για να συνεχίσω απρόσκοπτα στα πνευματικά και να μην κατατρέχομαι από λογισμούς και δαίμονες.
Δόξα Σοι ο Θεός, δόξα Σοι!

21:45'.
Έ, τί περίμενες; (Δεν θα ερχόταν χάρη;)
Έτσι μου λέει ο Κύριος τώρα που δοξολογώ.
Πήρα μπύρα και είμαι μέσα στον κόσμο που διασκεδάζει με τα φαγητά και τα ποτά και την παρέα του.
Αλλά εγώ είμαι πολύ μακριά...
Είμαι στα χρώματα και στις ζωγραφιές.
Τ' άλλα, όλα, είναι τίποτα!
Δόξα τω Θεώ!
Ανάσα επιτέλους!

21:58'.
Δόξα τω Θεώ για όλα τα γνωστά μέχρι τώρα και Κύριε ελέησον για όλα πάλι αλλά δόξα τω Θεώ για σήμερα με τη μέρα μου και Κύριε ελέησον για τις επόμενες!
Είμαι σε άλλη διάσταση...
Πράγματι δεν είμ' εδώ και δεν είμ' εγώ!
Αλλά παράλληλα νιώθω τόσο οικείος με όλους, λες και ήξεραν ένα μυστικό που μόλις έμαθα κι εγώ.

23:23'.
Γύρισα, έφαγα, βάζω Απόδειπνο.