Κυριακή, 25-01-2026.

19:59'.
Ξύπνησα στις εφτά το πρωί.
Έστειλε πρωινό sms η ΚαΧα, δεν είχα μονάδες να απαντήσω και μου φαίνεται καλύτερα...
Έστειλε κι η ΣμΜ και χτες βράδυ και το πρωί νωρίς γράφοντας για το ψηφιακό μου ημερολόγιο που διαβάζει.
Δόξα τω Θεώ! Ο Θεός είναι μεγάλος!

Πήγα στην Αγία Αικατερίνη και με κοινώνησε ο παπά Γαβριήλ.
Γύρισα και ανέβηκα στης μάνας μου. Έψηνε το αρνί που της είχα πάρει κι είχε βράσει χόρτα.
Είδα τα τελευταία μου βίντεο δημόσια και ιδιωτικά.
Μετά, ήταν περίεργα, γιατί είχα πονοκέφαλο, κρύωνα πολύ και νύσταζα.

Ακούστηκε από κάπου "αν νυστάζεις, κοιμήσου" κι έπεσα για μεσημεριανό ύπνο.
Το απόγευμα έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή.
Ζωγράφισα λίγο. Αυτή τη φορά με διαφορετική τεχνική για τα ακρυλικά και είδα πως λειτουργούν στο χαρτί.

Ανέβηκα στης μάνας μου και το απόγευμα και μιλήσαμε λίγο. Πήρα και λίγα χόρτα. Μ' αρέσουν πολύ.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

20:08'.
Σκέφτηκα αυτά που έχω διαβάσει για μοναχούς που αγωνίζονται και οι δαίμονες τους κάνουν σωματικές επιθέσεις, όχι μόνο πνευματικές, έτσι που έπεσα κάτω χτες χωρίς να καταλάβω πώς και που είχα πονοκέφαλο, κρύωνα πολύ και νύσταζα σήμερα μέσα στη μέρα.

Όπως και να έχει ο Κύριος είναι κύριος των δυνάμεων και δεν έχω να φοβάμαι τίποτα.
Και σήμερα, δόξα τω Θεώ, αν και είχα σκεφτεί ότι είναι Κυριακή και ίσως δεν προλάβαινα να ζωγραφίσω, ευτυχώς ζωγράφισα.

Δεν έκανα τίποτα σπουδαίο, ένα πρόσωπο, από σχέδια που έχω από παλιά, που καθόμουν μπροστά στον καθρέφτη και με σχεδίαζα.
Έχω πολλά, και με τα χρώματα τώρα δείχνουν αλλιώς. Σαν καινούργια. Τωρινά δηλαδή.
Δόξα τω Θεώ!

20:24'.
Σήμερα ακύρωσα τα τελευταία μηνύματα που είχα στείλει στην Στέβη και χτες, προχτές αυτά που είχα στείλει στην ΆΛα. Δεν φάνηκαν να τα διάβασαν. Είχαν λήξει έτσι κάπως.

Η ΚαΧα και παλιότερα μου έστελνε μηνύματα πρωί πρωί και ρώταγε τί κάνω και τί θα κάνω στη συνέχεια και ήταν ενοχλητικό γιατί η μέρα δεν είχε δείξει ακόμα, έτσι πρωί πρωί, και δεν ήξερα τί να γράψω. Άσε που ό,τι λέω πως θα κάνω, μετά συνήθως δεν τα κάνω.
Έτσι, για την αλητεία να μην είμαι καθορισμένος ούτε από τον εαυτό μου.

Εγώ νιώθω, τα βράδια που βγαίνω, τη διάθεση για επικοινωνία. Για να γεμίσει και με κοινωνία η μέρα.
Εντάξει, σήμερα είχα τη θεία κοινωνία το πρωί.
Ανταλλάξαμε και με τον Δαρό.
Και εδώ τώρα δεν έχω σύνδεση με το διαδίκτυο.

Έχω αγοράσει κάρτα για να βάλω στο κινητό μου και μπορώ να αγοράσω πακέτο δεδομένων για να έχω σύνδεση με το διαδίκτυο, αλλά το αποφεύγω ακόμα, γιατί νιώθω πως η σιωπή κάνει καλό.
Δουλεύει ο Θεός.
Αυτός τα κάνει όλα καλύτερα απ' όσο μπορούμε εμείς να τα κάνουμε. Ακόμα και με την επικοινωνία.
Έτσι μου φαίνεται.

20:44'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με και δόξα τω Θεώ!
Όλα συνεχίζουν και απ' ό,τι φαίνεται είναι σα να έχει ξεκινήσει μια νέα περίοδος απαιτητική αλλά ελπιδοφόρα!
Αμήν.

Ό,τι έγραφα στα emails και τα μηνύματα που έστελνα στις εφημερίδες και περιοδικά και αλλού το 2007, στο εικαστικό δρώμενό μου "Εκλογές;", τώρα ακούγεται ανοικτά και συζητιέται στις ειδήσεις της πολιτικής σκηνής στη χώρα.
Και στη διεθνή σκηνή επιβάλλεται το γινάτι του ισχυρού, όπως έγινε και στην ιστορία της ζωής μου ως εδώ με τα της ψυχιατρικής.
Δεν μου φαίνεται λοιπόν κάτι άγνωστο ή νέο.
Όσα ακούγονται τα έχω νιώσει πάνω μου ή μέσα μου.

Μπορεί όντως να γέρασα και να έχουν περάσει όλα.
Δεν ξέρω. Δεν νιώθω έτσι. Αλλά ακούστηκε κι αυτό από το υπερπέραν.
Εγώ νιώθω νέο ξεκίνημα με τη ζωγραφική μου και δόξα τω Θεώ!
Και δεν διαφέρω τώρα σε ό,τι κάνω από αυτά που έκανα παιδί.
Πάλι, δόξα τω Θεώ!
Αμήν πάντα έτσι!
Ή και καλύτερα!

21:00'.
Η μάνα μου σήμερα επέμενε ότι δεν της είπα νέα. Δεν της έφτασε πως της είπα ότι είχα δουλέψει τα ακρυλικά μου διαφορετικά από χτες.
Είπε ότι ήθελε να δει τα χρώματα και της είπα ότι δεν είναι για έκθεση αυτά που έφτιαξα.

Κι αυτό το κατατάσσω στα δαιμονικά σήμερα.
Δόξα τω Θεώ δεν μ' επηρέασε πολύ.
Δεν νιώθω πως θέλω να εκθέσω ή να εκτεθώ, κι ας το κάνω κάθε μέρα εδώ στο ψηφιακό μου ημερολόγιο.
Δεν νιώθω καν πως έχω τάλαντο πια για τη ζωγραφική μου. Νιώθω πως είναι κάτι που μου έδειξε ο Θεός για να γλιτώσω από τους δαίμονές μου.
Φαίνεται όμως πως οι δαίμονες ελίσσονται κι επιτίθενται έτσι κι αλλιώς.
Ας δίνει ο Θεός δύναμη να αντιπαρερχόμαστε.

Σκέφτηκα σήμερα πως ακόμη είμαι μικρός, λίγος, αδύναμος κι ανάξιος. Αν ήμουν άξιος θα με είχε πάρει ο Θεός κοντά Του...
Φαίνεται όμως πως άλλο είναι το σχέδιο Του.
Εντάξει, έτσι είναι η ζωή. Θα δω τί θα γίνει.

22:20'.
Δόξα τω Θεώ, ήρθα στο κέντρο, στου "Χασάν", το πρώην μαγαζί του γαμπρού μου, τον έβλεπα στον ύπνο μου τον μακαρίτη.
Ήρθα να δω τον ανηψιό μου, τον ΒασΡετζ, αλλά έχει ρεπό σήμερα.
Του έστειλα μήνυμα μήπως είναι εδώ κοντά κάπου.

00:44'.
Τα παιδιά που δουλεύανε, φίλοι του ανηψιού, που με ξέρουν, με κέρασαν.
Πέρασε κι άλλος ανηψιός, ο Κώνος, με φίλο του.
Είπαμε δυο κουβέντες. Δόξα τω Θεώ!
Ευτυχώς έστειλε η ΣμΜ, πάλι με καλά λόγια.

Γύρισα κι έφαγα μαρούλι σαλάτα και χοιρινό.
Πήρα χάπι.
Βάζω Απόδειπνο.