Τετάρτη, 28-01-2026.

20:17'.
Σηκώθηκα στις οκτώ το πρωί.
Άναψα λιβάνι και διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Άρχισα την ευχή του Ιησού και τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Σταματούσα και σκεφτόμουν.

Έκλαψα γοερά για κεκοιμημένους φίλους, γνωστούς και συγγενείς. Και για μένα, με παράπονο.
Απευθύνθηκα στον Κύριο.
Όλα συνεχίζουν. Να αγωνίζεσαι, να κάνεις άσκηση. Μην ανησυχείς, δεν θα πάθεις τίποτα!
Αυτά μου είπε και συνήλθα.

Ανέβηκα στη μάνα μου και πάλι αργότερα που με κάλεσε και το είχα κλειστό το τηλέφωνο.
Και πάλι τώρα πριν φύγω.
Έφαγα χόρτα σκέτα, λάχανο σαλάτα, φασολάκια της μάνας μου και ξερά σύκα.
Έφτιαξα και πιπεριές κόκκινες ψητές σκέτες για το βράδυ.

Έκανα προσευχή, δόξα τω Θεώ, έδωσε δύναμη ο Κύριος και σήμερα.
Ζωγράφισα λίγο και σκέφτηκα τη ζωγραφική μου.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!

20:38'.
Θυμήθηκα σήμερα σκηνές χασιμάτων μου, να γυρνάω στους δρόμους και να έχω στο μυαλό μου διάφορα που νόμιζα με ό,τι έβλεπα.
Προσπάθησα να θυμηθώ πότε ήταν η κάθε σκηνή και τί γινόταν εκείνη την περίοδο στη ζωή μου, αλλά είναι ανακατεμένα στο μυαλό μου διάφορα αποσπάσματα, όχι εντοπισμένα στο πότε και τί.
Στενοχωρήθηκα λίγο με τα παλιά...
Δόξα τω Θεώ τώρα όλα καλά!

20:50'.
Παναγιά μου! Παναγιά μου!
Βουρκώνω, θέλω να μου μιλήσει!
Γιώργο μου, μην στενοχωριέσαι! Όλα πάνε καλά! Ξέρει ο Θεός!
Κάποιος άλλος, δεν έχει σημασία ποιός, λέει:
Γιώργο, κάνε κουράγιο. Πάρε δύναμη από τον Κύριο. Μην λιποψυχάς!

Σήμερα χάζευα στα βιντεάκια του Facebook και σ' αυτά του Instagram.
Προσπάθησα αλλά δεν κατάφερα να καταλάβω πώς κάποτε μου άρεσαν.

Ξάπλωσα τρεις φορές σήμερα, από λίγο, στο κρεβάτι με τα ρούχα. Δεν ήθελα να κοιμηθώ, να χάσω το χρόνο μου.
Δεν βγήκα όλη μέρα καθόλου.
Και τώρα δεν καταλαβαίνω πώς πέρασε η μέρα.
Αγία Τριάς, ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς!

21:05'.
Παναγιά μου, μη με αφήνεις μόνο μου!
Δεν είσαι μόνος, Γιώργο! Είμαστε όλοι εδώ.
Παναγιά μου, πρέσβευε να φτάσω κοντά Σας!
Ναι. Μην ανησυχείς!

Όταν έκλαιγα σήμερα έλεγα: "δεν αντέχω, όχι, δεν αντέχω!" κι έκλαιγα πιο πολύ.
Αντέχεις, δίνω δύναμη Εγώ, ήταν ο Κύριος.
Κι ένιωθα πολύ αδύναμος όταν έπεφτα στο κρεβάτι, ότι δεν μπορώ να κανονίσω τίποτα.
Τελικά, τώρα, έχει περάσει η μέρα.

Είναι καλά εδώ έξω στον κόσμο.
Οι άλλοι γύρω, με τις παρέες τους, χαίρονται.
Και συζητάνε.
Αλλά κι εγώ, στο κεφάλι μου, όλο ακούω πράγματα.

21:29'.
Τώρα θα σκεφτώ εγώ: όλα είναι διεθετημένα, δεν θα πάθω τίποτα...
Ευχαριστώ, Θεέ μου, για όλα!
Δόξα τω Θεώ!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους!

21:51'.
Έβαλα το ραδιόφωνο ν' ακούσω ειδήσεις.
Κι άλλοι θάνατοι στην επικαιρότητα.
Ο Θεός να αναπαύσει αυτούς που έφυγαν. Τους ζηλεύω.

22:40'.
Άρχισε να ψιχαλίζει.
Άλλαξε η ενέργεια γύρω.
Τα τασάκια μαζεύτηκαν γιατί έχει έλεγχο για τσιγάρο. Βγαίνω έξω για να καπνίσω.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

23:08'.
Τώρα έχουν περάσει όλα, από αδράνεια ζω.
Δεν θέλω να καταναλώσω τίποτε.
Ανατριχιάζω όταν σκέφτομαι προς τον Θεό.
Είναι που η Παναγιά πρεσβεύει για μας...
Και που η βασιλεία των ουρανών έχει φως και μακαριότητα και ζεστασιά κι ουράνιες μελωδίες.
Και όλα θα γίνουν.

23:27'
Είχες τον δικό Σου σταυρό, ο πόνος ήταν οξύς.
Έχω το δικό μου σταυρό, κάτι που να αντέχω, έχει διάρκεια. Θα περιμένω. Κάποτε θα τελειώσει. Όταν θέλει ο Θεός. Ό,τι θέλει ο Θεός!
Δόξα τω Θεώ!

23:33'.
Θα πάω στο σπίτι. Έχω τις πιπεριές, θ' ανοίξω το κρασί που αγόρασα και μια κονσέρβα καυτερή χταπόδι.
Εδώ έξω έχει τώρα πονοκέφαλο, δεν έχω μαζί μου depon.

00:14'.
Γύρισα. Έφαγα. Πήρα χάπι.
Ξάπλωσα κι έχω δίπλα μου καφέ, νερό και τσιγάρα.
Ακούω το Απόδειπνο.
Δόξα τω Θεώ!
Έχω τον πονοκέφαλο πάνω από το δεξί μου μάτι.
Με βλέπεις πως είμαι!
Ευχαριστώ, Θεέ μου, που δεν κάνεις σεισμό, αρρώστια, ανάγκη, μη μας δοκιμάσεις άλλο!
Εντάξει, τα είπαμε.