Τετάρτη, 14-01-2026.

21:18'.
Άργησα να βγω απόψε για καφέ. Με σέρβιραν όμως.
Ο πατέρας ενός από τα παιδιά του μαγαζιού, που έρχεται εδώ τα βράδια, απόρησε που πίνω καφέ τέτοια ώρα. Τα συζητήσαμε λίγο.
Είπα ότι έχω και δίπλα από το κρεβάτι μου καφέ και ξυπνάω τη νύχτα και πίνω από λίγο.
Κι όταν δεν πίνω καφέ χασμουριέμαι συνέχεια.

Ξύπνησα στις οκτώ το πρωί αλλά σηκώθηκα στις εννιά τελικά.
Άρχισα προσευχή και πήγα στην Αγία Αικατερίνη για εξομολόγηση.
Για κάτι κοινωνικό που δεν ήξερα τί να κάνω ο παπά Γαβριήλ είπε να μην κάνω τίποτα.
Για τις νέες ταυτότητες είπε ότι έχουμε τις παλιές ακόμα.
Για τα κληρονομικά του πατέρα μου είπε μιαν ερώτηση που είχα να κάνω.
Είπα κι ό,τι με βάραινε.
Και είπα πως αναρτώ δημόσια το ψηφιακό μου ημερολόγιο πια.

Γύρισα και ήμουν ακόμα κάπως σε αμηχανία γιατί ο παπά Γαβριήλ μου έλεγε για άλλες περιπτώσεις, κρατουμένων καθώς και ψυχικά ασθενών, και κάποιον που τον ενοχλούσε με συνεχή μηνύματα.
Είπαμε και για την ΚαΧα που νοσηλεύεται.
Του έστειλα το τηλέφωνο των ασθενών στην κλινική της για να της μιλήσει.
Σκεφτόταν και να στέλναμε κάποιον εκεί να την επισκεφθεί.

Είχε έρθει όσο έλειπα με courier αλληλογραφία μου.
Ασχολήθηκα με αυτήν το απόγευμα και συννενοήθηκα και με τις αδελφές μου και τη μάνα μου σχετικά γιατί τους αφορούσε.
Καπάκι, με το που είχα γυρίσει στο σπίτι, ήρθε και ταχυδρόμος με συστημένη επιστολή με την κάρτα αναπηρίας μου.
Ζήτησα από την ΑΣΥΕ την ψηφιοποίηση της γνωμάτευσής της.
Πήγα μάταια να ενεργοποιήσω την κάρτα αναπηρίας για τα μέσα συγκοινωνίας στο μετρό του Αγίου Αντωνίου.
Δεν γίνεται αυτό ακόμα έμαθα μετά από συνεννοήσεις.

Γύρισα κάπως βαρύθυμος με αυτά.
Άλλα λέγονται στα διαδικτυακά μέσα κι άλλα γίνονται. Και μάλιστα από το κράτος. Είναι κατάσταση αυτή;
Δεν μου άρεσε καθόλου.
Σκέψου να έκανα τα ίδια, μετάβαση στο σταθμό και τα τηλεφωνήματα που χρειάστηκαν, αν είχα κινητικά προβλήματα ή άλλα ως ανάπηρος και να ήθελα να χρησιμοποιήσω τα μέσα.
Κατάντια.

Πήγα για ψώνια της μάνας μου και δικά μου.
Έφαγα ρύζι που είχα και κονσέρβα καλαμαράκια με πικάντικη σάλτσα.
Δεν κοιμήθηκα για μεσημέρι.
Σκεφτόμουν να βγω μέσα στη μέρα μια βόλτα αλλά δεν το αποφάσισα.
Ήμουν κάπως χορτασμένος από όλα.

Συνέχισα την προσευχή με τις μετάνοιες και έκανα τους χαιρετισμούς.
Ανέβασα τα ψώνια στη μάνα μου. Μου έλεγε τα δικά της. Της είπα για την ειρήνη από όλους ώστε ν' αναπαυτούμε όλοι.
Δεν θέλω να ανησυχώ για τίποτε σχετικά με τα δικά μας στην οικογένεια.
Κάνω προσευχή, κάτι θα γίνει...

22:11'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς όλους πάντα!

22:31'.
Προσπαθώ να στείλω από νωρίτερα ένα μήνυμα σε φόρμα μηνύματος σε δικτυακό τόπο κάπου και δεν φεύγει.
Κρίμα.
Κι άλλος πελάτης, νεαρός, που κάθεται δίπλα, απόρησε για τον καφέ μου αυτήν την ώρα.
Τα συζητήσαμε και πάλι. Δόξα τω Θεώ!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

23:07'.
Ανταλλάξαμε με τον Δαρό. Θα πάει κι αυτός για εξομολόγηση. Είχαμε ανταλλάξει και νωρίτερα μέσα στη μέρα.
Δόξα τω Θεώ!
Όλα θα πάνε καλά θέλω να πιστεύω γενικά.
Διαβάσαμε μαζί την προσευχή του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού.

23:58'.
Πήρα μπύρα και φυστίκια.
Δόξα τω Θεώ!
Δεν κατάλαβα απόψε πως πέρασε η ώρα.
Ήρθα αργά αλλά και σκεφτόμουν τα σημερινά και τα πιθανά αυριανά...

00:49'.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Αισθάνομαι καλά κι ας μην φαίνονται καλά τα πράγματα.
Δεν θέλω να πιστεύω τους άλλους, ούτε τον εαυτό μου. Πιστεύω στον Θεό.
Ο Δαρό έστειλε ένα βίντεο ενός παππούλη που έλεγε για την αυτοπεποίθηση και τη θεοπεποίθηση.
Έτσι.
Έχουν διαφορά.

01:04'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Αν τους συγχωρείς όλους και όλες, το παραπάνω αρκεί.
Δεν χρειάζεται το "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους άλλους και τις άλλες".
Αμήν.
Όμως αλωνίζουν οι δαίμονες...
Κύριε ελέησον!

01:43'.
Γύρισα στο σπίτι. Θα βάλω Απόδειπνο.
Ηρέμησα κάπως έξω.
Έφαγα ρύζι λίγο με χταπόδι πικάντικο σε κονσέρβα. Πήρα χάπι.