Τρίτη, 20-01-2026.

14:18'.
Ξύπνησα στις οκτώ και σηκώθηκα από το κρεβάτι στις εννιά το πρωί.
Έβλεπα όνειρα άλλων εποχών και στον ύπνο μου προσπαθούσα να πω το "Πιστεύω..."
Ανέβηκα στης μάνας μου για να της πω για τις συνταγές με τα εμβόλιά της που πήρα χτες βράδυ και πως κανόνισα να πάει το απόγευμα στον γιατρό να της τα κάνει.

Πήγα στο φαρμακείο και πήρα αυτό της γρίπης. Το άλλο πρέπει να γίνει σε δεκαπέντε ή είκοσι μέρες. Είπα στη μάνα μου σχετικά.
Πήγα στο ΚΕΠ για θεωρήσεις του γνήσιου της υπογραφής σε κάποια έγγραφα και σε ένα φωτοτυπάδικο, που είχα στείλει email, για να πάρω ένα άλλο έγγραφο.

Έφαγα τυρόπιτα και χόρτα βραστά σκέτα.
Είχα ανταλλάξει με τον Δαρό.
Είχα αρχίσει την προσευχή.

Η αδερφή μου, που της μίλησε η μάνα μου, μου έστειλε μήνυμα να θυμίσω το απόγευμα στη μάνα μου το εμβόλιο και να την συνοδεύσω στον γιατρό γιατί τα έχει λίγο χαμένα.

Συνεχίζω την προσευχή αλλά κάποιος μου είπε από το υπερπέραν ότι στο 2026 γεράσαμε κι εγώ κι η μάνα μου...
Δαίμονας;
Γέρασα;
Καλύτερα να γέρασα! Από το να είμαι γελοίος καλύτερα να γέρασα.
Θεέ μου, γεράσαμε. Δόξα Σοι ο Θεός! Περάσαν όλα!

15:42'.
Έστειλα μηνύματα σε ΆΛα και Στέβη, έφαγα φρούτα κι έβαλα ένα disaronno με πορτοκαλάδα να πιω για να γιορτάσω τα προηγούμενα. Να γίνω θεσμός.

20:08'.
Πήγαμε με τη μάνα μου για το εμβόλιό της.
Γύρισα με εντερικά προβλήματα, μάλλον από το αχλάδι που είχα φάει νωρίτερα και ήταν ψιλοχαλασμένο.
Έφτιαξα πράσινο τσάι. Έφαγα τυρόπιτα.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.
Αν η σταθερή αξία του καφέ στο "Αποδιοπομπαίος τράγος" υπάρχει κι απόψε, όλα πάνε καλά.
Ξέρουμε πού βρισκόμαστε.

Εδώ στο μαγαζί στον τοίχο δίπλα από τη θέση μου έχει πολλά αυτοκόλλητα από επιχειρήσεις και άλλους.
Έχω στην τσέπη μου ένα αυτοκόλλητο που έψαξα και βρήκα στα πράγματα μου και που το 'χω από παλιά. Λέει: "έκθεση", ό,τι κάνω εδώ κάθε βράδυ δηλαδή, έτσι όπως εκτίθεμαι στον κόσμο, τρομάρα μου!
Βέβαια, όπως έχουν γίνει ψηφιακά όλα, όλη η προβολή, η φυσική παρουσία δεν είναι λίγη, διαμορφώνει περιβάλλοντα.

20:30'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Σήμερα είχα πόλεμο από τους δαίμονές μου και στον ύπνο και ξύπνιος.
Είχα φουσκώσει κι ένιωθα να παίρνω ανάσες βαριές.
Έκλαψα λίγο με παράπονο στον Θεό αλλά μετά δοξολογούσα.
Έκανα ό,τι μπορούσα: διάβασα από την Καινή Διαθήκη, άναψα λιβάνι. Έφαγα και λίγο παγωτό χωρίς ζάχαρη για παρηγοριά.
Κάνω προσευχή.

21:37'.
Απόψε εδώ είναι ήσυχα κι ωραία αλλά εγώ νιώθω πως θέλω να γυρίσω στο σπίτι.
Στο σπίτι μου, εντωμεταξύ, έχει κρύο γιατί δεν ανάβω καλοριφέρ και σήμερα το πρωί ένιωθα κάπως πατικωμένος από το κρύο γύρω.
Και τώρα πάλι δεν θα είναι καλά στο σπίτι μου αν δεν είμαι κάτω από τα σκεπάσματα.

21:46'.
Δόξα τω Θεώ, μίλησα λίγο με τον Χρήστο, τον μάγειρα.
Ακόμα όμως θέλω να φύγω νωρίς.
Ούτε να φάω, ούτε να πιω θέλω, θέλω σαν κάτι να κάτσω στον καναπέ μου σκεπασμένος με την κουβέρτα και να μη σκέφτομαι τίποτα, να βρω κενό.
Ούτε που μπορώ να το καταφέρω αυτό. Μόνο πολύ σπάνια νιώθω έτσι.

22:10'.
Τ' αυτιά μου βουίζουν και, προηγουμένως που ρώτησα αν θέλει κάποιος να μου πει κάτι, άκουσα: "Να χαίρεσαι!"
Σκέφτηκα τον Θεό μου για να χαρώ.
Τώρα;
Εντάξει. Ρώτησα. Θα φύγω.

Ο καφές τελείωσε. Δεν έχω αποφασίσει αν θα καταναλώσω τίποτα στο σπίτι. Μπορώ και να μην φάω και να μην πιω κάτι. Θα δω.

22:41'.
Γύρισα. Πήρα χάπι. Έβαλα ζαμπονάκι κι αυγό στο τηγάνι, δόξα τω Θεώ!
Θα ακούσω Απόδειπνο κουκουλωμένος στον καναπέ.