Πέμπτη, 27-08-2026.

19:50'.
Σηκώθηκα στις οκτώμιση το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.

Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Ανέβηκα στης μάνας μου να τη δω.
Έφαγα για μεσημέρι λίγα κολοκύθια, πατάτες και μελιτζανοσαλάτα, που είχα από χτες.
Έφαγα κι ένα γλυκάκι στης μάνας μου και δύο κουταλιές μέλι, γιατί ήθελα γλυκό.

Ξάπλωσα για μεσημέρι.
Το απόγευμα σκέφτηκα μερικά πράγματα, πάλι από την αρχή.
Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ανέβηκα πάλι στης μάνας μου, αλλά κοιμόταν και δεν την ξύπνησα.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

19:56'.
Είχα σκεφτεί σήμερα, κάποια στιγμή, πως η Ζωή έχει καιρό να μου σερβίρει εδώ στο μαγαζί, και να μου φέρει το στενό καλαμάκι, που φέρνει πάντα.
Σήμερα μου σέρβιρε αυτή.
Δόξα τω Θεώ, κάτι ακούγεται!

Σήμερα είναι του Αγίου Φανουρίου, πανηγύρι για τη γειτονιά.
Πολλή κίνηση μπροστά από την εκκλησία, στο προαύλιο, στα γύρω στενά και στον κεντρικό δρόμο.
Πέρασα πάλι χωρίς να σταματήσω.

Σήμερα εκεί που τα σκεφτόμουν έγινε ο διάλογος:
Καλά δεν σ' έχω; Τί άλλο θέλεις;
Τη βασιλεία των ουρανών!
Έ, θα περιμένεις. Έχουν να γίνουν πολλά.
Δώσε μου δύναμη!
Ξέρεις ότι γίνονται πράγματα και ο Θεός δίνει δύναμη.
Ναι.
Λοιπόν, τί άλλο θέλεις;
Καλό θα ήταν να μιλούσα με κάποιον...
Θέλεις να φορεθείς σα γάντι πάνω σε κάποιον άλλο;

Μάλιστα.
Σκέφτηκα λοιπόν ότι μου αρέσω κι όσο και να μην είμαι πια εγώ ούτε εδώ, έστω είμαι κάποιος διαχειριστής.
Δεν είμαι τίποτα, δεν έχω τίποτα.
Δόξα τω Θεώ!
Αντάλλαξα σήμερα με τον Δαρό, και την ΚαΧα.

Πέρασα από το φαρμακείο και παράγγειλα μεγάλες παγίδες με κόλλα, μπας και πιαστεί η σαύρα ή οι σαύρες, που είναι στο σπίτι, και βρήκα γυρνώντας από τις διακοπές.
Αύριο θα τις πάρω και θα τις βάλω.

20:26'.
Ρώτησα τη Ζωή, που είναι από τον Βόλο, μήπως ήξερε εκεί κάποιον συνομήλικό μου, τον ΛαΜπε, που σπουδάσαμε μαζί, με είχε φιλοξενήσει εκεί, αλλά έχουμε χαθεί και τον έψαχνα.
Δεν τον ήξερε.

22:43'.
Αντάλλαξα πάλι με την ΚαΧα και με την ΕΚ, που ενοχλεί, αλλά από καλή πρόθεση και πίστη για τον άνθρωπο αναφέρω κάποια από τα δικά μου.
Όπως για την προσευχή. Βοηθάει.
"Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο", λέει η ΕΚ.
Αμήν.

Ήρθε στο μαγαζί ο ανηψιός μου, ο Λευτέρης με φίλους του.
Πήγα και μιλήσαμε λίγο.
Πολύ γρήγορο ήταν, δεν είδα μεγάλη διάθεση εκεί.

Δόξα τω Θεώ ακόμα υπάρχουν οι βιολογικοί δεσμοί!
Δεν ξέρω πως θα είμαστε με τα νέα σώματα στη βασιλεία των ουρανών.
"Δεσμοί δεσμών", έγραφα κάποτε ως εργασία στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο...

Έχω βάλει πολύ νερό στον φραπέ μου και δεν ξέρω αν θα πάρω κάτι άλλο.
Ευτυχώς και χτες και σήμερα η μέρα δείχνει καλή.
Να δοξολογήσω τον Θεό για το παρόν και τη ζωή, έ;
Ναι.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

23:31'.
Ο Θεός και η ζωή μου έχουν δώσει τη δυνατότητα να είμαι γιος κι αδελφός και θείος.
Δόξα τω Θεώ για όλα!
"Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε εμάς τους εναπομείναντες!", αυτό προσεύχομαι κάθε μέρα.
Αμήν να μας φωτίζει ο Πατέρας με το Πνεύμα Του το Άγιο!

00:23'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα στο σπίτι.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης, αυτόν τον δεσμό, αυτήν τη δυνατότητα.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.