Σάββατο, 23-05-2026.

20:47'.
Σηκώθηκα στις εννιάμιση το πρωί.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο κι άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Είχα χάσει τα γυαλιά μου και όταν τα βρήκα συνήλθα από τα χτεσινά, που ακόμη κρατούσαν.

Αντάλλαξα με τον Δαρό.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη κι έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Ανέβηκα στης μάνας μου κι έκανα με το ηλεκτρικό σκουπάκι καθαριότητα στα χαλιά της.
Φέτος δεν θα τα ξεστρώσει και δεν θα τα δώσει για άλλο καθάρισμα.

Έφαγα ένα μεζέ αρνί ψητό στης μάνας μου κι έφτιαξα λουκάνικα κι αυγά.
Έφαγα απ' αυτά και σπανακοτυρόπιτα.
Χάζεψα στο διαδίκτυο.
Ξάπλωσα για μεσημέρι.

Το απόγευμα διάβαζα από το "Οι αδελφοί Καραμάζοβ".
Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Βγήκα για ψώνια δικά μου και της μάνας μου.
Της ανέβασα στο σπίτι της τα δικά της.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

23:47'.
Άκουσα εκκλησιαστικό ραδιόφωνο και μετά την παράκληση στην Παναγία.
Έστειλε μήνυμα ο Δαρό, που είχε πάει στον Χρήστο και θα καθόντουσαν κάπου έξω, να πάω κι εγώ αν θέλω.
Ευχαρίστησα, έστειλα χαιρετισμούς και ευχήθηκα να περάσουν καλά.

Σκεφτόμουν τη δημιουργία.
Είναι πολύ ωραία ζωή η δημιουργία!
Και όταν φτιάχνεις κάτι αλλά και μετά όταν αυτό γεννηθεί και συνεχίσει να ζει τη ζωή του.
Πάνσοφος είναι ο Δημιουργός!
Ξέρει τί έκανε...

Εγώ δεν ξέρω πολλά.
Σκεφτόμουν το απόγευμα πως θα ήθελα να ξέρω διάφορα και λεπτομέρειες μάλιστα.
Και ότι ίσως κάποτε τα μάθω όλα όσα θα ήθελα να ξέρω.
Ή να μην έχουν νόημα πια.
Γιατί, από ό,τι έχω δει, και αυτό το τελευταίο μπορεί να είναι πολύ πιθανό.

23:55'.
Ο Θεός είναι Άπειρος και πολύ ωραίος!
Κάποτε μπορεί απλώς να γεμίζουμε, όπως φορτίζει μια μπαταρία, μόνο και μόνο βλέποντας το Φως του Προσώπου Του.
Γίνεται. Το ξέρω.
Αμήν.

Τώρα εδώ στο παρόν πολλά είναι ακατανόητα κι ίσως και τα πιθανά του μέλλοντος είναι ακατανόητα κι αυτά.
Το παρελθόν κάπως γράφτηκε, κάπως το νιώθουμε όλο και περισσότερο.
Δεν είναι τόσο μυστήριο το παρελθόν.
Είναι σαν ένα δώρο που δόθηκε.

Στο παρόν αμήν να υπάρχει δημιουργία σκεφτόμουν.
Είναι ό,τι καλύτερο ως ζωή!
Έτσι μου φαίνεται εμένα.
Μπορεί άλλοι να έχουν άλλη αποστολή εδώ.
Δεν ξέρω για τον καθένα και την καθεμιά.

Εγώ ψάχνω μέσα μου και γύρω στον κόσμο το άξιο για δημιουργία. 
Ό,τι μπορεί να εμπνεύσει.
Και το κάλλος υπήρξε, υπάρχει και θα υπάρχει.
Μπορεί να μην το βλέπουν όλοι ή άλλοτε να βγάζει μάτι.
Πάντα ιεροφάντης της ομορφιάς να είμαι!
Αυτό θέλω για ζωή!

Και ο Χριστός είναι ζωή με τη χάρη Του και την αγάπη του Πατρός και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος.
Αυτά είναι που κοιτάω μια ζωή να φτάσω.
Και δεν βιάζομαι.
Κάποτε θα έρθει η ώρα.
Τώρα στο παρόν ας μείνει η δημιουργία.

Ας υπάρχουν τα σημεία και τα σκηνικά και τα θελήματα.
Και τα δικά μας και των άλλων και του κόσμου.
Ξέρει ο Θεός για μας και όλα!
Αυτός μπορεί, Αυτός θα φροντίσει.
Δεν χρειάζεται ούτε καν να είσαι εσύ.
Δεν χρειάζεται ούτε να είμαστε ο εαυτός μας.
Και μάλιστα ας είμαστε ό,τι θέλει ο Θεός.
Αυτό.

Ξεχειλίζει πάλι η δημιουργία όταν έρθει η ώρα.
Όταν πληρωθούν τα πάντα γύρω και μέσα.
Δόξα τω Θεώ!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!

00:34'.
Δε νιώθω την ανάγκη απόψε να πιω τίποτα αλκοολούχο.
Έχω ακόμα τον πολύ νερωμένο φραπέ.
Στο σπίτι υπάρχει λίγο φαΐ.
Τώρα σε λίγο θα πάω.
Δόξα τω Θεώ για όλα!

01:13'.
Γύρισα στο σπίτι.
Έφαγα λίγο λουκάνικο και λίγη σπανακοτυρόπιτα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να υπάρξει κι άλλη δημιουργία.
Ξάπλωσα.
Βάζω το Απόδειπνο.
Δόξα τω Θεώ για σήμερα!