Τρίτη, 25-08-2026.

16:33'.
Ξύπνησα στις εφτά το πρωί αλλά είχα κοιμηθεί λίγο.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Αντάλλαξα μηνύματα με τον Δαρό.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.

Χάζεψα στο διαδίκτυο.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Έφαγα λίγες ρώγες σταφύλι κι ένα ροδάκινο.
Ξαναξάπλωσα ως το μεσημέρι.

Ανέβηκα στης μάνας μου και τη βρήκα να κοιμάται έχοντας ετοιμάσει μια τσάντα με πράγματα.
Δεν μου εξήγησε καλά γιατί ήταν η τσάντα.
Έβαλα τα πράγματα στη θέση τους.

Της ζέστανα φαγητό για μεσημεριανό και το σέρβιρα αλλά δεν το ήθελε.
Ήθελε να πάρει πρωινό κι έτσι ήπιε γάλα κι έφαγε ψωμί με μέλι.

Κάλεσε η αδερφή μου.
Αντάλλαξα μηνύματα με τις αδελφές μου.
Δεν τα κατάλαβα καλά ό,τι μου έγραψαν.

Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Κάθομαι στον καναπέ και χαζεύω.

Το όνειρο που έβλεπα στον ύπνο μου είχε καταδίωξή μου για να με βάλουν σε ψυχιατρείο.
Ήμουνα στην Κρήτη και στην αρχή προσπαθούσα να φύγω με πλοίο αλλά επειδή ήταν επικίνδυνο κατέφυγα στα βουνά.
Ξύπνησα πριν με πιάσουν.

21:02'.
Μετά το όνειρο εξελίχθηκε τελικά η μέρα με τους δαίμονες, που είχαν δικαίωμα πάνω μου, να με πειράξουν τόσο που δεν μπορούσα να κάνω τον κανόνα μου της προσευχής και σκέφτηκα και να σταματήσω να τον κάνω.

Τελικά με προσευχή στον Κύριο για έλεος και στην Παναγιά για το συμφέρον, τις πρεσβείες της και σωτηρία, κατάφερα να τελειώσω τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου, που είχα αρχίσει, και την προσευχή με τις μετάνοιες.

Ψώνισα από το super market και τον φούρνο για τη μάνα μου κι εμένα.
Της ανέβασα τα ψώνια της.
Μου είπε και για κάτι άλλο, που χρειάζεται.

Αντάλλαξα μηνύματα με τον Δαρό και το απόγευμα.
Ρώτησα τις αδελφές μου με μήνυμα να μου εξηγήσουν τί εννοούν για ένα θέμα της συντήρησης του σπιτιού της Στεμνίτσας, που μας ανήκει.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

21:18'.
Στον Κύριο είπα πως δεν είναι πολλοί αυτοί που μου δημιουργούν εισερχόμενα, ας ελεηθούν όλοι και όλες.

Κοίταξα ποτέ είναι η πανσέληνος του Αυγούστου, γιατί βλέπω το φεγγάρι μεγάλο τις δυο τελευταίες μέρες.
Λέει είναι στις 28 του μήνα, πανσέληνος του οξύρρυγχου.
Μπορεί να μας επηρεάζει...
Γι' αυτό οι άλλοι κι εγώ τα αισθανόμαστε έτσι ίσως.

21:34'.
Έφαγα ένα κομματάκι κρέας το μεσημέρι, ούτε μια μπουκιά, και μια ντομάτα με αλάτι μόνο το απόγευμα.
Ήπια από μια λεμονάδα, που είχα, κάμποση.

22:06'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!

23:01'.
Οι αδελφές μου δεν έχουν απαντήσει, ενώ έχουν δει που ρωτάω εξηγήσεις.
Φαίνεται θα σκέφτονται ό,τι θέλει ο Θεός.
Ξαναείδα λοιπόν το τελευταίο μου βίντεο, "Acrobartist -Αη Γιωργιού και λοιπά."

Τα έχω καλύψει εκεί τα σχετικά.
Έχει νόημα που δεν έχω κάνει ακόμα άλλο βίντεο από τη γιορτή μου, τον Απρίλη.
Αν σε φαρμακώνουν τα εισερχόμενα κι εσύ προσεύχεσαι να ελεηθούν όσοι σου τα δημιουργούν, κάποτε σου 'ρχεται να ξεράσεις.
Έτσι έγινε και τότε που είχα φαρμακωθεί από τη ρισπεριδόνη, σύμφωνα με ό,τι είχε πει ο ψυχίατρος.

Ποιά είναι η ταπείνωση κι αγάπη από μας γι' αυτούς που οδηγούνται στην απώλεια;
Σκέφτηκα κάτι ως δίκαιο για να γίνει και να ρωτήσω τον πνευματικό μου σχετικά.
Ρώτησα τον Κύριο και μου είπε:
"Δεν είναι αυτό ταπείνωση κι αγάπη."
"Ό,τι και να λες Εσύ, θα ρωτήσω τον πνευματικό μου", είπα.

Εγώ πάντα μπορώ να μην κάνω τίποτα.
Θα συνεχίσω να κάνω προσευχή.
Δεν χτίζονται με το ζόρι τα γεφύρια.
Κάποτε θυσιάζεται η γυναίκα του πρωτομάστορα.
Κρίμα γι' αυτούς που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς!

Εγώ να έχω αγαθή προαίρεση και να περιμένω.
Δόξα τω Θεώ για το παρόν και τη ζωή!
Απολαμβάνω τον καφέ μου και το νερό και τα τσιγάρα έξω στον κόσμο.
Ας είναι μια καλή μέρα, όλα ειρηνικά, να είμαστε καλά κι ό,τι θέλει ο Θεός, έτσι προσεύχομαι κάθε μέρα.

00:28'.
Γύρισα στο σπίτι.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να συνεχίσω την προσευχή.
Ξάπλωσα.
Βάζω το Απόδειπνο.

01:55'.
Έφαγα τρεις μπουκιές ψωμοτύρι για να κοιμηθώ.