Σάββατο, 22-08-2026.

10:48'.
Σηκώθηκα στις εξίμιση το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Ετοίμασα τα πράγματά μου γιατί φεύγουμε σήμερα για Αθήνα με τη μάνα μου.
Κατέβηκα στο εργαστήριό μου.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.

Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Έκανα και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Άρχισα να βλέπω μια ταινία, το "Η Πολίν στην πλαζ", για να ξεχαστώ από το άγχος του ταξιδιού.

18:04'.
Ταξιδέψαμε και μόλις φτάναμε η τροχαία έκοψε πρόστιμο στον ταξιτζή μας γιατί δεν είχε βάλει το ταξίμετρο.
Βοήθησα τη μάνα μου ν' αδειάσει λίγες τσάντες της.

Άδειασα κι εγώ τσάντες και βαλίτσα.
Έβαλα ρούχα για πλύσιμο.
Πλήρωσα λογαριασμούς που είχαν έρθει.
Βγήκα στο super market και στον φούρνο για ψώνια της μάνας και δικά μου.

Θέλω να τρώω λίγο.
Σήμερα έφαγα μία φέτα ψωμί με γραβιέρα το πρωί και μισό κουλούρι με σουσάμι στο ταξίδι.
Είμαι 71 κιλά με 1,63 m ύψος.
Ψώνισα φρούτα, λαχανικά, τυρί και ψωμί.
Κάνει ζέστη εδώ. Στάζω ιδρώτα.

20:11'.
Προσπάθησα να συνεχίσω την ταινία που είχα αρχίσει το πρωί αλλά μου φαινόταν πολύ ψεύτικη. 
Δεν με έπειθε καθόλου.
Έτσι την σταμάτησα.
Έφαγα μερικές ρώγες σταφύλι.
Αντάλλαξα σήμερα μηνύματα με τον Δαρό και τις αδελφές μου.

Βγήκα στο "skitso" για καφέ.
Προσπαθώ να συνειδητοποιήσω πως γύρισα στο Ίλιον.
Δεν καταλαβαίνω πολλά πράγματα.
Σα να γίνονται όλα άσχετα από μένα.
Άγομαι και φέρομαι...

21:00'.
Σκέφτομαι πως τα βλέπω πολύ γήινα και μόνο τα επίγεια, γι' αυτό μου φαίνονται όλα άσχετα με μένα και να άγομαι και να φέρομαι.

Δόξα τω Θεώ όλα εδώ είναι ψέματα, ψευδαισθήσεις, είναι εικόνες του έσοπτρου, του κοίλου κατόπτρου, μέσα από το οποίο μπορούμε να δούμε τώρα, που είπε ο απόστολος Παύλος στην Α' προς Κορινθίους επιστολή.
Αμήν ν' ανοίξουν τα μάτια μας!

Πρέπει να κρατάω το μυαλό μου στο επέκεινα, στα ουράνια, στον Θεό.
Έτσι γίνονται όλα κατανοητά.
Ο Θεός μας αγαπάει!
Ξέρει κι εμάς και τί δίνει!
Δόξα τω Θεώ!

21:21'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!

21:31'.
Ευχαριστώ, Θεέ μου, για όλα!
Συγχώρα με, Θεέ μου, που είμαι λειψός στο μυαλό και παντού!
Ας βρεθούμε σε μακαριότητα και γαλήνη!
Δόξα τω Θεώ για την ειρήνη, όση έχουμε!
Δόξα τω Θεώ για την υγεία, όση έχουμε!
Δόξα τω Θεώ για τη ζωή!
Όλα θα γίνουν!

21:43'.
Ρώτησε ο Δαρό πώς μου φαίνεται η πρωτεύουσα.
"Δόξα τω Θεώ καλά προς το παρόν!", απάντησα.
Γύρισε το μυαλό μου στον Θεό και τώρα περνάω καλά!

Κτύπησα τις πόρτες του Απείρου και πήρα μιαν ιδέα απ' αυτό για να κάνω κουράγιο σε κάθε παρόν και να ελπίζω για τη σωτηρία.
Δόξα τω Θεώ!

Δεν χρειάζεται άμεσα τίποτ' άλλο.
Δεν χρειάζεται ας πούμε να τρέχω πουθενά να πιω αλκοόλ τέτοια ώρα.
Αυτό σκεφτόμουν νωρίτερα.

22:46'.
Έκανα προσευχή για τις αδελφές μου, τ' ανήψια μου, τη μάνα, αυτούς που βλέπω εδώ και πληγώνομαι, και για όλους.
Έτσι τώρα κλείνουν τα μάτια μου.
Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να κοιμηθώ στο σπίτι.

Δύο συνεχόμενα καλοκαίρια γυρίζοντας από τη Στεμνίτσα, έβρισκα να έχουν μπει στο σπίτι μου και να έχουν κάνει φωλιά, μια φορά ποντίκια και μία σαύρες.
Πάλι άκουγα κάτι περίεργο και σήμερα, πριν βγω.

Δεν με πειράζει τόσο να μοιράζομαι το σπίτι μου με άλλη ζωή, αλλά θέλω να με αφήνουν να κοιμηθώ, όχι ν' αρβαλίζουν.

Και τις δυο χρονιές έβαλα ποντικοπαγίδες με κόλλα και ξεφορτώθηκα τους παρείσακτους.
Απόψε κι αύριο, που είναι κλειστό το φαρμακείο, απ' όπου ψώνιζα τις ποντικοπαγίδες, δεν ξέρω τί θα γίνει.

23:10'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα στο σπίτι.
Δεν έφαγα κάτι άλλο.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης και βιταμίνη B για να μη χρειάζεται άμεσα κάτι άλλο.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.

01:20'.
Ξύπνησα για ροδάκινο.

02:40'.
Ξύπνησα για σαρδέλες κονσέρβα και ψωμί.