Κυριακή, 16-08-2026.

10:40'.
Έχω σηκωθεί από τις τέσσερις το πρωί γιατί κοιμήθηκα νωρίς.
Κάθησα στην κουζίνα μας και στις εφτάμιση κατέβηκα στο εργαστήριό μου.
Κτύπησε η καμπάνα για εκκλησία.
Οι ξενύχτηδες καληνυχτίζονταν.

Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί και σκεφτόμουν μέχρι που ξεκίνησα για εκκλησία.
Η μάνα μου είχε ξεκινήσει νωρίτερα.

Χριστέ, μου έρχομαι να κοινωνήσω.
Έλα! Το έχεις ανάγκη. Πολύς ο πόλεμος με τους δαίμονες.

Κοινώνησα και σκέφτηκα ότι όλα θα πάνε καλά.
Πιστεύω στον Θεό, Αυτός θα δώσει.

Καθήσαμε με τη μάνα μου για καφέ στη "Γερουσία".
Έχω καλή διάθεση.
Δεν νιώθω να μου λείπει ύπνος.

12:15'.
Το βιβλίο "Νανά" του Ζολά, που διάβαζα κατέληγε σε συμφωνία με το:
"Είναι καλές οι γυναίκες με παρελθόν και καλύτεροι οι άντρες με μέλλον".
Δεν έδειχνε πολλή πίστη στον άνθρωπο έτσι.
Κρίμα!

Έτσι, όπως το εξέλαβα, δείχνω να έχω πίστη στον άνθρωπο.
Έχω πίστη στον Θεό.
Αυτός μπορεί να τα κάνει όλα!
Μπορεί ο Θεός να κάνει κι εμάς αγαπητικούς και τα γηρατειά σοφία και το χρόνο γιατρό και τις συμφορές λύτρωση και δώρο.

12:58'.
Η μάνα μου γύρισε στο σπίτι.
Βγήκε η αδερφή μου με τις επισκέπτριες στο χωριό, τις φίλες της.
Χτες που τα 150,00€ φάνηκαν κάπως στις φίλες αυτές και στην αδερφή μου κι εγώ ανέβασα στο διπλάσιο την τιμή, η αδερφή μου είπε:
"Δεν το πουλάει..."

Δεν είναι ότι εγώ δεν πουλάω τα έργα στο εργαστήριό μου, είναι που κάποιοι δεν προσλαμβάνουν την τέχνη έτσι όπως την εκπέμπω εγώ.
Προφανώς λόγω χημείας.
Τί να πεις για τα φαρμάκια που μας ποτίζουν!
Περαστικά.

Κάποιοι άλλοι προσλαβάνουν την τέχνη που εκπέμπω. Οι τελευταίοι αγοράζουν ό,τι μπορούν. Οι πρώτοι ξυνίζουν τα μούτρα και φεύγουν.
Λες και δεν θα έκανε διαφορα αν άφηναν 2,50€ για μία κάρτα ή 10,00€ για μία αφίσα.
Τί να πεις για τα καβούρια στην τσέπη!
Ας τα πάρουν μαζί τους.

13:15'.
Ακόμα έχω καλή διάθεση σήμερα.
Γελάω μόνος μου με διάφορα που σκέφτομαι.
Τις τελευταίες μέρες έκλαιγα.
Δόξα τω Θεώ για το παρόν!
Δόξα τω Θεώ για τη ζωή!
Πήρα δεύτερο φραπέ.

Γερνάει καλά η μάνα μου όσο πάει.
Δεν είναι άσχημα και που πέρασαν τα χρόνια και μεγαλώνω κι εγώ.
Μαθαίνω ένα δυο πράγματα και σήμερα.
Δόξα τω Θεώ!
Αρκεί να μην κακογερνούσαν οι άλλοι γύρω.
Κύριε ελέησον!

Είπε η μάνα μου πως θα πήγαινε ως του ξαδέλφου της, του Αντρέα, που πέρσι έσπασε το πόδι του κι έχει μείνει ως τώρα στο κρεβάτι, δεν ξέρω γιατί.
Κάποιοι γύρω θυσιάζονται.
Και θυσιάζονται οι ίδιοι ή μαζί κι οι άλλοι γύρω τους.
Κύριε ελέησον!

Σκεφτόμουν και το πρωί για τον ΒασΠαπ, που είναι λαοφίλητος εδώ και πέφτουν πολλοί και πολύ επάνω του όταν βγαίνει.
Δεν μας δίνεται έτσι χώρος να πούμε καμιά κουβέντα εμείς που είμαστε φίλοι.
Έχει πει να φάμε μαζί.

Καθήσαμε με τον ΒασΠαπ τις προάλλες μαζί σε καφέ.
Χάλια λοιπόν ήταν με τις παρέες του.
Μπορείς να αντέχεις κάποιον δίπλα σου και να τον χαίρεσαι και τα μεταξύ σας επίσης, αλλά αν είναι να μπλέξεις με τις παρέες του και να σε δαγκώσουν, άστο καλύτερα!

Ευτυχώς πάντα είναι καλό να είσαι έξω στον κόσμο και να μοιράζεστε τις παρουσίες σας.
Κινούνται έτσι τα πράγματα.
Ξεδιαλύνει το σκηνικό.
Παίζονται τα έργα.

Μπορείς πάντα να βάλεις τα ακουστικά στ' αυτιά σου, όπως κάνω εγώ τώρα, και ν' ακούς μουσική και τις φωνές από το υπερπέραν.
Μεγάλη ανακάλυψη τ' ακουστικά!
Δόξα τω Θεώ!

Κι ύστερα λένε για τα νέα παιδιά πως είναι στον αυτιστικό κόσμο τους με την οθόνη του κινητού...
Λες και δεν βλέπουν κι ακούν τον κόσμο γύρω τους.
Χαίρομαι να ξαναγίνομαι κι εγώ παιδί!

My computer thinks I am gay.
Throw that piece of junk away! (το τραγούδι τώρα).

Απόλαυση η μουσική, ιδίως όταν εσύ και ο σταθμός τα 'χετε συμφωνήσει όλα.
Somebody is waiting for me...
Save me tonight! (το τραγούδι τώρα).
Ναι, Κύριε!

Αν υπάρχει ροή στα πάντα και κυλάνε όλα όμορφα και φίνα, όλοι οι σταθμοί συνομολογούν στα δικά σου.
Ή εγώ κάνω συνειρμούς με όλα καλούς.

Έβαλα ήδη τρεις άλλους σταθμούς στο τοπικό ραδιόφωνο, και με ελληνικά και με ξένα τραγούδια, και όλα μιλάνε!
Τί να μας περιμένει αύριο το πρωί,
ποιός έρωτας πεθαίνει και ποιός θα γεννηθεί (το τραγούδι τώρα).

Συνεννοημένοι  όλοι σου λέω!
Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η αγάπη μένει, μας διοικεί, μας τυρρανά, μας γονατίζει, μας χαλά κι αυτή μας ανασταίνει (το τραγούδι τώρα).

Ήρθε στο χωριό ο ανηψιός μου, ο Κωνσταντίνος.
Πέρασε να παραγγείλει στο τραπέζι που κάθεται η αδερφή μου με τις φίλες της.
Δεν του είπανε πως είμαι εδώ φαίνεται, δεν με είδε.
Κι έχει ένα φεγγάρι απόψε που με κάνει κι αρρωσταίνω, έχει ένα φεγγάρι απόψε που μελαγχολώ (το τραγούδι τώρα).

20:47'.
Γύρισα στο σπίτι κι έπεσα για ύπνο.
Αισθανόμουν πλήρης, γεμάτος.
Σηκώθηκα το απόγευμα και δοκίμασα το φαΐ που υπήρχε, φιογκάκια με λευκή σάλτσα και κρέας, κι έφαγα και λίγο ρύζι.

Κατέβηκα στο εργαστήριό μου και διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Βγήκα τώρα στο "μικρό καφέ" για καφέ και διάβασμα.
Έχω μαζί μου τους Άθλιους.

22:00'.
Οι αδελφές μου και ο ανηψιός πρέπει να τάισαν τη μάνα μου, που δεν είχε φάει σήμερα όταν βγήκα.
Ήρθαν και κάθησαν δίπλα στο "σιμό" γιατί ο ανηψιός ήθελε μεζέ, αν και έφαγε.
Μάλιστα.

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

22:50'.
Χαιρέτησα φίλους από την παρέα των νιάτων.
Εγώ είμαι γελοίος από αδυναμία, από βαρεμάρα κι από εγωισμό.
Για τους ίδιους λόγους θα είναι τόσο γελοίοι κι οι άλλοι.

Και το στίγμα της ψυχικής νόσου καλά κρατεί.
Πώς ν' αποφύγει έτσι κανείς τη γελοιότητα;
Και να φανταστείς ότι κάποτε η παρέα των νιάτων μου εδώ ήταν όλη μου η ζωή.

Αγαπούσα τα παιδιά της παρέας των νιάτων εδώ στο χωριό.
Ήταν ό,τι περίμενα κάθε χρόνο για να ανοικτώ, για να νιώσω οικείος.
Ακόμη αγαπώ.

Από αγάπη γράφω.
Είναι αυτή η καθημερινή συνεπής καταγραφή μια άσκηση ακτιβισμού κατά του στίγματος της ψυχικής νόσου, ενάντια στη σκληροκαρδία του περίγυρου.
Δόξα τω Θεώ, ξέρει ο Θεός!
Πάτερ άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι.

00:37'.
Κάθησα και λίγο με τον ανηψιό μου και τις αδελφές μου, που μας έδιωξαν και τους δυο τους αρσενικούς από την παρέα, και γύρισα για ψωμοτύρι με λάδι στο σπίτι.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να μην καταφέρνει ο κόσμος να με θυμώνει, καλύτερα να με χάνει.
Άκουσα το Απόδειπνο έξω.
Θα ξαπλώσω.

03:07'.
Σηκώθηκα κι έφαγα καρυδοκουραμπιέ και σοκολατάκια.
Πέταξα και το ρύζι που είχε περισσέψει.