Παρασκευή, 07-08-2026.

15:32'.
Σηκώθηκα αργά, στις δέκα το πρωί, γιατί χτες βράδυ άργησα να κοιμηθώ.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Κατέβηκα στο εργαστήριό μου.

Έκανα μέχρι το μεσημέρι πολύ δουλειά με τον εαυτό μου γράφοντας και στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη, τυχαία ανοίγοντάς την, από τις Πράξεις την απολογία του Στεφάνου.
Έλεγε εκεί και το παρακάτω:

"Σκληροτράχηλοι και απερίτμητοι τη καρδία και τοις ώσιν, υμείς αεί τω Πνεύματι τω Αγίω αντιπίπτετε, ως οι πατέρες υμών και υμείς."
Μάλιστα.

Διάβασα και στη σειρά όσων διαβάζω από την Καινή Διαθήκη και την παραβολή των κακών γεωργών και για το νέο Ισραήλ της χάριτος και την καρποφόρο καλλιέργειά του.

Στάθηκαν στην πόρτα του εργαστηρίου και τους άνοιξα να μπουν ένας Ελληνοαμερικανός από του Ράφτη και η ανηψιά του, που έχει σπίτι στην Εύβοια.
Της ανηψιάς της άρεσαν τα έργα με τα κάρβουνά μου και συζητήσαμε λίγο σχετικά.

Είπαμε και τα ιστορικά της πατρικής καταγωγής μου, περιγράφοντας την πατριά.
Και είπαμε για τη διαδρομή των προγόνων μου από την πατρική οικογένεια και από την Ήπειρο στην Εύβοια στην αναζήτηση βοσκοτόπων για τα ζώα τους.

Ήξεραν σχετικά και παραδείγματα οικογενειών στην Εύβοια με την ίδια προέλευση.
Φεύγοντας με ευχαρίστησαν για την υποδοχή μου και την κουβέντα μας.

Έτσι μετά έκανα μια ανάρτηση με φωτογραφία μου σε Facebook και Instagram με εικαστικό δρώμενο "Περιγράφοντας την πατριά", τον τόπο και την ημερομηνία και υπογραφή:
"Γεώργιος Σπίθας του Βασιλείου ο Σακαράκας".

Το όνομά μου δηλαδή με το παρατσούκλι του παππού μου στο χωριό στην Εύβοια, για να με ξεχωρίζουν από άλλον συνονόματό μου.
Διάφοροι βάζουν likes.

16:16'.
Προσπάθησα κι εγώ να ξεπεράσω την τρέλα μου, προσβάλλοντας τον Θεό το 2007 και το 2016 ελέγχοντας την αγωγή μου.

Και ήμουν τρελός, είπαν πάλι, και χρήζω φαρμακευτικής αγωγής και παρακολούθησης.

Τώρα κάνω και τα δύο. 
Έχοντας απλουστεύσει το πρώτο κι έχοντας γενικεύσει το δεύτερο.
Και είμαι καλά.
Και κάνω το έργο μου ως Acrobartist, an artist balancing between logic and mystery.

16:21'.
Διόρθωσα και το προφίλ μου στο linkedin βάζοντας ως giving and receiving feedback με σύνδεσμο στο παρόν ψηφιακό ημερολόγιο αντί για το twitter.

Οι αδελφές μου έφτιαξαν κολοκυθοκορφάδες και μακαρόνια με γαρίδες και φάγαμε καλά για μεσημεριανό.
Τα χόρτα τους τα έφερε η κυρά Βασιλική, η γειτόνισσα, το πρωί.

21:08'.
Ξάπλωσα για μεσημέρι λίγο αλλά δεν κοιμήθηκα.
Το απόγευμα άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και άρχισα την προσευχή με τις μετάνοιες.

Ένας φίλος, ο ΓιΛα, εξέχων συντελεστής στη σελίδα της Στεμνίτσας στο Facebook, κοινοποίησε την ανάρτησή μου εκεί.
Του έστειλα μήνυμα μ' ευχαριστίες.

Βγήκα στην πλατεία για να βρω τη μάνα μου, που είχε πάει στην παράκληση της Παναγίας.
Καθόμαστε τώρα μαζί στη "Γερουσία" για καφέ.
Έχω μαζί μου το βιβλίο μου, τους Άθλιους.

Έβαλα ακουστικά με κλασική μουσική στ' αυτιά μου για να μην ακούω τις χαζομάρες που λέει στο διπλανό τραπέζι ο ΓΦατ.
Καλά τον λέω κλόουν, δεν αντέχεται.

Άρχισε να λέει λοιπόν πως δεν υπάρχει αλήθεια, παρά μόνο στα δόγματα. Και για την υποτιθέμενη ελευθερία του ανθρώπου, έτσι όπως τη φτάνει η γελοιότητά του.

Κι εγώ γελοίος είμαι αλλά το πνεύμα πνέει.
Η Αλήθεια όμως είναι Πρόσωπο, δεν είναι κατάσταση ή ιδέα.
Είναι αλήθεια ο Κύριος Ιησούς Χριστός και είναι η κεφαλή και ακρογωνιαίος λίθος της εκκλησίας.
Και η ελευθερία του ανθρώπου είναι θείο δώρο, δώρο του Θεού, που είναι παραχώρηση της Αγάπης Του.

Γι' αυτό όλα γίνονται για τους δούλους του Θεού σύμφωνα με την πρόγνωση και τη δικαιοσύνη Του.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

23:17'.
Γυρίσαμε στο σπίτι με τη μάνα μου.
Έβαλα και φάγαμε από τα μακαρόνια.
Ήπια κρασί με coca cola.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης, αυτό το δώρο του Θεού.
Κατέβηκα στο εργαστήριό μου για διάβασμα.

01:49'.
Τελείωσα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή.
Διάβασα από το βιβλίο μου.
Ξαπλώνω.
Θα βάλω το Απόδειπνο.

04:52'.
Έφαγα ένα ροδάκινο.