Τετάρτη, 05-08-2026.
05:44'.
Βλέπω διαστημικές αποστολές Αμερικανών του Τραμπ από τη μία και συμμάχων από την άλλη με πύραυλο.
Οι συμμετέχοντες αστροναύτες παίρνουμε όλοι υπερβολική ποσότητα ακτινοβολίας και θα οδηγηθούμε σε πρόωρο θάνατο σύντομα.
Περιγράφουμε ευρήματα και περιβάλλον σε θεατές που έχουν απορίες κι ερωτήματα.
08:24'.
Είμαι, εννοείται, στο σπίτι στο Πράσινο.
Εμφανίζεται ένα πρωινό η Διον με την τωρινή της σχέση, έναν μουσικό με τρομπόνι.
Τον κοροϊδεύω, κάνοντας πως φυσάω ένα τρομπόνι, και η Διον μου φτιάχνει κόκκινες κουρτίνες.
Μετά εμφανίζεται ένα ζευγάρι Ισραηλινών μαζί μ' έναν μάστορα και κάτι μου μαστορεύουν και τελικά τους παίρνω εγώ λεφτά αντί να δώσω.
Ένα αγοράκι τρέχει ένα απόγευμα, ενώ βραδιάζει, να μου πει πως άναψε φωτιά στο δίπλα κτήμα και θα καλέσουν την Πυροσβεστική.
Πιάνω ένα πρόχειρο λάστιχο στον κήπο και σβήνω τη φωτιά.
Όλα αυτά, εννοείται, παρουσιάζονται από χαμηλή γλυκόζη στο αίμα, από έλλειψη ζάχαρης.
Με ρωτάνε αν χρωστάω και λέω πως όχι αλλά δεν έχω καθόλου χρόνο.
Πράγματι τα παραπάνω πέφτουν το ένα μετά το άλλο και μου γεμίζουν τη μέρα.
Ξυπνάω και νωρίτερα και τώρα και γράφω τα όνειρα.
18:02'.
Σηκώθηκα το πρωί και άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Κατέβηκα στο εργαστήριό μου.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Αντάλλαξα μηνύματα με τον Δαρό για αρκετή ώρα.
Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Το μεσημέρι ζέστανα λίγα μακαρόνια, που είχαν μείνει, κι έκοψα ντομάτα για τη μάνα μου.
Εγώ έφαγα σταφύλια και βερίκοκα πολυκαιρισμένα. Ήπια κρασί με coca cola.
Ξάπλωσα για μεσημέρι.
Ήρθαν οι αδελφές μου από την Αθήνα και έβαλαν κεφτεδάκια, που είχαμε από χτες, και σαλάτα κι έφαγαν.
Κάθομαι με τη μάνα μου στην ταράτσα και διαβάζω από τους Άθλιους.
Πότε πότε λέμε καμιά κουβέντα.
19:17'.
Βγήκαμε στην πλατεία.
Η μάνα μου πήγε στον εσπερινό για τη γιορτή του Σωτήρος αύριο.
Εγώ κάθισα στη "Γερουσία" για καφέ και διάβασμα με το βιβλίο μου.
Είμαι στη μέση του πρώτου τόμου, σε ωραίο πάλι σημείο.
19:33'.
Έφτασα όμως στο σημείο της δυστυχίας της Τιτίκας, του παιδιού του βιβλίου, και με επηρεάζει πολύ ψυχολογικά.
Δεν μπορώ παρά να τα πιστεύω όλα για αληθινά.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς.
19:43'.
Δόξα τω Θεώ είμαι καλά!
Είμαι στο βουνό και δροσίζομαι.
Κάποτε δεν ήμουν τόσο καλά.
Όχι πολύ μακριά. Σ' αυτή τη ζωή.
Λίγα χρόνια πριν.
Δόξα τω Θεώ είμαστε καλά!
Δεν δουλεύω.
Οι λογαριασμοί πληρώνονται.
Πλήρωσα σήμερα έναν λογαριασμό για το σπίτι στο Πράσινο, στην Εύβοια.
Πλήρωσα για τον άνθρωπο που θα έρθει αύριο να μας κάνει απεντομώση.
Είχαμε επικοινωνήσει σήμερα.
Αύριο το πρωί θα είμαι στην εκκλησία.
Κανονίσαμε με την αδελφή μου να είναι στο σπίτι να του ανοίξει.
Του έστειλα sms με το τηλέφωνό της.
Την κάλεσε.
Δόξα τω Θεώ για όλα!
20:04'.
Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχώ.
Ήρθε η μάνα μου από την εκκλησία.
Κάποτε θα έρθει η ώρα...
Κάποτε θα έρθει η ώρα Του.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
20:19'.
Η μάνα μου που και που λέει κάποια χιλιοειπωμένη ιστορία που ξανακούω.
Δόξα τω Θεώ που είναι τόσο καλά, όσο είναι καλά.
Δεν πειράζει που δεν έχει τόσο πλάκα η ζωή.
Είπε ο Χριστός πως θα έχουμε θλίψεις.
Τί με νοιάζει;
Μήπως δεν αναπνέω ελεύθερα;
Σήμερα όταν έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου χασμουριόμουν συνεχώς.
Τώρα χασμουριέμαι πάλι.
Ματιασμένος είμαι;
Τις προάλλες, που δεν αισθανόμουν τόσο ωραία, επειδή είχαμε βγει με τη μάνα μου το πρωί στην πλατεία και δεν είχα κάνει ακόμα τον κανόνα μου, με είδε έτσι ο Μπασιά και είπε να με ξεματιάσει.
Δεν ήμουν ματιασμένος.
Μας είπε να μας μάθει και την προσευχή του ξεματιάσματος.
Δεν την συγκράτησα, μόνο άκρες μέσες.
20:28'.
Άλλοι υποφέρουν, άλλοι κουράζονται, κάποιοι δεν αντέχουν, κάποιοι ζορίζονται πολύ με τις μέριμνες της ζωής.
Ποιός ξέρει τί θα φέρει ο Θεός;
Δεν πρέπει να είμαι αχάριστος.
Να έχω ταπείνωση κι αγάπη, που έλεγε ο Άγιος Παΐσιος, ότι είναι η συχνότητα στην οποία εργάζεται ο Θεός.
20:57'.
Ψώνισα μερικά φαγώσιμα από το παντοπωλείο.
Σκέφτηκα να πάρω και pop corn να φάω αλλά το ξέχασα.
Ένας σερβιτόρος του εστιατορίου απέναντι χτύπησε παλαμάκια σα χαρούμενο μικρό παιδί κι ύστερα έδωσε συγχαρητήρια στον εαυτό του με τα δυο του χέρια.
Μια άδεια καρέκλα έπεσε πίσω από τα βάρη στην πλάτη της σε μια παρέα που ετοιμαζόταν να φύγει.
Είδα για λίγο μια όμορφη εικόνα ενός γυμνού νεανικού ώμου.
Δόξα τω Θεώ καλά περνάμε!
21:20'.
Ήρθαν οι αδελφές μου και χαιρετάνε και μιλάνε στα γύρω τραπέζια γιατί η αδερφή μου είναι γραμματέας του πολιτιστικού συλλόγου και έχει γνωστούς πολλούς.
Μάλιστα.
Κάλεσε ο ξάδερφος, ο Ηλιό, και είπαμε τα δικά μας.
Δόξα τω Θεώ ακόμα καλά, αντέχω.
22:47'.
Πήραμε μπύρες, κρασί και τοστ και τα καταναλώνουμε.
Λέμε κι από κάτι.
Τρώω φυστίκια.
Δόξα τω Θεώ!
23:40'.
Έφυγε η μάνα μου και καθόμαστε με τις αδελφές μου που λένε τα ταξίδια τους.
Και κουτσομπολιά.
Δεν έχω πεινάσει, με χόρτασε η μπύρα, και με ζάλισε λίγο.
Πάλι καλά!
00:14'.
Δόξα τω Θεώ γυρίσαμε στο σπίτι.
Έφαγα τα μακαρόνια που είχαν μείνει.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να κάνω ταπείνωση κι αγάπη.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου