Τρίτη, 04-08-2026.

08:50'.
Ξύπνησα στις πεντέμιση το πρωί γιατί είχα κοιμηθεί νωρίς.
Σηκώθηκα κι άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Κατέβηκα στο εργαστήριό μου.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.

Διάβασα από την Καινή Διαθήκη για τον πλούσιο νεανία και τον Κύριο.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Έκανα και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ήρθα στον Αη Γιώργη στην πλατεία για να με εξομολογήσει ο παπά Γιώργης.
Πολύ ευγενικός και καλός ήταν.

Κάθησα για καφέ στο "σιμό", που ήταν το μόνο ανοικτό τόσο πρωί.
Έχω μαζί μου το βιβλίο μου, τους Άθλιους.
Αντάλλαξα μηνύματα με τον Δαρό και την ΣμΜ, που είχε στείλει από χτες το βράδυ.
Με ρωτάει για τα δικά μου και της απαντάω.
Τώρα τη ρώτησα κι εγώ για τα δικά της.

Γράφω στην ΣμΜ:
"Οι γέροντες λένε να μη σκεφτόμαστε τα εγκόσμια, είναι περαστικά.
Να έχουμε μνήμη θανάτου.
Να αφήνουμε τα πάντα στην πρόνοια του Θεού."

Νιώθω όμως πως, παρόλη την αλήθεια των παραπάνω, δεν καλύπτεται το κάθε παρόν, εκτός αν είσαι κολλημένος εκεί, στον Θεό.
Μπορεί να χρειάζεται, δεν ξέρω.
Ισχύει πως αν έχω νοερή προσευχή, ας πούμε, ποτέ δεν μου έχει συμβεί κάτι κακό. 
Αντίθετα φαίνομαι πάντα τυχερός κι ευλογημένος σε όλα.
Θα συνεχίσω την προσευχή.

09:20'.
Ο Ουγκό λέει:
"Αλίμονο! Τί είναι όλες αυτές οι ζωές που σπρώχνονται φύρδην μίγδην; Για πού τραβάνε; Γιατί είναι έτσι;
Αυτός που το γνωρίζει, βλέπει μέσα στα σκοτάδια.
Είναι μόνος του. Λέγεται Θεός."

Δεν συμφωνώ εδώ.
Δεν "είναι μόνος του" ο Θεός.
Ο Θεός είναι Τριαδικός, με τα Πρόσωπα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, που βρίσκονται σε αγαπητική κοινωνία και περιβάλλονται από τους αγγέλους, που βρίσκονται σε συνεχή δοξολογία προς τον Θεό.

Είναι μια θάλασσα φωτός εκεί και όλοι οι σωσμένοι και δίκαιοι κι Άγιοι μαζί με τον Θεό.
Είναι πανηγύρι μακαριότητας εκεί!
Αμήν να φτάσουμε όλοι!

10:27'.
Πιο κάτω ο Ουγκό γράφει:
"Αλίμονο, αυτό που ήθελε να κρατήσει έξω απ' την πόρτα του ήταν ήδη μέσα! Αυτό που ήθελε να τυφλώσει τον κοίταζε κατάματα. Ήταν η συνείδησή του.
Η συνείδησή του, δηλαδή ο ίδιος ο Θεός."

Ούτε σ' αυτό συμφωνώ.
Είναι απλούστευση, που μπερδεύει τη φωνή της συνείδησης με τη φωνή του Θεού.
Δεν είναι έτσι όμως όταν μπορείς ν' ακούσεις και αυτές τις δύο ξεχωριστές αλλά και άλλες...

11:18'.
Πιο κάτω στην πάλη στα "εσώτερα ενός ανθρώπου" ο Ουγκό λέει:
"Είναι βέβαιο ότι μιλάμε με τον εαυτό μας, και δεν υπάρχει ούτε ένα σκεπτόμενο ον που δεν το ένιωσε αυτό... 
...από τη σκέψη στη συνείδηση, και μετά επιστρέφει από τη συνείδηση στη σκέψη...

Μιλάς μέσα σου, λες μέσα σου, φωνάζεις μέσα σου, χωρίς να σπάσει η εξωτερική σιωπή. Υπάρχει μια μεγάλη αναταραχή• τα πάντα μας μιλάνε, εκτός από το ίδιο μας το στόμα.
Παρόλο που δεν είναι ορατές και απτές, οι πραγματικότητες της ψυχής δεν είναι γι' αυτό λιγότερο πραγματικότητες."

11:53'.
Ήρθε ο ΒασΠαπ στο χωριό και τον χαιρέτησα.
Χάρηκα που τα κατάφερε να έρθει, μετά από καιρό, παρόλα τα κινητικά του προβλήματα.
Χρησιμοποιεί το αυτόματο καροτσάκι του.
Κι έχει καλή παρέα μαζί του.
Βγάζουν φωτογραφίες μαζί με γνωστούς και φίλους.
Και κάθησαν σ' άλλο καφέ.
Δεν πειράζει.

Χτες το βράδυ καθήσαμε κι εγώ με τη μάνα μου σ' άλλο καφέ απ' αυτό που καθόταν ο Μπασιά, και μου 'χε κάνει νόημα να πάω, αλλά, όταν σηκώθηκε και περνούσε μπροστά από εκεί που καθόμασταν, ήρθε και μας μίλησε.
Σήμερα, που εγώ θα ήθελα να συζητήσω τα παραπάνω, ο Μπασιά, αν και με είδε, κάθησε στο γειτονικό καφέ.
Δεν πειράζει.

12:40'.
Μια κουβέντα, που γίνεται με δυνατές φωνές σε ένα τραπέζι εδώ, μου θύμισε ότι σήμερα είναι η πρώτη μέρα χωρίς νόμιμη ταυτότητα για όλες τις χρήσεις.
Μάλιστα.
Μπορεί να είναι σημάδι. Δεν είναι λίγο.

15:08'.
Γύρισα στο σπίτι.
Έφτιαξα σαλάτες για να φάμε. 
Η μάνα μου έφαγε και τα μακαρόνια της από χτες, με τη λευκή σάλτσα.
Ήπια κρασί με coca cola.
Συνέχισα να διαβάζω το βιβλίο μου.

Σήμερα ο ΒασΠαπ μου είπε:
"Θα τα πούμε!
Έχω μαζέψει υλικό δύο τρία χρόνια τώρα, παράξενα πράγματα...
Θα τα πούμε!"
Αυτά γιατί ο ΒασΠαπ με πειράζει πάντα, σαν μεγάλος αδελφός.
Εγώ τον ρώτησα αν είναι από τις κάμερες που έχει εγκαταστήσει στο χωριό για να παρακολουθεί, που είχε πει άλλοτε. 
Και ρώτησα:
"Ά, δεν γλίτωσα;"

Ο Μπασιά, χτες βράδυ όταν ήρθε να μας μιλήσει, είπε:
"Γιατί φοράς γυαλιά;"
"Ά, φοράω γυαλιά... Δεν το είχατε προσέξει;", απάντησα εγώ με απορία.
"Για βγάλ' τα!", επέμεινε ο Μπασιά.
Και τα έβγαλα τα γυαλιά μου για μια στιγμή.

Κάποτε σε ένα "καφέφωνο καφενείο", μια μάζωξη του συλλόγου "Ακούγοντας Φωνές" (hearing voices network), όπου μιλάγαμε με μία νεοφερμένη, που φλέρταρε με την ψυχική ασθένεια, έβγαλα ασυναίσθητα τα γυαλιά μου και τα καθάριζα με την μπλούζα μου.

Μια ομοιοπαθούσα με μένα είχε πετάξει τότε κοιτώντας με ξαφνικά:
"Ά, ο Σπίθας κάνει τα δικά του!"
Και είχα θυμώσει που η κίνηση μου, να φορέσω τα γυαλιά μου αφού τα καθάρισα, φάνηκε παθογνωμονική κι ως σύμπτωμα.

Προφανώς ανάλογα με τη διάγνωση του καθενός και την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται ακόμα και χωρίς διάγνωση, φαίνονται παθογνωμονικά πολλά από τα δικά μας.
Φαίνονται ως συμπτώματα της τρέλας του καθενός και της καθεμιάς.
Αμήν να μας κρίνει όλους ο Λόγος του Θεού!

20:09'.
Ξάπλωσα για μεσημέρι και το απόγευμα καθόμουν στο εργαστήριό μου και σκεφτόμουν.

Έφαγα μία φέτα πεπόνι και μια μπανάνα.
Πήγαμε στην παράκληση της Παναγίας με τη μάνα μου.
Καθόμαστε τώρα στη "Γερουσία" για καφέ.
Έστειλε μήνυμα η αδερφή μου ότι έρχονται αύριο.

Καλύτερα δεν είναι τα λόγια μας να είναι ομολογία προς την Αλήθεια, προς τον Χριστό, παρά αργολογίες ή αντίθετα μ' Αυτόν;
Δεν ωφελούμαστε ακόμα κι αν σκεφτούμε κάποτε κάτι σωστό, αν συνομολογήσουμε σε μια αλήθεια;

20:39'.
Αντάλλαξα το απόγευμα πάλι με τον Δαρό και την ΣμΜ.
Η ΣμΜ ξεκίνησε ένα μήνυμά της γράφοντάς μου:
"Μπερδεμένα τα έχεις στο μυαλό σου...", και το σκέφτομαι.
Εγώ τα έχω μπερδεμένα ή βάζει η ζωή μπερδέματα μέσα μας και γύρω για να μην ησυχάσουμε σε απραξία, που δεν θυμίζει και τόσο ζωή.
Για να μένουμε ζωντανοί δηλαδή.

Ακούστηκε σήμερα από το υπερπέραν ένα:
"Μην κάνεις τίποτα!"
Αλλά δεν ξέρω ποιός φοβισμένος το είπε αυτό.
Και φοβισμένος από τί; 
Από την ανθρώπινη δυνατότητα;
Μήπως ήταν για προφύλαξη;
Δηλαδή τί θα γίνει αν γίνουν όλα;
Υπάρχει πεπρωμένο;
Λοιπόν;

Τί ρωτάς; Τί θες να μάθεις; Δεν έμαθες ακόμα;
Έλα ντε! Να μην τρώγομαι με τα ρούχα μου!
Έχει ο Θεός!

22:28'.
Παραγγείλαμε μια ποικιλία για δύο άτομα και πίνω μια μπύρα Άλφα.
Η μάνα μου έφαγε κεφτεδάκια, σαγανάκι και τζατζίκι και ψωμί κι εγώ πατάτες τηγανητές, ντομάτα, αγγούρι.
Η μάνα μου τώρα ξεκίνησε για το σπίτι γιατί κρύωνε.
Εγώ τελειώνω την μπύρα.
Διάβασα αρκετά.

23:37'.
Διάβασα κι άλλο έξω.
Δόξα τω Θεώ γύρισα στο σπίτι.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης, βιταμίνες Β και D, μια ακόμα τονωτική ποικιλία.
Κάθομαι στην κουζίνα μας.
Θα βάλω το Απόδειπνο.

01:54'.
Ανταλλάξαμε μηνύματα με την ΣμΜ και τώρα, για δυο ώρες.
Είπε πολλά και σωστά.
Είμαι πράγματι πολύ τυχερός κι ευλογημένος!
Έτσι νιώθω και τώρα.
Αμήν για όλους μας!