Παρασκευή, 31-07-2026.

03:09'.
Κλαίω στον ύπνο μου για ένα ατύχημα σε εργοστάσιο στο χωριό, στο Πράσινο, όπου είχαν σκοτωθεί, εννοείται, νέοι και μάλιστα κάποιος ψηλός, που ενδιέφερε μία που μ' ενδιαφέρει. 

Μου λέει να ρωτήσω τον Τάκη σχετικά.
Λέω πως η ανάμνηση των σκοτωμένων είναι αντί μνημοσύνου γι' αυτούς.
Και κλαίω και ξυπνάω κάπως.

Μετά ένα high tech μαύρο πλοίο με captain τον Ody έρχεται από Ιαπωνία, όπου, εννοείται, είχε πάει ο Ody, με τη βοήθεια και μιας υποπλοιάρχου.
Αυτή έχει μανία με την τάξη, την ασφάλεια και τους νόμους.

Βλέπω το φουτουριστικό πλοίο με το φορτίο του και τους λίγους ναυτικούς.
Ακολουθούν ιδιωτικά θαλάσσια κανάλια φτάνοντας στον Πειραιά για πιο ευκολία.

Στο υπόγειο διευθυντήριο βλέπω να προωθούνται σχέδια πλεύσης και να αντιπαραβάλλονται με άλλα πιο απλά.
Και ένας εξπέρ της φωτοτυπίας τυπώνει διαβατήρια εκεί με εντολές άνωθεν.

Έχω ξυπνήσει μέσα στη νύχτα και κάθομαι στην κουζίνα μας και πίνω καφέ και καπνίζω.
Μπορεί να διαβάσω από τους Αθλίους.
Νιώθω ξύπνιος πολύ και χορτασμένος από ύπνο.

04:16'.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Είναι περίεργο που τρεις μέρες τώρα έχω ξαναρχίσει να βλέπω όνειρα και να τα θυμάμαι.
Γι' αυτό τα γράφω εδώ.

Μ' αρέσει που βλέπω πάλι όνειρα, αν και νομίζω ότι στη ζωή μου έβλεπα όνειρα και τα θυμόμουν και τα έγραφα, όταν στο ξύπνιο μου δεν ζούσα έντονα αλλά απλά και λίγα.
Δεν ξέρω τί είναι προτιμότερο.
Και τα δύο, έντονη ζωή ή έντονα όνειρα, καλά είναι!

05:50'.
Κάθησα κι έγραψα μια μεγάλη σημείωση με σκοπό να τη στείλω στην ΤΚ, σχετικά με την αλληλογραφία της με τον πρώην ψυχίατρό της και σχετικά με τη μη πνευματικότητα που πιθανώς παρουσιάζεται.

Είχα αναφέρει σχετικά κάποια πράγματα κι εδώ, στο ψηφιακό μου ημερολόγιο, και σκέφτηκα μήπως συμπεριλάμβανα και τη σημείωση αυτή.
Μάλλον όμως θα την κρατήσω για την ιδιωτική επικοινωνία μας με την ΤΚ, όσο υπάρχει ακόμα.

06:33'.
Άκουσα από την παράκληση των Αρχαγγέλων και ακούω τώρα ακολουθία μεσονυκτικού και όρθρου.
Νιώθω το ίδιο καλά με το ξύπνημά μου, τρεισήμισι ώρες πριν, χωρίς ανάγκη για άλλον ύπνο.

Δεν έχω μεγάλες προσδοκίες για τη μέρα, αρκεί να κάνω τον κανόνα μου και ό,τι κάνω εδώ στο χωριό.
Δεν έχω μεγάλες προσδοκίες ούτε για τη συνέχεια, ούτε γενικά.
Θα άντεχα ακόμα μερικούς μήνες με τα ίδια.

Μετά ποιός ξέρει;
Γενικά, ποιός ξέρει;
Ένα Θεός ξέρει, Αυτός μπορεί, Αυτός να φροντίσει!

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!

08:41'.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Κάθομαι στο εργαστήριό μου και σκέφτομαι.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Ακούω παράκληση στην Αγία Τριάδα.
Έφαγα ένα ροδάκινο.

13:59'.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Έφαγα λίγο ψωμί με σάλτσα.
Αντάλλαξα μηνύματα με τον Δαρό.
Βγήκα στην πλατεία για καφέ και διάβασμα.
Κάθησα μαζί με τον Μπασιά και είπαμε λίγα πράγματα.

Ρώτησα για το Πνεύμα το Άγιο σε σχέση με μας.
Τα συζητήσαμε. 
Και όταν ασχολήθηκα για λίγο με το τηλέφωνό μου σε ανταλλαγή μηνυμάτων με την ΤΚ, ο Μπασιά έφυγε.
Διαβάζω από το βιβλίο μου.

18:40'.
Γύρισα στο σπίτι και φάγαμε για μεσημέρι, εγώ σούπα από τα βλίτα που είχα φτιάξει μαγειρευτά και ψωμί. 
Ήπια ένα κουτάκι μπύρα Άλφα.
Ξάπλωσα για μεσημέρι, όταν σώπασαν επιτέλους οι δαίμονές μου.
Αγριεύτηκα λίγο, βέβαια.

19:10'.
Βγήκα τώρα στη "Γερουσία" για καφέ και διάβασμα με το βιβλίο μου.
Σκέφτηκα πως θα μπορούσα να κάνω διακοπές εργασίας.
Θα μπορούσα να ανακοινώσω μια αναδρομική έκθεση με τα έργα από παλιότερες εκθέσεις μου, που έχω στο εργαστήριο.

20:11'.
Βρήκα ένα γαλάζιο και άσπρο χαρτάκι ειδοποίησης που υπάρχει στα χαρτάκια στριφτών τσιγάρων.
Είχα κάνει την τελευταία ατομική μου έκθεση σαν επαγγελματίας με κολάζ από τέτοια χαρτάκια το 2007.

Τότε τα γαλάζια χαρτάκια, που χρησιμοποίησα, έγραφαν "10 TO GO", ειδοποιώντας πως σε δέκα χαρτάκια το πακετάκι τελειώνει, ως προετοιμασία για να πάρεις το καινούργιο.

Η έκθεσή μου σήμαινε την αέναη συνέχεια, με την πολλαπλότητα των μικρών αυτών χαρτιών που είχα κολλήσει το ένα δίπλα στο άλλο.
Έλεγαν έτσι "10 TO GO" κι ύστερα άλλο "10 TO GO" κι ύστερα άλλο...

Σαν ευχή για "καλή συνέχεια!", αλλά και σαν προειδοποίηση πως οι εκθέσεις μου δεν τελειώνουν εδώ, αλλά θα υπάρχει διαρκές ξεκίνημα για ακόμα 10 πράγματα πριν το τέλος.

Τώρα το χαρτάκι, που μάζεψα από κάτω, γράφει τα εξής:
"Introducing our new look" και από κάτω:
"Protecting your papers".
Με εκφράζουν αυτά τα μηνύματα σήμερα.
Χάρηκα που τα σημειώνω εδώ.
Θα φυλάξω το έγχρωμο χαρτάκι στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Μια όμορφη κοπέλα ήρθε και μου ζήτησε δεύτερη φορά τον αναπτήρα μου, οπότε τη ρώτησα αν θέλει να τον κρατήσει, έχω και δεύτερο.
Τον κράτησε, αφού κοντοστάθηκε ρωτώντας:
"Σίγουρα;"

Η φωτιά δεν μου λείπει, καλά θα ήταν να τα κατάφερνα και με το νερό και με τον αέρα και με τη γη.
Δεν τα μπορεί όμως όλα κανείς.
Αρκεί πάντα να υπάρχει διάκριση για το αρμόζον κάθε φορά απ' ό,τι προκύψει.
Αμήν για τα κατάλληλα κάθε φορά!

22:42'.
Πήρα μια μπύρα Άλφα και πατατάκια.
Προσπαθώ να χωνέψω τη μέρα.
Θα έχω χρόνο βέβαια και άλλοτε.
Απλώς κάποια πράγματα είναι φρέσκα τώρα.
Το τραπέζι μου άδειασε από καρέκλες, εκτός απ' αυτήν που κάθομαι.
Όλοι γύρω κάθονται με παρέες.

Όλοι έχουν τη σπίθα του Θεού μέσα τους.
Κάποτε ήταν αθώα μωρά.
Κάποτε, μακάρι, όλα θα περάσουν ειρηνικά και κάποιοι θα γείρουν σε γηρατειά.
Εγώ θέλω ησυχία ή ίσως ψαλμωδίες των αγγέλων.
Προσεύχομαι να φύγω γρήγορα και να είμαι έτοιμος για τη βασιλεία των ουρανών.
Αμήν.

23:20'.
Ήρθε ο Άκης, ο μαγαζάτορας, φίλος, και κάθησε μαζί μου και τα λέμε.
Είπαμε γι' αυτούς, τους καλούς, που φεύγουν νωρίς.
Μου είπε για έναν αστροφυσικό με κανάλι στο YouTube.
Εγγράφηκα.
Τα διαστημικά τον συναρπάζουν τον Άκη.
Του αρέσει κι η σχετική φιλοσοφία.
Μάλιστα.

00:14'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα στο σπίτι.
Έφαγα σούπα βλίτα και καλαμαράκια.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για ησυχία.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.