Πέμπτη, 23-07-2026.

13:02'.
Ξύπνησα στις εξίμιση το πρωί.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Ξανακοιμήθηκα ως τις εννιάμιση που ήρθε ο ψαράς με το ημιφορτηγό του.
Κατέβηκα και πήρα μια τσιπούρα.

Η μάνα μου δεν ήθελε ψάρι, βγήκαμε μαζί και πήρε χυλοπίτες για να φτιάξει για την ίδια.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Βγήκα στο "σιμό" για καφέ και διάβασμα με τη "Νανά".

13:29'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

13:40'.
Χτες το βράδυ αργά, όταν ανταλλάξαμε μηνύματα με την ΣμΜ και με καληνύχτισε και μετά με ρώτησε αν ήθελα να της πω κάτι ακόμα, ξαφνικά ήθελα να πω πολλά.
Είπα:
"Όχι, εντάξει. Φιλιά!"
Αλλά τώρα που είναι πια η επόμενη μέρα της έστειλα το παρακάτω μήνυμα:

"Καλημέρα!
Χτες το βράδυ, ξαφνικά όταν ρώτησες αν ήθελα να σου πω κάτι ακόμα, ήθελα να σου πω πολλά...
Σε θαύμαζα όταν σε γνώρισα, για το γράψιμο, την ομορφιά και τη ζωή σου!
Και τώρα σε θαυμάζω που έχεις οικογένεια και γιο, και τα καταφέρνεις καλά κοντά στους δικούς σου!

Σε νιώθω πολύ δικό μου άνθρωπο.
Έχεις ρωτήσει τόσα για μένα και τα δικά μου.
Ήσουν η αιτία που έκανα τόσα βίντεο από το 2021 ως τώρα, εκεί που τα είχα σταματήσει.
Και τώρα ήσουν η αιτία για τη δημοσιοποίηση του ψηφιακού μου ημερολογίου.

Με έκανες εσύ άλλον άνθρωπο, μου έλειπες και δεν το ήξερα.
Και τώρα λες πως τα βιβλία που μου πρότεινες θα με κάνουν διαφορετικό.
Το πιστεύω.
Τα διαβάζω.
Ανυπομονώ για τη συνέχεια, τη δική σου και τη δική μας."

13:47'.
Ο Δαρό, που ανταλλάξαμε μηνύματα νωρίτερα, ρώτησε:
"Οι γυναίκες της ζωής σου καλά ?"
"Μάλλον, από τα λίγα που λέμε", απάντησα.
"Ά, πάλι καλά!", είπε ο Δαρό.

Δεν ξέρω αν το "πάλι καλά" πήγαινε στο "μάλλον" που έγραψα ή υποκρύπτει ότι πάλι καλά που δεν λέμε πολλά με "τις γυναίκες της ζωής μου", όπως το έθεσε.

Προφανώς κάποιοι και κάποιες από μας λέμε πολλά ανάλογα με το αν είμαστε σε επεισόδιο της ψυχικής ιδιαιτερότητας ή όχι.
Γεμίζεις τόσο από τον κόσμο, όταν είσαι σε επεισόδιο, που δεν μπορείς να σταματήσεις να μιλάς...

Εγώ γράφω τόσα εδώ στο ψηφιακό μου ημερολόγιο, πολλά δηλαδή, επειδή οφείλω να παρακολουθώ τον εαυτό μου τον ίδιο, έτσι όπως συνεχίζεται η ζωή.
Δόξα τω Θεώ που συνεχίζεται η ζωή!
Δόξα τω Θεώ που μπορώ και γράφω!

14:11'.
Το βιβλίο γράφει για έναν διάλογο κυριών σ' ένα σαλόνι:
"Τί πόνος να χάνεις έτσι την κόρη σου!
Θεωρούμαι θρησκόληπτη, αυτό όμως δε με εμποδίζει να βρίσκω πολύ σκληρά τα παιδιά που αυτοκτονούν με αυτό τον τρόπο."
Και:
"Ναι, είναι φρικτό..."

Κι όλα αυτά για κάποια που είχε γίνει καλόγρια!
Νομίζω πως αρχίζω να βλέπω καλύτερα διαβάζοντας αυτό το βιβλίο.
Μου φαίνεται προκλητικό.
Προκλητικό για σκέψη!
Είναι μάλλον ο στόχος του αυτός.

15:04'.
Θα σταματήσω το διάβασμα για να πάω να φτιάξω το ψάρι.
Είμαι στο σημείο ενός τραπεζιού με τόσο πλούσια και σπάνια εδέσματα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με ό,τι λίγο και φτωχό έτρωγαν οι πρωταγωνιστές στα "Σταφύλια της οργής".
Πάω να εντρύφησω στα δικά μου μέτρα του τραπεζιού.

19:44'.
Γύρισα στο σπίτι.
Τηγάνισα το ψάρι κι έφαγα το μισό με ψωμί και τυρί φέτα.
Ξάπλωσα για μεσημέρι.
Το απόγευμα έφαγα μια κουταλιά βανίλια, δυο ρώγες σταφυλιού και ένα βερίκοκο.

Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Η μάνα μου καθάριζε χόρτα που μας έφερε μια γειτόνισσα.
Της είπα πως θα βγω και να έρθει κι αυτή έξω.
Κάθησα στη "Γερουσία" για καφέ με το βιβλίο μου.

20:25'.
Η ΣμΜ μου απάντησε με καλωσύνη και συμπάθεια.
Και είπε ότι δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από το διάβασμα.
Αντάλλαξα μηνύματα και με την ΚαΧα.
Κι η Νανά "ένιωσε να πλημμυρίζει από μια κοριτσίστικη μελαγχολία, από μια επιθυμία να βρεθεί στην εξοχή, από την ανάγκη για ένα ειδύλλιο, για κάτι γλυκό και αθώο".

Μάλλον η λογοτεχνία προορίζεται για την περιγραφή συναισθημάτων πρωταγωνιστριών, όχι πρωταγωνιστών.
Νιώθω να θέλω να μεταφέρω τα παραπάνω μέσα μου, να νιώσω κι εγώ την ανάγκη για κάτι γλυκό και αθώο.
Και πάνω εδώ στέλνει μήνυμα η ΕΚ.

21:16'.
Εντάξει τελείωσε η ανταλλαγή μηνυμάτων με την ΕΚ. Ευτυχώς αναίμακτα...
Έμαθα ένα δυο πράγματα και σήμερα.
Στέλνει τώρα μηνύματα ο Δαρό.
Ήρθε η μάνα μου στην πλατεία.
Πήρα δεύτερο φραπέ.
Κάλεσε ο ΓΡοϊ και είπε ότι είχε μια υποχρέωση και μπορεί να τα πούμε μετά, αργότερα.

21:35'.
Δόξα Σοι Κύριε, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

22:30'.
Ήρθε μια κοπέλα με βαρύ άρωμα και κάθησε κοντά μας, αλλά εγώ δεν αντέχω τη μυρωδιά. 
Έτσι είπα στη μάνα μου και πήγαμε και καθήσαμε μακριά της στην πλατεία, σε άλλο τραπέζι.
Χαιρετήσαμε και τους Στεμνιτσιώτες που κάθονταν εκεί γύρω.
Η μάνα μου μου λέει ιστορίες από τα παλιά.

02:00'.
Πριν τα μεσάνυχτα γυρίσαμε στο σπίτι με τη μάνα μου.
Φάγαμε. Έφαγα μισό ψάρι, σούπα λαχανικών και λίγη χωριάτικη σαλάτα.
Έμεινα στην κουζίνα να πίνω ένα κουτάκι μπύρα Άλφα και για να συνεχίσω το διάβασμα του βιβλίου.

Πέρασε η ώρα, θα ξαπλώσω.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να εντρύφησω στα δικά μου ψυχικά μέτρα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.

 

03:50'.

Έφαγα δυο κουταλιές χυλοπίτες.