Τρίτη, 21-07-2026.

13:47'.
Ξύπνησα στις εξίμιση το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Ξανακοιμήθηκα με όνειρα ως τις δέκα.
Κατέβηκα στο εργαστήριό μου.

Η μάνα μου ήταν έξω από το σπίτι και βοτάνιζε τις γλάστρες.
Είπε για το τί θα φάμε σήμερα, οπότε ανέβηκα κι έφτιαξα μακαρονάδα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

Ξανακατέβηκα στο εργαστήριό μου, συνέχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και άρχισα την προσευχή.
Ένιωθα λιγωμένος και λιπόψυχος.
Ο Δαρό έστελνε προτάσεις, λες και θα έβρισκα ενδιαφέρον σε ό,τι του φάνηκε ενδιαφέρον.

Ήθελα να κλείσω τη σύνδεση με το διαδίκτυο αλλά καθόμουν και χάζευα στο Facebook για παρηγοριά.
Έστειλε λοιπόν η ΤΚ τη συνέχεια στο γελοίο σερί emails που έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό με έναν μαλάκα, δηλαδή τον ψυχίατρο της.

Δεν έφταναν ό,τι της έχει κάνει μέχρι τώρα, και τώρα η ΤΚ τα θέλει και γραπτά σε ιατρικό φάκελο.
Ένιωσα σα να τρίβεται στη μαγκούρα του τσοπάνη.
Και είχα δίκιο πως όλη αυτή η, αν και αυτονόητη, αναζήτηση δεν θα της έκανε καλό.
Θύμωσε μαζί μου.
Όπως νιώθει κανείς.

Βγήκα στην πλατεία, στη "Γερουσία", για καφέ και διάβασμα, αλλά νιώθω σα να με έχουν μαστιγώσει.
Η μάνα μου, που άφησα στο σπίτι, παρέπαιε.
Δεν βελτιώνεται η κατάσταση έτσι.
Δεν αντέχω άλλη πίεση από το βιβλίο μου.

14:13'.
Δεν ξέρω αν είμαστε όλοι λίγο πολύ clowns, αλλά ξέρω πως λίγο τσίρκο το έχουμε όλοι μέσα μας...
"Μπορεί εσύ να είσαι θηριοδαμαστής", έγραψα στην ΤΚ κι απάντησε:

"Εγω ειμαι μια ηλιθια κατακοπη cheerleader κατακαταπιεσμενων πατηκωμενων ανθρωπων που παλευω να τους καθρεφτιζω τη λαμψη τους κ την ολοκληρη ελευθερη εν δυναμει ζωη τους που εγω τη βλεπω κ αυτοι οχι, κ αυτοι μου λενε μα μου, κ εγω εκει, το σταυρο μου".

Έ, εντάξει το σταυρό, που θεωρείς ότι τον κουβαλάς, τον κουβαλάς.
Αν και δεν φάνηκε πολύ σταυρός το παραπάνω.
Μέσα στην ομορφιά, τη ζωντάνια και την τρυφή μοιάζει.

Όλοι έχουν το σταυρό τους.
Δεν γίνεται κάτι τέτοιο, να κουβαλάς το σταυρό σου, επειδή σ' αρέσει αυτή η έκφραση μόνο.
Τον νιώθεις το σταυρό σου, έχει βάρος, και σ' αποζημιώνει η Ανάστασή Του.

Δεν θέλω να καίγομαι και πολύ με τους σταυρούς των άλλων, μου φτάνει ο δικός μου.
Δεν τους καταλαβαίνω και τους σταυρούς των άλλων.
Δεν είμαι οι άλλοι.

Έβαλα παράκληση στον Αρχάγγελο Ραφαήλ στα ακουστικά μου κι ακούω.
Αν με σώσει κάτι, θα 'ναι η προσευχή.
Δεν μπορώ να κάνω και τίποτ' άλλο.
Και να κάνω, πάλι λίγο θα φαίνεται ή άχρηστο ή στραβό.
Να μη ζορίζομαι πολύ επειδή ήρθε η ώρα κάποιος ή κάποια να ζοριστεί για να μάθει.

14:45'.
Κάνει ζέστη κι εδώ στο βουνό και ψώνισα κρέμα γάλακτος για να φτιάξω λευκή σάλτσα για τα μακαρόνια, γιατί η μάνα μου δεν την μπορεί την κόκκινη.
Ελπίζω να μη ξυνίσει και η κρέμα γάλακτος, έτσι όπως κάθομαι εδώ τώρα.
Αρκεί που έχουν ξυνίσει όλα τα άλλα.

14:59'.
Δεν καταλαβαίνω πώς πρέπει να θέλει κάποιος ή κάποια να καθρεφτίζει τη λάμψη των άλλων και την εν δυνάμει ελεύθερη ζωή τους.
Εγώ, για να καθρεφτίζω την ομορφιά των προσώπων του Θεού στους άλλους και για να προτείνω άξιες να γίνουν δράσεις, έκανα ζωγραφιές και εικαστικά δρώμενα.

Το κοινό ήταν σε πλήρη αδιαφορία συνήθως.
Έμαθα λοιπόν.
Κάνω πια ό,τι ξεχειλίζει και ό,τι μπορώ, πράγμα που δεν μου κοστίζει τίποτα σχεδόν.
Δεν ζήταγα και δεν ζητάω ανταμοιβή γι' αυτά.
Τώρα τί θέλει ο κόσμος;

Προφανώς, αν ο κόσμος ήξερε τη μακαριότητα του Προσώπου Του, όλοι θα ήθελαν ό,τι θέλω κι εγώ, τη βασιλεία των ουρανών.
Να περιμένω.
Τί να κάνουμε, ο Θεός μακροθυμεί.
Μπορώ να κάνω εγώ τίποτα διαφορετικό;

15:42'.
Γύρισα στο σπίτι και φτιάχνω τη λευκή σάλτσα.
Πίνω κρασί ροζέ με coca cola.
Έφτιαξα κι άλλον καφέ.
Έφαγα λίγα χόρτα.
Η μάνα, που χτες έτρωγε μεσημεριανό στις πέντε το απόγευμα, τώρα πρόλαβε και μισόφαγε.

21:46'.
Έφαγα από το φαγητό μου και ξάπλωσα για μεσημέρι.
Το απόγευμα άρχισα λίγο να διαβάζω τη "Νανά" του Ζολά, έτσι γι' αλλαγή.
Συνέχισα και τελείωσα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Βγήκα στην πλατεία, στη "Γερουσία", για καφέ και διάβασμα με "Τα σταφύλια της οργής".
Διάβαζα ως τώρα που ήρθε ο ΓΡοϊ και κάθησε μαζί μου για να πιεί έναν μικρό espresso.

22:14'.
Ο ΓΡοϊ σηκώθηκε για να καθήσει δίπλα στο εστιατόριο να φάει.
Συνεχίζω το διάβασμα του βιβλίου.
Είχα στείλει μήνυμα στον Αχ.Α. και κάλεσε και τα είπαμε.
Είναι στην Αίγινα με τη σύζυγό του εδώ και μια βδομάδα και χτες βράδυ δεν κατάφεραν να κοιμηθούν από τη ζέστη.

Δόξα τω Θεώ εδώ έχουμε δροσιά, ιδίως αυτήν την ώρα.
Δόξα τω Θεώ είμαι καλά, είμαστε καλά, δεν δουλεύω, οι λογαριασμοί πληρώνονται.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

23:27'.
Γύρισα στο σπίτι.
Είχα φάει και το απόγευμα, δεν θα φάω άλλο.
Μπορούμε να φάμε ό,τι έμεινε από το φαγητό αύριο.
Κάθησα στην κουζίνα και θα συνεχίσω να διαβάζω, το βιβλίο τελειώνει.
Η μάνα μου με καληνύχτισε.

00:14'.
Το βιβλίο τελείωσε.
Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να ξεκινήσω άλλο σύντομα.
Έχω επηρεαστεί πολύ από αυτό.
Ήταν σα τσαμπί άγουρα σταφύλια, απ' αυτά που αν τα φας σου έρχεται κόψιμο.
Θα βαλω το Απόδειπνο.

01:22'.
Ξάπλωσα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης και ας μου κάνουν καλό τα φάρμακα που έχω πάρει.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς!
Αμήν.

03:29'.
Έφαγα από τη λευκή μακαρονάδα.