Τετάρτη, 15-07-2026.

19:14'.
Τη νύχτα έτρωγα λουκάνικο.
Σηκώθηκα στις οκτώ το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.

Κατέβηκα στο εργαστήριό μου.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Σκεφτόμουν κι έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Ψώνισα ψωμί.
Ψώνισα και από τον πλανόδιο μανάβη που ήρθε με το ημιφορτηγό του.

Έφτιαξα κολοκύθια και μελιτζάνες μαγειρευτά με ντομάτα. Έβαλα και λίγο κέτσαπ που είχαμε.
Έγινε ωραίο.
Δοκίμασα δυο τρεις κουταλιές και δεν έφαγα άλλο για μεσημέρι.

Δεν ξάπλωσα.
Έφαγα το απόγευμα βερίκοκο και δύο φέτες πεπόνι.
Προσπαθούσα να κάνω προσευχή και τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Αντάλλαξα μηνύματα με τον Δαρό, την ΤΚ, την ΚαΧα και την ΕΚ.

Η μάνα μου ξέχασε ν' ανάψει το θερμοσίφωνο κι έκανε μπάνιο με κρύο νερό, όπως κάνω κι εγώ.
Πώς άντεξε;
Βγήκαμε τώρα στην "Γερουσία" για καφέ.
Έχω φέρει και "Τα σταφύλια της οργής", για να συνεχίσω το διάβασμα που έχω αρχίσει από το σπίτι.

19:25'.
Από το πρωί που προσπαθούσα να κάνω προσευχή με πείραζαν οι δαίμονες.
Το κατάλαβα και έκανα πως δεν δίνω σημασία.
Άρχισα να δοξολογώ γράφοντας σχετικά στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.

Κορυφώθηκαν οι επιθέσεις των δαιμόνων το μεσημέρι με τα μηνύματα της ΕΚ, αλλά είχα αγαθή προαίρεση και περίμενα.
Έτσι απάντησα σωστά.

Το απόγευμα πια είχα το ελεύθερο να τελειώσω απερίσπαστος την προσευχή.
Είχε περάσει η μέρα χωρίς πληγές.
Δόξα τω Θεώ!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

20:23'.
Σταμάτησα το διάβασμα.
Διάβασα αρκετά.
Μπορεί να συνεχίσω αργότερα.
Διάβασα και στη μάνα μου μια σελίδα, εκεί που περιέγραφε τη μητέρα της οικογένειας στην ιστορία.

Χαιρέτησα τον Αντρέα Κυριακό που είναι στην πλατεία με τα ξαδέρφια του από την Αμερική.
Είπαμε δυο κουβέντες. Πότε ήρθαμε, πόσο θα καθήσουμε. 
Πάντα τέτοια λέμε με τους παλιούς φίλους, όταν συναντιόμαστε εδώ, κι ύστερα τίποτα.

Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Είμαστε καλά.
Πόσα χρόνια ακόμα; Κανείς δεν ξέρει.
Ένας Θεός ξέρει!
Ευχαριστώ, Θεέ μου, για το παρόν και τη ζωή!
Κι ας έχουμε ο καθένας κι η καθεμιά τις δοκιμασίες που αντέχουμε!

22:02'.
Διάβασα λίγο ακόμα με το φως της κολώνας μέχρι που ήρθε σκνίπα και άλλαξα και πήγα σε τραπέζι σκοτεινό.
Διάβασα πάλι κι ένα κομμάτι στη μάνα μου, εκεί που έλεγε πως το δίδαγμα της φυλακής ήταν να παίρνεις τις μέρες μία μία κάθε φορά, για να μην τρελαθείς.

Η μάνα μου σηκώθηκε να επιστρέψει στο σπίτι.
Αντάλλαξα μηνύματα με τις αδελφές μου στη συνομιλία της οικογένειας.
Σκέφτομαι να πάρω ένα ποτηράκι τσίπουρο με φυστίκια.

Εγώ στα ψυχιατρεία αδημονούσα πότε θα φύγω, ήταν τόσο άσχημα!
Πέρασα βέβαια κι ένα καλοκαίρι, το 2017 στον Ευαγγελισμό, με κλιματιστικά και καλή παρέα κι αντεχόταν.
Αλλά τότε νόμιζα ότι με αυτά που τους έλεγα, για μένα και τα δικά μου στις γιατρούς, δεν θα έβγαινα ποτέ.
Τους έλεγα για τον Θεό.

Όλες τις άλλες φορές δεν άντεχα καθόλου μέσα στην τρελή φυλακή.
Δεν είναι λίγο να είναι όλοι άρρωστοι και να νοσηλεύουν εσένα γιατί πιστεύουν ότι εσύ είσαι ο άρρωστος.
Τρέλα σκέτη! Της κοινωνίας που τη γεννάει.
Τί να πεις!
Ένας Θεός ξέρει!
Αρκεί αυτό προς το παρόν και για πάντα!

02:50'.
Αντάλλαξα μηνύματα με την ΤΚ και είπε να με καλέσει.
Πήρα το τσιπουράκι μου και το ήπια και τα λέγαμε με την ΤΚ στο τηλέφωνο, εγώ με τα ακουστικά μου.
Πλήρωσα και σηκώθηκα.

Γύρισα στο σπίτι και το τηλεφώνημα συνεχιζόταν και έβαλα κρασί κι έπινα και είπαμε πολλά για παρελθόντα, παρόντα και μέλλοντα, επιθυμίες, προσδοκίες και καταστάσεις.
Μιλήσαμε τέσσερις ώρες παρά τρία λεπτά, σε δύο συνεχόμενες κλήσεις γιατί η πρώτη έκλεισε μόνη της στο δίωρο.
Έφτιαξα και βραδινό καφέ και έχω πιεί πολύ νερό.

Τώρα κλείσαμε το τηλέφωνο κι ακόμα δεν είμαι έτοιμος να κοιμηθώ.
Προσπαθώ ν' απολαύσω το παρόν, όπως έκανα όλες αυτές τις ώρες με το τηλεφώνημα στ' αυτιά μου.
Δόξα τω Θεώ!
Δεν θα κάναμε μάλλον τόσην ώρα παρέα με την ΤΚ, αν ήμουν στην Αθήνα.
Η απόσταση μας δένει.

Είμαι στο εργαστήριό μου κι έχω βάλει το τηλέφωνο στην πρίζα για να φορτίσει.
Οπότε θα ανέβω να πάρω τα 3 mg ρισπεριδόνης και για άλλα τέτοια, όπως το αποψινό.
Θα κατέβω πάλι εδώ στο εργαστήριο για ν' ακούσω το Απόδειπνο.

03:08'.
Ανέβηκα και κατέβηκα στο εργαστήριο κι έκανα όντως τα παραπάνω και έφαγα και δυο κουταλιές από το φαγητό μου.
Είχα ζαλιστεί από το αλκοόλ, αλλά μου πέρασε με τη συζήτηση.
Έμεινα πολύ ικανοποιημένος με ό,τι άκουσα κι ό,τι είπα και αμήν πάντα τέτοια!
Υπήρχε η ελπίδα της συνάφειας και η αναμονή της συνέχειας για το μέλλον.

Βάζω τώρα το Απόδειπνο.
Έχω ακόμα καφέ και τσιγάρα.
Έχω αρχίσει φυσικά το τρίτο πακέτο τσιγάρων αλλά κάνω προσευχή και τα σταυρώνω τα πακέτα στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος για να μου κάνουν καλό.

04:09'.
Τελείωσε το Απόδειπνο.
Παραλίγο να με πάρει ο ύπνος στην καρέκλα σκηνοθέτη με απλωμένα τα πόδια μου στο μπαούλο απέναντι.
Έχει γεμίσει με εικόνες το μυαλό μου από τις ιστορίες της ΤΚ.
Δόξα τω Θεώ!

Απάντησα στη ΣμΜ που είχε στείλει πολλές ερωτήσεις διαβάζοντας εδώ το ψηφιακό ημερολόγιο.

Ευτυχώς κάποιοι ενδιαφέρονται για μένα, το έχω ανάγκη!
Θα ανέβω να πέσω να κοιμηθώ.
Ίσως φάω καμιά κουταλιά ακόμα φαγητό από την κατσαρόλα.