Τρίτη, 14-07-2026.

20:54'.
Ξύπνησα μέσ' τη νύχτα και έβλεπα τη μάνα μου να καθυστερεί στην τουαλέτα.
Τελικά το πρωί μου είπε ότι δεν ήταν καλά κι είχε εντερικά προβλήματα.
Έψαχνε και τη μακαρίτισσα την αδελφή της και για την αδελφή μου, που νόμιζε πως ήταν εδώ.

Σηκώθηκα στις δέκα και μισή το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

Έγραφα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Αντάλλαξα μηνύματα με την ΤΚ και τον Δαρό και την ΣμΜ.
Δόξα τω Θεώ!

Έφαγα κοτόπουλο με ρύζι.
Ξάπλωσα και κοιμήθηκα το μεσημέρι.
Η μάνα μου έφτιαξε νωρίτερα φιδέ και ξάπλωσε αρκετά.

Το απόγευμα συνέχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου κι έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Η μάνα μου συνεχίζει να ρωτάει πότε έφυγε η αδερφή μου, που είναι στην Αθήνα και θα την είδε στον ύπνο της.

Βγήκαμε τώρα στην "Γερουσία" για φραπέ εγώ και κερασάκι, γλυκό του κουταλιού, για τη μάνα μου.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

21:05'.
Ξέρει ο Θεός!
Αν είσαι ειλικρινής δεν χάνεις ποτέ, όσο κι αν ενοχλούνται οι άλλοι.
Σήμερα έβλεπα τα δημόσια βίντεό μου, το "Ψυχωσική συνδρομή 12 - Ελπίδα, πίστη, αγάπη", για το οποίο έλεγα στη ΣμΜ, και το "Ψυχωσική συνδρομή 36 - Επετειακό", το τελευταίο της σειράς.

Έμεινα ικανοποιημένος. 
Δεν νιώθω την ανάγκη να κάνω ένα νέο δημόσιο βίντεο.
Έχω πει πολλά, αρκούν προς το παρόν.

21:16'.
Μου μίλησε ο Στέφανος, και είπαμε λίγα για τις ζωγραφικές μας και τα ζωγραφικά υλικά.
Μπορεί να έρθει και στο εργαστήριό μου να φτιάξουμε τίποτα.
Τέτοια ufo εδώ...

Τώρα θα μου πεις είμαστε εμείς ufo κι άλλοι είναι εντάξει;
Καλά το έλεγε χτες βράδυ η ΤΚ: 
"Όλοι έχουν την τρέλα τους."
Κι όπως όλοι δικαιούνται ο καθένας κι η καθεμιά τα δικά τους, έτσι κι εμείς ας ξεφεύγουμε όταν κι όπως μπορούμε.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

21:35'.
Έστειλα φωτογραφία με το τραπέζι μας και τη μάνα μου στη συνομιλία της οικογένειας και μου απάντησε η αδερφή μου για τη λεμονιά μας στον κήπο στην Αθήνα, ότι είναι άρρωστη και θέλει ψεκασμό με νερό και οινόπνευμα με σαπούνι.
Μάλιστα.

Κερνάει η μάνα μου και τον ταξιτζή που την πήγε στο κοιμητήριο χτες, και δεν ήθελε να πάρει λεφτά.
Εγώ έδωσα τσιγάρο στον Στέφανο, πάλι καλά, έχω μεγάλη προμήθεια φέρει εδώ, που δεν έχει τσιγάρα.

22:48'.
Αντάλλαξα μηνύματα πάλι με την ΤΚ και τον Δαρό.
Πήρα μπύρα Άλφα και δύο σουβλάκια για μένα και πατάτες τηγανητές για τη μάνα μου.
Το φαγητό από την ψησταριά δίπλα, αλλά τα τρώμε εδώ στο καφενείο.
Δόξα τω Θεώ!

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!

23:12'.
Τράβηξα ένα βίντεο το πρωί από το σπίτι μας και το έστειλα στην ΣμΜ, που το είχε ζητήσει.
Μια άλλη ήταν όταν γνωριστήκαμε.
Ελεύθερη κοπέλα ήταν και ζωντανή, ενεργή παντού και στο πνεύμα και στην ύλη.
Τώρα είναι σύζυγος και μητέρα του Θοδωρή.

Η ΤΚ στοιχειώνει τον πρώην γιατρό της, από τον οποίο ζήτησε ιατρικό φάκελο κι αυτός έστειλε μια ελλιπή έκθεση "στειχείων", έτσι ανορθόγραφα, με "ει" αντί για "οι", δηλαδή μια πατάτα.
Η πατάτα είναι σκακιστικός όρος για την αβλεψία.

Με κτύπησε στο κεφάλι λίγο η μπύρα, αν κι έφαγα εδώ.
Θα φτιάξω βραδινό καφέ στο σπίτι.
Η μάνα μου έχει ντυθεί ελαφρά απόψε και κρυώνει αλλά όλο καθυστερεί να φύγει, να μείνω λίγο μόνος μου να ηρεμήσω.
Τέτοιο ufo κι εκεί, δίκιο έχει η ΤΚ...

23:27'.
Η μάνα μου σηκώθηκε τελικά για το σπίτι.
Κι εδώ η μουσική δυνάμωσε, ατμοσφαιρική ξένη απόψε.
Έχει πάλι απόψε δίπλα μου μερικά νέα παιδιά, την παρέα των φίλων που δουλεύουν στη "Γερουσία".

Εγώ ως μεγάλος κι απόμακρος, δεν έχω αλλάξει τίποτα, ούτε τραπέζι για να καθήσω μαζί τους.
Η ΤΚ χτες βράδυ έλεγε για τον φόβο, που μας κρατάει και δεν χρειάζεται.
Ο φόβος είναι το μόνιμο μειονέκτημα του ανθρώπου.

23:34'.
Αλλά αυτά άντε να τα πεις σε κανέναν άλλον που δεν ήταν ποτέ ο εαυτός του τόσο ώστε να τον δένουν στα κρεβάτια των ψυχιατρείων και να του βαράνε τις ενέσεις, για να συνέλθει εννοείται, για να συνδράμει στον πολτό γύρω είναι η αλήθεια.
Αυτά.

Δεν καταλαβαίνω μερικές φορές ποιός είναι ο λόγος για τους άλλους κοντά.
Για να οφείλεις σ' αυτούς είναι ο λόγος;
Άλλες φορές οι άλλοι, είτε κοντά είτε μακριά, είναι δώρα του Θεού.
Δεν είναι πάντα όλοι όλα.
Άλλοτε έτσι, άλλοτε αλλιώς.
Ανάλογα με τις συνθήκες, με ό,τι ένιωσες και νιώθεις μέσα σου.

23:49'.
Πρόσεξα δύο βραχιόλια για τα πόδια σε μια κοπέλα δίπλα.
Μοιάζουν σα να είναι καταδικασμένη σε δεσμά φυλακής.
Και σκέφτομαι πως όλοι είμαστε φυλακισμένοι στο παρόν κάπως.
Δόξα τω Θεώ για το παρόν!
Αμήν όλοι κι όλες να ελευθερωθούμε, να πετάξουμε στα ουράνια!

00:13'.
Γύρισα στο σπίτι.
Ήταν κάπως άρρωστα έξω, σα χαλασμένο τυρί.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να συνδράμω κι εγώ στον πολτό.

Κάθομαι στο δωμάτιο μου, που έχει καμινάδα για τη στόφα που υπάρχει εδώ, και καπνίζω κοιτώντας από το παράθυρο την Αγία Παρασκευή δίπλα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.
Έχω πονεμένο κεφάλι και πονεμένη πλάτη από όλα τα σημερινά.