Σάββατο, 11-07-2026.

12:49'.
Σηκώθηκα στις οκτώ το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Πήγα στην Αγία Αικατερίνη και με κοινώνησε ο παπά Κώστας.

Πήγα για ψώνια στο super market και στον φούρνο.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Ανέβηκα στης μάνας μου κι αδημονούσε να φύγουμε.

Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ετοίμασα τα τελευταία πράγματά μου για το ταξίδι.
Αντάλλαξα μηνύματα με τον Δαρό.

Έφτιαξα στραπατσάδα με πιπεριές κι ανέβασα στη μάνα μου ένα πιάτο.
Έχω βγάλει τα πράγματά μας μέσα από την είσοδο.
Περιμένουμε τον ταξιτζή που θα μας ταξιδέψει.
Κάλεσε και σε καμιά ώρα θα είναι εδώ.

20:03'.
Ταξιδέψαμε καλά αλλά κάναμε τέσσερις ώρες γιατί είχε κίνηση πριν την Κόρινθο.
Φτάσαμε στο σπίτι στη Στεμνίτσα και ασχολήθηκα λίγο με τα της εγκατάστασης.
Έφτιαξα πατάτες βραστές για το βραδινό.

Βγήκα για να ψωνίσω μερικά πράγματα ακόμα για το σπίτι και για να πιω καφέ.
Έχει λίγο κόσμο η πλατεία γιατί είναι Σαββατοκύριακο.
Πάλι καλά!
Κάθησα στο "σιμό και σιμό" ή σκέτο "σιμό" που είναι έκφραση τοπική από τη ντοπιολαλιά των παλιών χρόνων.

Ο τόπος εδώ στα ορεινά της Αρκαδίας είναι σκληρός και τα αγροκτηνοτροφικά δεν ευδοκιμούν.
Έτσι από παλιά άνθιζαν οι τέχνες και γι' αυτό η παράδοση στη μεταλλοτεχνία και την αργυροχρυσοχοΐα.

Οι κάτοικοι της Στεμνίτσας λοιπόν είχαν δική τους γλώσσα για να συνεννοούνται και να μην τους καταλαβαίνουν, τα μεστιτσιώτικα.
Ήταν μια γλώσσα με αναγραμματισμούς κυρίως και μερικές ιδιότυπες λέξεις.

Υπάρχει η ιστορία λοιπόν πως είχαν παραγγείλει και πληρώσει έναν καμπάνα για μια ασημένια καμπάνα.
Αυτός έκλεψε στο μέταλλο και τον υποψιάστηκαν και τον έστειλαν σε δικαστήριο.

Εκεί λοιπόν όταν τον ρώτησαν αν έβαλε ασημί στην καμπάνα τους απάντησε με μεστιτσιώτικα:
"Σιμό και σιμό και τάκω από τησέμη", που ακουγόταν σαν να υπερθεματίζει ότι ήταν ό,τι χρησιμοποίησε "ασήμι, ασήμι, και με πάτο (η καμπάνα) από εκλεκτό μέταλλο ασημιού".

Αυτός όμως, αν κάνουμε τους αναγραμματισμούς, ορκίστηκε λέγοντας:
"Μισό και μισό και κάτω από τη μέση", για το ασήμι που έβαλε!
Έτσι αθωώθηκε, όντας πονηρός, και τα κατάφερε και τήρησε τον όρκο του δικαστηρίου.

Υπάρχουν κι άλλες τέτοιες ιστορίες με τους μαστόρους που έφευγαν από εδώ για δουλειές παντού μέχρι την Κωνσταντινούπολη στα χρόνια του Βυζαντίου.
Μάλιστα έφευγαν "από χώραν Στεμνίτσα προς χωρίον Κωνσταντινούπολη"...
Ήταν μεγάλη και ξακουστή πολιτεία, για τις τέχνες της και τη ζωντάνια και την ομορφιά της, εδώ παλιά.

Βέβαια η ομορφιά σ' αυτή τη βυζαντινή καστροπολιτεία, με τις πολλές εκκλησιές και ξωκλήσια, υπάρχει ακόμα.
Γι' αυτό είναι θέλγητρο για τους περιηγητές και ταξιδιωτικός προορισμός.

Τώρα έρχονται εδώ και νέοι κάθε χρόνο στην παραδοσιακή σχολή αργυροχρυσοχοΐας, από όπου πέρασα κι εγώ έναν χρόνο με μαθήματα.
Έμαθα χαρακτική κι έκανα χαρακτικά και μικρά γλυπτά από πλάκα χαλκού.

Υπάρχουν και μονοπάτια, με ευρωπαϊκή πιστοποίηση, για αρκετά χιλιόμετρα.
Έρχονται ξένοι για να περπατήσουν εδώ.
Και φυσικά κι Έλληνες.
Εγώ κάθομαι μόνιμα στην πλατεία.
Πέρασαν τα χρόνια της νιότης που οργώναμε όλον τον τόπο με τις βόλτες της παρέας μας.

Φυσικά εδώ στη Στεμνίτσα, στο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής, είχε εγκατασταθεί για μερικούς μήνες και η Πελοποννησιακή Γερουσία στα χρόνια της ελληνικής επανάστασης του 1821.
Έτσι οι Στεμνιτσιώτες παινεύονται πως ζουν στην πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας.

20:40'.
Όταν φεύγαμε από την Αθήνα δοξολογούσα τον Θεό.
Μετά όμως κάνω συνέχεια προσευχή για έλεος.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!

Αντάλλαξα μηνύματα με τον Δαρό και την ΤΚ.
Δόξα τω Θεώ!
Θα μου φανεί όμως μακριά πολύ η νύχτα, αν φύγω νωρίς από την πλατεία.

Ανησυχώ φυσικά για τη μάνα μου στο σπίτι, που παραπονιόταν ότι την πονάνε τα πόδια της και ότι κουράστηκε.
Την βοήθησα με τα πράγματά της και το κρεβάτι της.
Και την λυπήθηκα έτσι όπως γύριζε από το ένα στο άλλο.

23:14'.
Ήπια τον φραπέ μου και ψώνισα από την κυρά Βούλα, το παντοπωλείο.
Είδα το ΓΡοϊ και κάθησα με την παρέα του, τον Στέφανο, τον Χρήστο, τον Θοδωρή, και μας σερβίρει ο Χάρης, στην ταβέρνα του Σαρακινιώτη, ένα ποτηράκι μπύρα για να τσουγκρίσουμε.
Τα είπαμε λίγο αλλά βιάστηκα να γυρίσω στο σπίτι.

Εδώ στο σπίτι ή μάνα μου με τα δικά της, πλάκα έχει!
Έφτιαξα πάλι στραπατσάδα με πιπεριές και λουκάνικο για μένα. Έφαγα και μισή πατάτα βραστή. Η μάνα μου είχε φάει από τις πατάτες.

Πίνω κρασί ροζέ και Βίκος cola.
Συνεχίσαμε την ανταλλαγή μηνυμάτων με την ΤΚ.
Έστειλα και στις Όλγες, που γιορτάζουν σήμερα.

Στην Όλγα, την εικαστικό και δασκάλα μου στη σχολή αργυροχρυσοχοΐας, και στην Όλγα, τη συμφοιτήτρια στο Πολυτεχνείο Κρήτης, που τώρα είναι οικογενειάρχισσα στη Θεσσαλονίκη.

Έγινε και το παράδοξο να λάβει η τελευταία δέμα από αγορά στο skroutz με το όνομα μου και την περιοχή που μένω (;).
Δεν καταλαβαίνω πώς έγινε.

23:34'.
Έφαγα καλά και κάθομαι στην κουζίνα και καπνίζω και συνεχίζω το κρασί.
Η ΤΚ ευχήθηκε:
"Καλό χουχούλιασμα!"
Μάλλον για τέτοια είμαι...

Είπε και:
"Vita contemplativa" για τη ζωή μου.
Μοναστική, δηλαδή, της απόσυρσης, όχι vita activa, της δουλειάς-σπίτι, αλλά για την Arendt:
"Για την arendt δεν ειναι απολιτικ η vita contemplativa, σκεφτεσαι το πολιτικο, δλδ δεν εισαι μονο activa-δουλεια σπιτι σπιτι δουλεια.
Βλεπεις την χμ χμ ομορφια κ στοχαζεσαι τα βηματα προς την ουτοπια", γράφει.

00:17'.
Έξω χαιρέτησα Στεμνιτσιώτες που μου λέγανε "καλώς ήρθες" κι έλεγα "καλώς σας βρήκα".
Χαιρέτησα και τον γείτονα, τον Κώστα, που είπε να πάρει τη μάνα μου με το αμάξι για την πλατεία, επειδή είπε πως δεν μπορεί να περπατήσει.

Ρώτησα για εκκλησία. Είχε σήμερα λειτουργία, δεν έχει αύριο.
Τώρα έχει πάλι λειτουργία στις 17, της Αγίας Μαρίνας, στο ξωκλήσι του Αη Νικόλα.

Κάθομαι τώρα στο εργαστήριο μου, μέσα στην απόλυτη ησυχία της νύχτας στο χωριό.
Νιώθω όμως να ακούγονται διάφορα υπόκωφα, σα βόμβος.
Όλα καλά και καθησυχαστικά κάπως.

Στο taxi όταν ερχόμαστε ένιωθα πως είμαι όπου έπρεπε να είμαι.
Ήταν κι αυτό καθησυχαστικό.
Ασχολήθηκα αρκετά με τα του σπιτιού, αλλά ήταν ευκολότερα απ' όσο νόμιζα πως θα ήταν.

Αύριο θα κοιτάξω και για τις λάμπες στις σκάλες που δεν ανάβουν.
Θέλω να ψωνίσω κρέας να φτιάξω αλλά η μάνα μου παραπονιέται πως δεν μπορεί να το μασήσει και θα της φύγουν τα δόντια.
Θα το κάνω βραστό και θα το αλέσουμε στο multi.

Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης γιατί έπρεπε να τα πάρω για να συνεχίσουν όλα.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Θα ξαπλώσω και θα βάλω το Απόδειπνο.

02:46'.
Ξύπνησα κι ένιωθα σαν να κοιμήθηκα όλο το βράδυ.
Η ησυχία απόλυτη.
Έφαγα πατάτες και τυρί φέτα.

05:20'.
Το βράδυ που πέρασε στην πλατεία φορούσα μακρυμάνικη μπλούζα φούτερ απέξω και μακό T-shirt από μέσα και κρύωνα.
Έχω βάλει λοιπόν κουβέρτα και κοιμόμουν.

Τώρα, που ξύπνησα από όνειρο, περίμενα να δω το υπνοδωμάτιο μου στην Αθήνα και απόρησα για μια στιγμή με ό,τι είδα.
Θα ξανακοιμηθώ.