Πέμπτη, 02-07-2026.

20:29'.
Ξύπνησα στις οκτώμιση το πρωί.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο κι άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

Πέρασε η μάνα μου από μένα και καθήσαμε λίγο μαζί.
Ανεβήκαμε και μαζί και της έβγαλα κρέας από την κατάψυξη για να το μαγειρέψει.
Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.

Σκέφτηκα να βγω, πάλι όπως χτες, αλλά όπως χτες δε βγήκα.
Ανανέωσα την κάρτα αναπηρίας μου.
Ξάπλωσα για μεσημέρι.
Το απόγευμα έφαγα λίγο τυρί και νεκταρίνι.

Αντάλλαξα με την ΤΚ.
Ανέβηκα στης μάνας μου και παίξαμε scrabble στο μπαλκόνι.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ και διάβασμα.
Έχω φέρει μαζί μου το "Ο Σχοινοβάτης".

20:51'.
Διάβασα λίγο από το βιβλίο.
Δόξα τω Θεώ!
Αλλά μου φάνηκε αποκρουστικό κι αηδιαστικό σήμερα.
Κρίμα!

20:59'.
Ξαναέπιασα το βιβλίο.
Γράφει:
"Μυστήριο συγκλονιστικό: κάθε καλλιτέχνης, έπειτα από μια περίοδο λάμψης, θα διασχίσει άνυδρα τοπία, με κίνδυνο να χάσει παντελώς τα λογικά του. Αν βγει νικητής..."

21:03'.
Το τελείωσα το "Ο Σχοινοβάτης". 
Μάλιστα.
Τώρα;
Να πάω σε μια πινακοθήκη να συνέλθω!

Το βιβλιαράκι που πήρα έχει κι ένα ακόμα ποίημα του Ζαν Ζενέ, το "Ο Θανατοποινίτης". Θα το διαβάσω άλλοτε.

21:22'.
Σήμερα σε διακοπή στην προσευχή μου, ακούστηκε:
Κάνεις την προσευχή σου, κάνε την προσευχή σου και ύστερα τη μέρα σου.
Μην περιμένεις κανέναν σωτήρα από τους ανθρώπους.

Κι όμως, για παράδειγμα χτες βράδυ, με τη γελοιότητα κι ελαφρότητα της παρέας μου, μου πέρασε η ανησυχία που είχα κι έλεγα πιο πριν την ευχή του Ιησού ταραγμένος.
Μετά, όταν οι άλλοι έφυγαν, ήμουν καλά.
Ήταν σωτηρία;
Δεν ξέρω, αλλά έκανε κάτι, είχε επίδραση θετική.

Χρειάζεται η μαλακία των άλλων γύρω για να ελαφραίνει η ζωή μου;
Δε νομίζω.
Μια χαρά είναι η ζωή μου με τη βαρύτητα ή την ελαφρότητά της.
Και ανταπεξέρχομαι και χαίρομαι.
Δόξα τω Θεώ!

Λοιπόν;
Χρειάζονται όλοι και να είμαστε όλοι μαζί.
Προσεύχομαι και παρακαλώ τον Θεό ν' αγαπηθούμε όλοι κι εγώ ν' αγαπώ Αυτόν, εμένα, τους άλλους ανθρώπους και την Πλάση.
Να μην σκέφτομαι πολύ!

Νωρίτερα το πρωί, όταν χαλάρωσα για λίγο, ακούστηκε:
Μην θες πολλά. Ήδη έχεις απ' όλα!
Γι' αυτό δεν βγήκα για ψώνια σήμερα.
Σκέφτηκα να περάσω με ό,τι είχα στο σπίτι.
Δεν έχω λοιπόν φαγητό έτοιμο να με περιμένει, όταν γυρίσω.

21:34'.
Αν τελειώσει ο φραπέ, που έχω νερώσει πολύ κι έχει χάσει τη γεύση του, και αν πάρω αλκοόλ, θα πεινάσω.
Τέλος πάντων, ας γίνει ό,τι είναι να γίνει!
Θα δω.
Να μη βιάζομαι.

"Είσαι σπίρτο. Παίρνεις αμέσως φωτιά. Θέλεις να γίνουν όλα τώρα. Και επειδή ξέρεις το τέλος το καλό, βιάζεσαι. Περίμενε. Υπομονή."
Έτσι μου λένε σήμερα οι φωνές μου.
Τα ξέρω αυτά. Μπορεί να τα σκέφτομαι ο ίδιος.
Μπορεί να θυμάμαι απλώς πώς είμαι.

21:41'.
Από το πρωί ευχαριστούσα πάλι σήμερα τον Θεό για τη ζωή.

Αν το νιώσεις αυτό, τη ζωή και την τύχη μας να ζούμε, όπως και να είσαι, ακόμα και κατάκοιτος στο κρεβάτι του πόνου, πρέπει να ευχαριστείς τον Θεό που μας έφερε από την ανυπαρξία στην ύπαρξη. Έ;
Τα λες αυτά επειδή δεν δοκιμάζεσαι.
Ναι, καλά... Έλα να ζήσεις όπως εγώ!
Έχεις παράπονο;
Όχι. Δόξα τω Θεώ! Εσύ τώρα τί θέλεις;
Μη λες μεγάλα λόγια!
Μπορώ και να μη λέω τίποτα. Θα ήταν καλύτερο;
Εσύ τί λες;
Αρχίδια, πατέρα!

00:14'.
Αντάλλαξα πάλι με την ΤΚ και προσπάθησα πάλι μια σύνδεση με ebanking και πάλι, όπως χτες, πέρασα πολλή ώρα να δοκιμάζω πράγματα.
Τελικά κατέβασα μια εφαρμογή της τράπεζας, που κι αυτή με δουλεύει.
Ή εγώ είμαι τελείως χαζός και δεν καταλαβαίνω τα συστήματα.

Τελείωσε ο καφές, πόνεσαν τα μάτια μου από την ένταση και την οθόνη του τηλεφώνου.
Εντωμεταξύ κάλεσε η μάνα μου που έχει πάλι βάλει κάπου τα κλειδιά της και δεν το θυμάται και δεν μπορεί να κλειδώσει το σπίτι της.
Κάλεσε κι η αδερφή μου, στην οποία κατέφυγε η μάνα μου, γιατί εμένα δεν με άκουσε.
Χάλια όλα δηλαδή!
Κύριε ελέησον!

00:34'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!

00:54'.
Ξανακάλεσε η αδερφή μου.
Βρέθηκαν τα κλειδιά.
Ευχαριστώ, Θεέ μου, για το παρόν και όλα!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

01:12'
Δεν έχω πάρει αλκοόλ, δεν πεινάω.
Δεν μπορώ ν' αποφασίσω να γυρίσω στο σπίτι.

01:37'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα.
Έφαγα ελιές.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να πάνε όλα καλά και αύριο.
Ξάπλωσα.
Βάζω το Απόδειπνο.