Τρίτη, 23-06-2026.

18:55'.
Ξύπνησα στις εφτά το πρωί.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο κι άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Αντάλλαξα με τον Δαρό, την ΤΚ και την ΚαΧα.

Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Ανέβηκα στης μάνας μου για να τη ρωτήσω για ψώνια της αλλά κοιμόταν.
Βγήκα στο super market και ψώνισα για μένα και τη μάνα μου.

Αργότερα το μεσημέρι που ξανανέβηκα στο σπίτι της μάνας μου για να της πάω ότι της αγόρασα, είδα ότι ήθελε κι άλλα ψώνια.
Έχω να ξαναπάω στο super market.

Έφαγα κονσέρβες ντολμαδάκια και χταποδάκι και τυρί Gouda.
Ξάπλωσα για μεσημέρι.
Το απόγευμα έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Βγήκα για καφέ στον "τράγο" με το βιβλίο "Οι αδελφοί Καραμάζοβ".

Διάβαζα ως τώρα μέχρι που έφτασα σε ένα σημείο που αναφέρεται χωριό από τον Απόστολο, το "Οι πατέρες, μην ερεθίζετε τα τέκνα υμών"...

Και άρχισα να σκέφτομαι το 2007 πάλι, πριν την εισαγγελική παραγγελία για ψυχιατρική εξέταση και την πρώτη μου νοσηλεία, που εξαιτίας της εδραιώθηκε η εξάρτησή μου από τα ψυχοτρόπα της ψυχοφαρμακευτικής αγωγής.
Έτσι που μετά όταν έκανα προσπάθειες να τα κόψω έπεφτα σε ψυχωσικό επεισόδιο από την έλλειψή τους και κατέληγα πάλι σε εισαγγελική και νοσηλεία.

Τα τρία πρώτα χρόνια, μεταξύ των 2000 ως 2003 τα ψυχοφάρμακα, η ρισπεριδόνη σε χάπια, που είχα πάρει, δεν πρέπει να είχαν αφήσει εθισμό.
Γι' αυτό ακολούθησαν τέσσερα χρόνια με δουλειές του ποδαριού, επαγγελματική έναρξη ως ζωγράφος, γλύπτης κι έμπορος πινάκων, έργα κι εκθέσεις και, φυσικά, ερωτικές σχέσεις στα κοινωνικά μου.

Όμως με ξεγέλασαν το 2007, μετά τη νοσηλεία, όταν ο γιατρός στο εξιτήριο είπε πως έπρεπε να πηγαίνω κάθε δεύτερη βδομάδα για ένεση στο νοσοκομείο, κι αν δεν πάω θα ειδοποιηθεί η οικογένειά μου και η αστυνομία.
Ενώ θα μπορούσα να είχα βρει ιδιώτη γιατρό που πιθανώς θα είχε άλλο σχήμα για αγωγή, κάτι που θα το ανεχόμουν και θα το ξεπερνούσα στο μέλλον πιθανά.

Όμως, όπως ήρθαν τα πράγματα το 2007, με την εισαγγελική και τους αστυνόμους στο σπίτι μου και τις χειροπέδες και τη νοσηλεία, που δεν ήξερα από πού μου ήρθαν όλα, πείστηκα πως δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς από το να πηγαίνω στο νοσοκομείο για την ενέσιμη αγωγή κάθε δεύτερη βδομάδα για τρία χρόνια.

Το 2010, όταν με την επίβλεψη του θεράποντα ιατρού του νοσοκομείου σταμάτησε η ενέσιμη αγωγή, ήμουν πια εθισμένος στα ψυχοτρόπα και αυτό οδήγησε στις επόμενες νοσηλείες σε ψυχιατρικές κλινικές, όταν έκοβα τα φάρμακα.

Οπότε όλα έγιναν εκείνες τις κρίσιμες ημέρες του 2007 πριν την εισαγγελική. Εκεί διαμορφώθηκαν όλα τα επόμενα.
Στην εμπλοκή, όχι με την ίδια την ψυχιατρική, αλλά με το σύστημα: εισαγγελείς, αστυνομία, ακούσιες ψυχιατρικές νοσηλείες.

Και σκεφτόμουν λοιπόν τί οδήγησε εκεί.
Ίσως δεν έχει νόημα πια...
Τώρα, δόξα τω Θεώ, η κατάσταση έχει σταθεροποιηθεί με την αγωγή μου με το χάπι των 3 mg ρισπεριδόνης, και δεν με διώκει, φυλακίζει και βασανίζει πια κανείς.

Όμως έλεγα χτες πως "έχω να φέρω πράγματα" στην απολογία μου στην Κρίση.
Γι' αυτήν ετοιμάζομαι, έτσι που τα ξανασκέφτομαι όλα...

Και το βιβλίο μου με έκανε να ξανασκεφτώ σκηνικά κι αντιδράσεις των εμπλεκομένων, εμένα και του πατέρα μου δηλαδή, που έκανε την αίτηση για την εισαγγελική παραγγελία, καθώς και των υπολοίπων γύρω, του οικογενειακού, πολιτικού και κοινωνικού περίγυρου.
Μάλιστα.

20:23'.
Γύρισα στο σπίτι, ξαναβγήκα για ψώνια δικά μου και της μάνας μου και της τα πήγα τα δικά της.
Είπαμε και δυο κουβέντες.
Ήρθα πάλι στον "τράγο" για άλλον καφέ.
Έχω πάλι φέρει το βιβλίο μου.

Σχετικά με ό,τι έγραφα νωρίτερα, ναι, ίσως δεν έχει τόσο νόημα να τα ψάχνω πολύ.
Απλώς μου έκανε εντύπωση το σημείο στο βιβλίο, όπου όμως υπάρχει ολόκληρη πλοκή.

Έτσι ολόκληρη πλοκή είχε κι η δική μου ζωή.
Ήταν πολλά που συνέβησαν και πιο πριν και μετά και τις, εννοείται, κρίσιμες ημέρες.
Και η κρισιμότητα υπήρχε με διάρκεια.
Θα συνεχίσω να διαβάζω το βιβλίο.

21:42'.
Το τελείωσα το "Οι αδελφοί Καραμάζοβ".
Άξιζε!
Τώρα πρέπει και θα υπάρξει συνέχεια!
Η ΤΚ έχει πει ήδη δυο βιβλία για τη συνέχεια.
Για να δούμε!
Ευτυχώς που πέρασε ο καιρός διαβάζοντας αυτό το βιβλίο!

21:56'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!

Νομίζω πως έγινα καλύτερος διαβάζοντας το βιβλίο μου.
Κρίμα που θυμήθηκα τα δικά μου του 2007.
Αλλά τα 'χω ξεχάσει ήδη πάλι.
Όλα έγιναν σωστά.
Δόξα τω Θεώ!

23:32'.
Πέρασε η ώρα.
Πήρα μπύρα Άλφα.
Σκέφτομαι πως είμαστε όλοι μαζί εδώ.
Δεν μπορεί να υποφέρει κάποιος κι εμείς να είμαστε καλά.
Ίσως γι' αυτό δεν μπορώ να χαρώ.
Δεν έχει φτάσει η ώρα της βασιλείας των ουρανών.
Τότε θα είμαστε σε μόνιμη δοξολογία στον Θεό.
Τώρα: Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

00:08'.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Αντάλλαξα μηνύματα με την ΤΚ και την ΕΚ.
Τα πράγματα συνεχίζονται.
Όλα θα γίνουν!
Αμήν να είναι υγιή, ευχάριστα και ξεκούραστα!
Αμήν για το καλό όλων!

00:20'.
Τελειώνει η μπύρα.
Εγώ όμως δεν έχω κορεστεί ακόμα.
Η βραδιά καλά κρατεί.
Δόξα τω Θεώ!
Αμήν έτσι πάντα!
Με λιγότερο άγχος από τις ανησυχίες, με χαρά αντί για στενοχώρια, με διασκέδαση και ταξιδέματα σαν αυτά των βιβλίων, με παρηγοριά σαν αυτήν της επικοινωνίας.

01:19'.
Δόξα τω Θεώ, γύρισα στο σπίτι.
Πήρα το χάπι μου και βιταμίνες D και B για να έχω δύναμη γι' αύριο.
Μπορεί να φάω μέσα στη νύχτα, αργότερα.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.

03:24'.
Είχε σταματήσει το βίντεο του Αποδείπνου.
Δεν έχω κοιμηθεί, ήμουν μέσα σε ονειροφαντασίες.
Ακούω τώρα τη συνέχεια του Αποδείπνου.

04:12'.
Ξύπνησα για λίγο από όνειρο ζωντανό με λίγο παραποιημένα προς το εξωτικό τα καθημερινά δικά μου.
Έφαγα μπόλικες ελιές.

05:38'.
Ξαναξύπνησα.
Έφαγα λάχανο σαλάτα.
Θα ξανακοιμηθώ.