Σάββατο, 20-06-2026.

20:37'.
Σηκώθηκα στις εννιά το πρωί.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο κι άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

Βγήκα στο super market για ψώνια της μάνας μου και για μένα.
Ξαναβγήκα για τον φούρνο για ψωμί της μάνας μου αλλά γύρισα χωρίς τα κλειδιά μου.

Άνοιξα το σπίτι μου με κλειδί που είχε η μάνα μου και ξαναβγήκα για να ψάξω έξω μήπως μου έπεσαν κάπου.
Τα βρήκα όντως στο τσιμεντένιο αναβατόριο για το μηχανάκι στο πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι.
Ήταν περίεργο που ήταν εκεί. Πώς πέσανε;

Έψησα λαβράκια με κολοκύθια και μελιτζάνες κι έφαγα απ' αυτά.
Ξάπλωσα για μεσημέρι κι αισθανόμουν πολύ καλά.
Το απόγευμα χάζεψα αρκετά στο διαδίκτυο και μου εντυπώθηκαν κάποια πράγματα που είδα.
Προσπαθούσα να τα ξεχάσω μετά.

Έκανα προσευχή για να κάνω τον κανόνα μου της προσευχής και όντως τον έκανα.
Ανέβηκα στης μάνας μου για να παίξουμε scrabble.
Ο ανηψιός μου, ο Οδυσσέας, μας χτύπησε το κουδούνι γιατί κι αυτός ξέχασε τα κλειδιά του μέσα στο σπίτι και δεν μπορούσε να μπει.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

20:47'.
Αντάλλαξα μηνύματα το πρωί με την ΤΚ.
Ενδιαφέρθηκε για το αν είμαι καλύτερα επειδή χτες βράδυ είχα πονοκέφαλο και διάβασε το ημερολόγιό μου.
Δόξα τω Θεώ!
Δόξα τω Θεώ και που είμαι καλά σήμερα και για το ενδιαφέρον!

Αντάλλαξα μηνύματα και με τον Πέτρο, που βγαίνει το πρωί για καφέ και στέλνει συνήθως φωνητικά μηνύματα.
Αντάλλαξα μηνύματα τώρα και με τον Δαρό.

21:34'.
Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού, ελέησον με τον αμαρτωλό!
Σκέφτομαι όλα τα διαβάσματα στο λύκειο και τα δύο χρόνια μετά, που έδινα ακόμα πανελλαδικές.
Πού πήγαν όλα αυτά;
Πέρασα στην κτηνιατρική τελικά και δεν μπορούσα να διαβάσω άλλο.

Δεν μπορούσα και να με φανταστώ κτηνίατρο.
Είχα γάτα με γατάκια στο σπίτι στην Αθήνα αλλά τα άφησα για να πάω για τις σπουδές στη Θεσσαλονίκη και τα έδιωξαν από το σπίτι.
Ήμουν αγαπητικός με τα γατιά μου αλλά δε νόμιζα ότι μπορούσα να είμαι αγαπητικός και με μελλοντικούς πελάτες μου ιδιοκτήτες ζώων.

Κρίμα που δεν σκέφτηκα την κατεύθυνση των τροφίμων που είχε η σχολή μου για τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, που θα μπορούσε να ήταν μια καλή λύση για επαγγελματική εξέλιξη.
Αλλά αφού δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ να διαβάσω, όσο κι αν πίεζα τον εαυτό μου επειδή πλήρωνε ο πατέρας μου, τί να το κάνεις;

Τελικά ο θάνατος του κολλητού μου, του Νίκου του Κωστή, με έκανε να εγκαταλείψω τις σπουδές και να κόψω την αναβολή στρατού για να υπηρετήσω την πατρίδα.
Και μετά ακολούθησαν τα άλλα, με τις σπουδές στο Πολυτεχνείο Κρήτης για τις καλές τέχνες και τη σύγχρονη τεχνολογία.

Δόξα τω Θεώ βέβαια που έγιναν όλα αυτά!
Δεν είμαι απογοητευμένος που δεν τελείωσα τίποτα και δεν πήρα πτυχίο.
Ούτε και μετά με το Ανοικτό  Πανεπιστήμιο και τις σπουδές στον Ελληνικό πολιτισμό.
Πάλι δεν τελείωσα κι εκεί κι εγκατέλειψα.
Δεν πειράζει.

Χαίρομαι που δεν πτυχώθηκα κάπως στον χαρακτήρα μου από τις σπουδές.
Χρειάστηκε βέβαια η πτύχωση μετά πάνω μου από τα της ψυχιατρικής για να φτάσω εδώ που είμαι τώρα, επιζών και πρώην χρήστης της ψυχιατρικής.

Δόξα τω Θεώ για τα επαγγελματικά της τέχνης που μεσολάβησαν. Και που καλά κρατούν ακόμα ως ενασχόληση.
Προσπάθησα να κάνω κάτι, όσο κι αν δεν τα κατάφερα εμπορικά.
Δεν πειράζει πάλι. Ανταπεξέρχομαι τώρα.

Δόξα τω Θεώ που είμαι καλά, που είμαστε καλά, που δεν δουλεύω, που οι λογαριασμοί πληρώνονται!
Δόξα τω Θεώ που μπορώ και σκέφτομαι, που νιώθω, όσο γίνεται, ελεύθερος, που όλα είναι ειρηνικά!

Δεν ξέρω πού θα πάει αυτό με όλα τα εισερχόμενα από το διαδίκτυο που μας εντυπώνονται κάθε μέρα και μας χαζεύουν.
Δεν θα μπορούσα όμως να μην είμαι σε σύνδεση, έτσι νιώθω.
Γι' αυτό τα καλοκαίρια παίρνω πακέτα δεδομένων για το τηλέφωνο.

Δεν έχω πολλές επικοινωνίες αλλά θέλω να αισθάνομαι πως είμαι μέσα στη σύγχρονη ζωή και στην κοινωνία, όσο κι αν συχνάζω εδώ στο "Αποδιοπομπαίος τράγος" και είμαι αποδιοπομπαίος τράγος.
Φόρτωναν οι Εβραίοι τις αμαρτίες τους στο τραγί και το άφηναν στην έρημο να ψοφήσει.
Εγώ, δόξα τω Θεώ, ζω. Και ζω καλά.

21:58'.
Κρίμα που κάποιοι υποφέρουν, έχουν προβλήματα και δυσκολίες.
Ο Θεός είναι μεγάλος!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους αναξιοπαθούντες, όσους έχουν προβλήματα και δυσκολίες!
Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό.
Ο Θεός θα ξέρει. Θα μάθουμε.

22:13'.
Το μαγαζί κι απόψε έχει γεμίσει.
Δόξα τω Θεώ εδώ μέσα στο πάσο στο παράθυρο, που κάθομαι με τον φραπέ μου για να καπνίζω, δεν έχει κόσμο.
Δεν θα ήταν άσχημα να είχα παρέα αλλά δεν είναι άσχημα και τώρα.
Σκέφτηκα όμως να πήγαινα και πουθενά αλλού.

23:43'.
Γύρισα στο σπίτι.
Κάλεσε η μάνα μου που είχε μείνει με την εντύπωση των κλειδιών μας σήμερα κι έψαχνε κλειδιά...
Τη βοήθησα να βρει ένα που έλειπε από την πόρτα της κουζίνας της.

Έφαγα λίγο από το φαγητό μου.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να ξέρω πού είναι τα κλειδιά μου.
Βγήκα στο κέντρο, στο "Mare Nostrum, του Χασάν" για να δω και τον ανηψιό μου.
Έπεσα πάνω στην πολλή δουλειά και κάθησα έξω με tonic.

Ανταλλάξαμε μηνύματα με την ΤΚ.
Εδώ σ' αυτό το μαγαζί ποτέ δεν έχω αποφύγει τις άσχημες μυρωδιές.
Δεν πειράζει.
Δόξα τω Θεώ!
Δόξα τω Θεώ που είχα τη δύναμη να έρθω εδώ στα Εξάρχεια.

00:02'.
Ήρθα μέσα στο bar.
Έχει κέφια μέσα γιατί έχουν εναλλακτικούς να βάζουν μουσική με την παρέα τους να χορεύει.

00:40'.
Στο bar μίλησα λίγο με τον ανηψιό μου, τον Βασίλη-Ρετζέπ, και τη Ζαχαρούλα, την κοπέλα του, που δουλεύουν εδώ μαζί.
Γνώρισα και την Τζο, φίλη της Έφης, που δουλεύει εδώ.
Παράτησε το Πολιτικών μηχανικών γιατί είχε περάσει μόνο τα μαθήματα σχεδίου και ζωγραφίζει λίγο και δουλεύει πωλήτρια κοσμημάτων και μικρών έργων τέχνης.
Δόξα τω Θεώ!

Δόξα τω Θεώ όταν έκανε κοιλιά η κουβέντα μας, πράγμα που πάντα με ανησυχεί γιατί είναι άβολο, άρχισε η Τζο να μιλάει και με τους συνομηλίκους της στην άλλη μεριά του bar.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Υπάρχει μέλλον δηλαδή στα νέα παιδιά!
Και, δόξα τω Θεώ, κι εγώ δεν είμαι αόρατος!

03:23'.
Όταν σταμάτησε η μουσική τα παιδιά που δούλευαν, η Τζο κι εγώ είπαμε δυο κουβέντες ακόμα αλλά ένιωθα κάπως αταίριαστος ανάμεσα στους νέους κι έφυγα.
Δόξα τω Θεώ γύρισα στο σπίτι έχοντας πιεί μόνο ένα ποτήρι του νερού tonic κι ένα μπύρα Νύμφη.

Είχε περάσει από το μαγαζί για να χαιρετήσει κι ο Οδυσσέας αλλά δεν κάθησε. Ήταν αλλού και είπε δύο πράγματα με τον αδελφό του κι έφυγε.
Εγώ δεν ξέρω αν έπρεπε να καθήσω κι άλλο επειδή είχα πει στην Ζαχαρούλα ότι μ' έβγαλε ο δρόμος εκεί για την παρέα.
Τέλος πάντων.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.