Πέμπτη, 18-06-2026.

20:35'.
Ξύπνησα στις πέντε το πρωί από άσχημο όνειρο.
Κάθησα μέχρι τις εξίμιση και ξανακοιμήθηκα μέχρι τις δέκα και μισή.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.

Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη. Ο Χριστός είπε πως από την Παλαιά Διαθήκη και το Νόμο δεν θα παρέλθει τίποτα μέχρι να εκπληρωθούν όλα με την Παρουσία Του.
Μάλιστα.

Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Ανέβηκα στης μάνας μου.
Πήγα για ψώνια δικά της και δικά μου στο super market.
Έψησα τσιπούρα με κολοκύθια και μελιτζάνες.

Έφαγα από το φαγητό μου και χόρτα.
Ξάπλωσα για μεσημέρι.
Το απόγευμα έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ανέβασα στη μάνα μου τα ψώνια της.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ και έχω φέρει το "Οι αδελφοί Καραμάζοβ" για διάβασμα.

22:59'.
Διαβάζω από το βιβλίο που έχει γίνει τρομερά ενδιαφέρον ιδίως τώρα στο τέλος του.
Το μαγαζί έχει γεμίσει με κόσμο όμως εγώ είμαι αλλού.
Ήμουν στο δωμάτιο του ενός από τους αδελφούς Καραμάζοβ, του Ιβάν, και είμαι τώρα στο δικαστήριο της δικής του άλλου, του Ντιμίτρι. Και κάπως όπως ο τρίτος αδελφός Καραμάζοβ, ο Αλεξέι.

Σήμερα ήμουν μέσα στους λογισμούς και ιδέες φανταστικές που με κράτησαν μέχρι το απόγευμα.
Μετά σκέφτηκα πώς μπορώ να μην πιστεύω στον Θεό αφού Τον ακούω να μου μιλάει.
Και πράγματι, όχι μόνο είχα δει ό,τι είχα δει αλλά ακούω κιόλας.
Λοιπόν;

Ναι Μας ακούς. Γιατί αναρωτιέσαι αν πιστεύεις; Τόσο πολύ σε πειράζει ο διάολος;
Ναι, τόσο πολύ! Αμήν να σωθούμε όλοι!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!
Άγιοι Πάντες και Άγιοι Άγγελοι και Αρχάγγελοι πρεσβεύσατε υπέρ ημών όλων!

23:08'.
Δόξα τω Θεώ που ο Θεός δίνει το παρόν μόνο κάθε φορά κι όχι τις φαντασίες μας και τις ιδέες μας!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Έχω ακόμα τον πολύ νερωμένο φραπέ μου.
Δεν ξέρω αν θα καθήσω άλλο εδώ ή αν θα πάρω τίποτα αλκοολούχο.
Αντάλλαξα με τον Δαρό σήμερα.
Είπα δύο κουβέντες με τη μάνα μου.
Καλά που υπήρξε κι ο Ντοστογιέφσκι!

Μοιάζει πολύ η ζωή τώρα με αυτή των νιάτων μου όπου όλα τα έκαναν τα βιβλία που διάβαζα κι οι ταινίες που έβλεπα.
Όλα στα οποία ήμουν ανοικτός κι εύπιστος.
Ακόμα είμαι ανοικτός κι εύπιστος σε όλα.
Αυτό βρίσκει κι ο διάολος με τους λογισμούς που υποβάλλει.
Κύριε ελέησον!

23:29'.
Έστειλα μήνυμα στην Διον, που τη σκέφτηκα σήμερα, αλλά με το alter ego της ως "Αστάρτη Ανεμόεσσα", λέμε τώρα, δεν απάντησε.
Μάλιστα.
Δεν πειράζει. Ας είναι όλοι καλά και ξεκούραστα!

"Του κάνει τόση ευχαρίστηση και εμένα τόσο λίγο κόπο", ήταν μια ατάκα εξομολόγησης που διάβασα στο βιβλίο.
Έτσι ακριβώς, σε κάποιους από μας κάνει τρομερή ευχαρίστηση κάτι που δεν φέρει κόπο από τον απέναντι.
Αλλά ούτε κι αυτό δεν γίνεται. Γιατί;

Τί κάνεις εσύ για να γίνει;
Έλα ντε! Εγώ αλλού βόσκω, στη φαντασία μου...
Έλα στα συγκαλά σου! Μείνε στο παρόν!
Ναι. Καλά λες! Τώρα;

23:57'.
Ο Χριστός τα είπε όλα όταν ήρθε.
Κι έχουμε δυο χιλιάδες χρόνια αγώνες από τότε.
Πνευματικούς αγώνες έχουμε.
Αγώνες για να ξεδιαλύνει το σκεπτικό του κόσμου τούτου.
Αμήν, αν και δεν φαίνεται πιθανό.
Γι' αυτό ξανάρχεται ο Κύριος στο θάνατό μας.
Όποτε είναι, καλό θα είναι!

00:44'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα στο σπίτι.
Έφαγα ψάρι και χόρτα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης γιατί ωραίες είναι οι ουτοπικές φαντασίες αλλά υπάρχει κι ο πραγματικός κόσμος που δεν είναι καθόλου σοβαρός.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.

03:04'.
Έφαγα σταφίδες και ροδάκινο.