Τετάρτη, 17-06-2026.

15:48'.
Επειδή χτες βράδυ είχα πιεί μπύρες, τη νύχτα έφαγα τυρί φέτα, ελιές και ταραμοσαλάτα.
Σηκώθηκα στις εξίμιση το πρωί.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.

Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Άρχισα να διαβάζω από την αρχή την Καινή Διαθήκη. Άφησα αδιάβαστο το βιβλίο της Αποκάλυψης, δεν την μπορώ τόση λογοτεχνία.

Άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Χάζεψα αρκετά στο διαδίκτυο...
Αντάλλαξα μηνύματα με την ΤΚ, την ΚαΧα και τον Δαρό.
Από τις έντεκα ως τις δυόμιση το μεσημέρι κοιμόμουν.

Σηκώθηκα κι ανέβηκα στης μάνας που δεν πίστευε πόσο έχει περάσει η ώρα. Δεν είχε φάει ακόμα ούτε πρωινό ούτε μεσημεριανό.
Βγήκα και ψώνισα ψωμί για μένα και γι' αυτήν.

Έφαγα ένα χταποδάκι κονσέρβα και δυο μπουκιές ψωμί με ταραμοσαλάτα.
Έβρασα βλίτα.
Έβαλα κι ακούω την παράκληση στην Αγία Τριάδα.
Κάποτε, ιδίως τα τόσα χρόνια ψυχοφαρμακευτικής καταστολής, που ήμουνα σα ζόμπι, άκουγα όλη την ημέρα παρακλήσεις.

Η ΤΚ είχε πάει στην εκκλησία το πρωί γιατί είναι η γιορτή του αγαπημένου Αγίου της, του Αγίου Ισαύρου.
Πέτυχε και κύκλο γυναικών που έκαναν τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου μετά τη λειτουργία.
Δόξα τω Θεώ!
Τελείωσα κι εγώ τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

Η ΚαΧα πάλι με τα προβλήματά της μου τα έφερε για λίγο και στο σπίτι μου.
Γέμισαν το περιβάλλον.
Δεν πειράζει αλλά δεν μ' άρεσε.
Με τον ύπνο μου πέρασαν όλα.
Αισθάνομαι φρέσκος και πολύ καλά!

16:16'.
Δεν έχω καταλάβει τη μέρα καλά βέβαια.
Δόξα τω Θεώ είμαι καλά, είμαστε καλά, δεν δουλεύω, οι λογαριασμοί πληρώνονται.
Δόξα τω Θεώ δεν κάνει τόση ζέστη ώστε να πονάει το κεφάλι μου.
Αντέχεται ακόμα το καλοκαίρι στην Αθήνα.

Όταν στις έντεκα το πρωί ήμουν: "Δεν μπορώ άλλο καθόλου!", κάποιος ακούστηκε από το υπερπέραν να μου λέει φυσικά: "Κοιμήσου!", και τον υπάκουσα κι έπεσα στο κρεβάτι κλείνοντας το τηλέφωνο.
Μπορεί λόγω της ζέστης να κοιμάμαι τώρα τα πρωινά, δεν γινόταν αυτό τον χειμώνα.

20:29'.
Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες αφού προσευχήθηκα στον Θεό να καταφέρω να τον κάνω τον κανόνα μου και ν' αντέχω τη μικρή ζωή μου.
Έφαγα και το απόγευμα ψωμί με ταραμοσαλάτα κι ελιές και μπανάνα.
Ανέβηκα στης μάνας μου και παίξαμε scrabble.
Βγήκα τώρα στο "Αποδιοπομπαίος τράγος" για καφέ τέτοιος που είμαι.

21:12'.
Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού, ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!

21:17'.
Ευχαριστώ, Θεέ μου, που δεν είμαι τίποτα, σχεδόν τίποτα.
Αν είχα οικογένεια και παιδιά ποιός ξέρει πώς θα ήταν.
Αν είχα σπουδαία θέση και κοιτούσα αφ' υψηλού, θα ήμουν περήφανος, μακριά από τον Θεό.
Αν έκανα έντονη ζωή μπορεί να μην άντεχα καθόλου.
Δόξα τω Θεώ για το παρόν!

Και άλλοι είναι στα κρεβάτια του πόνου κι υποφέρουν.
Εμένα, δόξα τω Θεώ, δεν με δοκιμάζει άλλο ο Θεός.
Εγώ τρώγομαι με τα ρούχα μου μόνο γιατί είμαι αχάριστος.

Δεν έχουν μείνει ανοικτές πληγές.
Το παρελθόν είναι μακριά.
Έχω ειρήνη.
Έχω σταθεροποιηθεί στην κατάστασή μου κι ακούω τον Θεό.
Δεν είναι κακό αυτό.
Άλλοι θα το ήθελαν και δεν μπορούν.
Δεν χρειάζεται κάτι άλλο.

21:36'.
Σκέφτηκα να ζητήσω από τον Θεό να χαίρομαι.
Ξέρει ο Θεός τί χρειάζομαι.
Δόξα τω Θεώ!
Δόξα τω Θεώ για όλα!
Θέλω τη βασιλεία των ουρανών.
Εκεί είναι η μακαριότητα και το φως του Προσώπου Του.
Πρέπει να περιμένουμε. Υπάρχει ζωή εδώ.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

22:20'.
Ανταλλάσσουμε με την ΣμΜ και με ρωτάει:
"Δε σε κουράζει η μονοτονία στη καθημερινότητά σου;"
Εγώ μόλις έχω συνέλθει από τη μικρότητα της ζωής μου και δοξολογώ τον Θεό.
Οπότε της έγραψα:
"Όχι, δεν βλέπω τόσο την επανάληψη. Έχω βολευτεί κάπως με τις μικρές διαφορές.

Ναι, η ζωή συνεχίζεται, υπάρχει εξέλιξη..."
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Και ο Θεός μας δίνει ό,τι ποθούμε και ό,τι αντέχουμε!

Γέμισε πάλι το μαγαζί.
Είχα καθήσει έξω σε τραπέζι αλλά το ελευθέρωσα, γιατί έρχεται κόσμος, και κάθησα στη θέση μου στο πάσο στο παράθυρο μέσα.
Μπορεί να πάρω κάτι αλκοολούχο.
Δεν ξέρω τί.
Και στο σπίτι έχω μόνο χόρτα και ψωμί για φαγητό και κονσέρβες.
Μπορεί να πάρω τίποτα εδώ.

22:37'.
Πήρα ούζο 12 και πατάτες και μουστάρδα.
Δόξα τω Θεώ που μπορώ!
Είναι πολύ ωραίο ποτό το ούζο αλλά εγώ πια το πίνω πολύ σπάνια και μου λείπει.

Αυτό γιατί κάποτε παλιά ως φοιτητής κτηνιατρικής στη Θεσσαλονίκη είχα μεθύσει με ούζο και ένιωθα χάλια κι έπεσα στο κρεβάτι μου για να πεθάνω, θυμάμαι.
Αλλά έκανα προσευχή στον Θεό, που νόμιζα πως ήταν η τελευταία μου.
Και τελικά κοιμήθηκα και ξύπνησα το επόμενο πρωί μια χαρά χωρίς πονοκέφαλο, όλα τέλεια.

22:52'.
"Ναι, μόνιμη γιορτή παντού!", γράφω στην ΤΚ με αφορμή τη σημερινή γιορτή του Αγίου της, του Αγίου Ισαύρου.
Θα μπορούσαμε να το διασκεδάζαμε εδώ απόψε, έχει φτιάξει η βραδιά, είναι ωραία!
Δόξα τω Θεώ που είναι ωραία!
Σήμερα έβρεξε και λίγο το απόγευμα.
Είναι καλή η θερμοκρασία.
Απολαμβάνω το παρόν!

23:28'.
Μισό ποτηράκι ούζο ήπια, μια μερίδα.
Το καραφάκι θα το πάρω μαζί μου να έχω στο σπίτι.
Ευχαριστήθηκα το φαΐ.
Κρίμα που θα μείνουν τα χόρτα στο σπίτι.
Δόξα τω Θεώ για την απόλαυση απόψε, δεν το περίμενα.

00:29'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα στο σπίτι.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης, τη μικρή δόση για τη μικρή ζωή.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.

02:17'.
Έφαγα ψωμί μ' ελιές. Ήπια Βίκος κόλα με στέβια.