Πέμπτη, 11-06-2026.

20:44'.
Ξύπνησα στις εξίμιση το πρωί και ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Ξανακοιμήθηκα ως τις δέκα.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

Ανέβηκα στης μάνας μου και πήρα παραγγελία της για ψώνια.
Ψώνισα από το super market και το φούρνο και πήγα στη μάνα μου τα ψώνια της.
Πήρα για μένα σαλάτες έτοιμες, φρούτα, κονσέρβες και ψωμί.

Έφαγα το πρωί πορτοκάλι και τυρί φέτα, το μεσημέρι ρώσικη σαλάτα και ψωμί και το απόγευμα κεράσια και μπανάνα.
Ξάπλωσα για μεσημέρι.

Το απόγευμα αφουγκραζόμουν τον κόσμο και άκουσα ότι είναι μια μέρα ακόμα, δεν θα με πειράξει κανείς, και ότι παραμένουμε γελοίοι.
Έκανα μια δήλωση καθαρισμού οικοπέδου για τον κήπο στο Πράσινο στο gov για την αντιπυρική περίοδο.
Μου είπε η αδερφή μου σχετικά.
Δεν το ήξερα πως απαιτείται.

Έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες αφού προσευχήθηκα για να βρω δύναμη να την κάνω και σήμερα.
Έφτασα και στην εικόνα του Κυρίου δύο φορές σε συνέδρια και τα είπαμε.
Ανέβηκα πάλι στης μάνας μου.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

21:03'.
Ο Κύριος ήταν:
Εγώ είμαι εδώ!
Κι εγώ είμαι εδώ, στον ιστορικό χρόνο, και δεν ξέρω πολλά πράγματα και μαθαίνω ένα δυο πράγματα και σήμερα.
Δόξα τω Θεώ!

Στα καραγκιοζιλίκια, που υπάρχουν γύρω και στα εισερχόμενα, κάνω προσευχή παραπάνω για έλεος από τον Κύριο.
Προσπαθώ να μη μου καρφώνονται οι αηδίες αλλά δεν μπορώ να το αποφύγω να κατακάθονται για λίγο.
Αμήν για πνευματική ανάταση!

21:15'.
Μίλησα λίγο με τον Κώστα, εδώ στο bar.
Αύριο θα έχουν ζωντανή μουσική και ίσως όχι καφέ για μένα την ώρα που έρχομαι.
Θα περάσω και θα δω μάλλον.

Αντάλλαξα μηνύματα με τον Δαρό, που έμαθε κι αυτός τον φραπέ και τον μαθαίνει και στον πατέρα του.
Αντάλλαξα και με την ΤΚ για τα σημερινά και πιθανόν τα αυριανά.

21:44'.
Έστειλε μήνυμα τώρα ο Akis:
"Γειά σου Γιώργο! Ελπίζω να είσαι καλά, με ψυχολογία που δίνει θετικές λύσεις! Ελπίζω να βρίσκεις χρόνο από "το θέατρο του πολιτισμού" (που τον δημιουργήσαμε για καλύτερη συνεργασία...) και να κοιτάζεις λίγο και τον ουρανό!..."

Μου έστειλε κι ένα απόσπασμα από ταινία με τον Σωτήρη Μουστάκα ως τρελό, όπου ο γιατρός εξηγεί πολύ πετυχημένα στους γονείς του την κατάσταση του συμβιβασμού στον κόσμο.

Το είχα πετύχει το απόσπασμα κι εγώ στη ροή μου σήμερα στο Facebook, με το χάζεμα που έκανα.
Γι' αυτό, και άλλα, λέω πιο πάνω πως παραμένουμε γελοίοι.

Ο γιατρός λέει στο απόσπασμα αυτό:
"Καμιά φορά και ο τρόπος της ζωής μας μας δημιουργεί κρίσεις. Τότε θέλουμε να τον αλλάξουμε, δεν μπορούμε, τρελαινόμαστε.
Κάτι τέτοιο θα συνέβει και στο γιο σας.

Κάποια στιγμή όταν αντιληφθούμε όλοι μας πόσο αντιφατικός, πόσο αστείος είναι ο κόσμος μας...

Το ξέρω πως εσείς δεν τον βλέπεται αστείο τον κόσμο, αντιθέτως. Αν τον βλέπατε, θα κινδυνεύατε κι εσείς!

Δεν είναι τόσο σοβαρά ο γιος σας...
Ελπίζω μετά από μια μικρή θεραπεία να βρει τη μέση οδό, όπως τη βρήκαμε όλοι μας.

Εννοώ πως σιγά σιγά θα καταλάβει πως θα πρέπει να μπορούμε να σιχαινόμεθα τους άλλους και να τους βγάζουμε το καπέλο, και να τους αρνούμεθα και να υποτασσόμαστε σ' αυτούς, να θέλουμε το καλό και να κάνουμε το κακό, ν' αγαπάμε την Ιουλία και να παίρνουμε την Κούλα, να πιστεύουμε στους φίλους και να προδίδουμε τους φίλους, αυτό εννοώ.

Διαφορετικά δεν πρόκειται να επιβιώσει κανείς, θα τρελαθούμε όλοι, καταλάβατε;

Να μείνετε ήσυχοι.
Η, ας πούμε, τρέλα του γιου σας είναι μια μορφή που θεραπεύεται συνήθως.
Μην φοβάστε, θα συνέλθει...

Θα ξαναγυρίσει στο γραφείο του, θα παντρευτεί τη μνηστή του, θα κάνει παιδιά, θα τα βαφτίσει όπως τα βαφτίσατε κι εσείς, θα τα μεγαλώσει όπως τα μεγαλώσατε κι εσείς, θα τα συμβουλεύει όπως τα συμβουλεύατε κι εσείς, θα προσαρμοστεί όπως προσαρμοστήκατε εσείς, όπως εμείς, όπως όλοι."

Μάλιστα.
Δεν είναι, πράγματι, υγιές να μην τρελαθείς δεδομένου του κόσμου γύρω.
Εκτός αν δεν αισθάνεσαι.
Αυτό που κάνουν τα φάρμακα, δηλαδή, σε μένα και τους ομοιοπαθείς, έτσι όπως τα συνταγογραφούν οι δήθεν γιατροί.

Κι εγώ συνεχίζω από αγάπη τη ρυθμισμένη πια και σταθεροποιημένη κατάστασή μου με τα 3 mg ρισπεριδόνης, τη μισή δόση από το συνιστώμενο δηλαδή, το χάπι (happy) μου, για να φέρομαι ανάμεσά σας.

Μην περιμένει άλλη σωτηρία κανείς.
Μας σώζει ο Κύριος μου, που του είπαν ότι έχει δαιμόνιο κι όταν σιγουρεύτηκαν πια πήραν πέτρες να Τον λιθοβολήσουν.
Αλλά έφυγε ανάμεσα τους για να ξαναγυρίσει στον Πιλάτο και να μην αποκρίνεται.

Δόξα τω Θεώ αυτός ο σταυρός Του δεν θα ξαναχρειαστεί. 
Τώρα έχουμε ο καθένας μας το δικό του σταυρό για να Τον ακολουθούμε.
Αμήν να Τον φτάνουμε!
Εγώ κάνω ό,τι μπορώ σχετικά.
Δόξα τω Θεώ, "Αυτός είναι εδώ!".

00:31'.
Δόξα τω Θεώ, γύρισα στο σπίτι.
Πήρα το χάπι μου για να φέρομαι πια όπως φέρομαι.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.

01:10'.
Σηκώθηκα κι έφαγα τυρί φέτα και ταραμοσαλάτα με ψωμί και γιαούρτι με μέλι.