Τετάρτη, 03-06-2026.

13:12'.
Σηκώθηκα στις οκτώ το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο κι έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Έφτιαξα, με τον ζωμό κοτόπουλου που είχα, πολύ ρύζι, σχεδόν ένα σακουλάκι. Γέμισε η μικρή κατσαρόλα. Θα τρώω για μέρες.

Σε λίγο θα πάω να πάρω τις προμήθειες των τσιγάρων από το περίπτερο για το καλοκαίρι στη Στεμνίτσα.

20:03'.
Σκεφτόμουν πως παλιά, όταν καθόμουν με κάποια παρέα, έθετα θέματα φιλοσοφικών αναζητήσεων ή ψυχολογικών παρατηρήσεων προς διευκρίνιση για το καλό του να κουβεντιάζουμε ουσιωδώς. Και για την ομορφιά της συζήτησης.
Τώρα δεν το κάνω αυτό.

Δεν το έκανα και με τον πατέρα μου και συνήθως κι αυτός δεν μιλούσε.
Έλεγε μόνο κάτι όταν ήθελε να του κάνω κάτι.
Η μάνα μου, στην οποία έθετα κάποτε θέματα τέτοια για κουβέντα, έλεγε πολύ λίγα, αποφθεγματικά, όταν μετά από ώρα ξεδιαλύναμε τα ερωτήματά μου.

Τώρα, όποτε ρωτάω κάτι τις αδελφές μου και για πρακτικά πράγματα με μηνύματα ή δεν απαντάνε ή απαντάνε αλλά αντ' άλλων και το βρίσκω παθογνωμονικό.
Ομοίως σπάνια απαντάνε τ' ανήψιά μου και λιγόλογα κι επιλεκτικά.

Ο ξάδερφος, ο Ηλιό, όταν τον ρωτούσα θέμα για κουβέντα, χρειαζόταν μισή ώρα ανάλυση του ερωτήματός μου για να απαντήσει μια δυο κουβέντες.
Κι έτσι σταμάτησα να του θέτω θέματα.

Παλιά, όταν ερχόταν στο σπίτι μου, του έβαζα να δει τα δημόσια βίντεό μου αλλά δεν είχε ποτέ καμία αντίδραση εκτός από το ότι "τα έχει δει" και προφανώς του φαίνονται όλα ίδια, όπως ίδια μου φαίνονται κι εμένα όλα τ' αθλητικά που παρακολουθεί αυτός με ζέση.

Σε πρόσφατες παρέες, τις λίγες που έχω, όταν σπάνια μιλάω όλο κι ακούγεται κάτι από απέναντι.
Δόξα τω Θεώ!

20:30'.
Έφαγα από το ρύζι που έφτιαξα και ξάπλωσα για μεσημέρι.
Το απόγευμα έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Διάβασα από το βιβλίο "Οι αδελφοί Καραμάζοβ".
Ανέβηκα στης μάνας μου και παίξαμε scrabble.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

20:48'.
Το πρωί, σε προσπάθεια ανασυγκρότησης, σκεφτόμουν πως δεν θα με πειράξει κανείς.
Ακόμα πως λέω και κάνω ό,τι κατεβάζει το ξερό μου το κεφάλι κι ευτυχώς ο Θεός είναι μεγάλος, με έχει και με φωτίζει με το Πνεύμα Του το Άγιο.

Σκεφτόμουν και τί με αναπαύει, τί με φτιάχνει, τί έχω, τί είμαι κι αν χρειάζομαι τίποτα.
Δεν χρειάζονται πολλά πολλά.
Δόξα τω Θεώ, ο Θεός δεν με δοκιμάζει.
Αμήν πάντα έτσι!
Μακάρι όλα να διευθετούνται χωρίς να ενοχλούμαι, να μάθω ένα δυο πράγματα και σήμερα και να έχω αγαθή προαίρεση και να περιμένω.

Δοξολογούσα τον Θεό για όλα και Τον ευχαριστούσα.
Δεν ήθελα κάτι παρακάτω.
Έκανα προσευχή για έλεος για όλους πάντα.
Κάλεσε ο Πέτρος και τα είπαμε.
Αντάλλαξα μηνύματα και με την ΚαΧα και τον Δαρό.

21:42'.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών δόξα Σοι!
Ευχαριστώ, Θεέ μου, για όλα!
Ας γίνει ό,τι θέλεις Εσύ!
Εγώ δεν ξέρω πολλά πράγματα.
Δεν μπορώ πολλά πράγματα.
Είμαι ανάξιος, γελοίος κι αμαρτωλός.
Αμήν για δύναμη ό,τι και να έρθει!

00:00'.
Γύρισα στο σπίτι.
Έφαγα λίγο ρύζι.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να δούμε τί θα έρθει.
Ξάπλωσα.
Έβαλα το Απόδειπνο.