Δευτέρα, 25-05-2026.

21:11'.
Σηκώθηκα στις οκτώμιση το πρωί.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο κι έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Έφαγα κεράσια.
Έφτιαξα φτερούγες κοτόπουλου βραστές.

Υπέφερα λίγο όλη τη μέρα με λογισμούς σχετικούς με μένα κι άλλους.
Έφαγα από το βραστό μου.
Ήρθε κάποιος να μας κάνει απεντόμωση.
Πήγα στο φαρμακείο και στο super market για ψώνια της μάνας μου.

Τη μάνα μου την είδα το πρωί και τώρα το απόγευμα.
Ξάπλωσα για μεσημέρι αλλά δεν με πήρε ο ύπνος.
Σηκωνόμουν για τουαλέτα και γι' άλλο φαγητό.
Το απόγευμα οι λογισμοί συνέχιζαν μέχρι που πήγε οκτώ η ώρα το βράδυ.

Είχα διαβάσει από την Καινή Διαθήκη.
Άρχισα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ, αργά αλλά με σέρβιραν.
Με το που συνήλθα από τους λογισμούς άρχισε πονοκέφαλος.

Αυτός ο σημερινός πονοκέφαλος δεν είναι από τη ζέστη κι από το κλίμα.
Είναι κάπως σαν σύμφυτος με τον εαυτό μου, έτσι τον νιώθω.
Με έχουν πιάσει οι δαίμονές μου στο κεφάλι και με σφίγγουν επειδή εγώ πιστεύω ότι με τη βοήθεια του Θεού όλα θα πάνε καλά.

Νωρίτερα το απόγευμα, εκεί που είχα μεγάλη αγωνία από τους λογισμούς μου, ακούστηκε αμυδρά και ήρεμα όταν απευθύνθηκα στον Κύριο:
"Μην ανησυχείς. Μην ανησυχείς. Μην ανησυχείς."

Αυτό.
Δεν έχω να ανησυχώ.
Ο Θεός είναι μεγάλος!
Αυτός ξέρει, Αυτός μπορεί, Αυτός θα φροντίσει!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Σκέφτηκα να πάρω depon πριν αρχίσω την προσευχή.
Αλλά θα τον υπομείνω τον πονοκέφαλο ακόμα, δεν έχουν δύναμη και δικαίωμα οι δαίμονες!
Ο Θεός είναι πιο δυνατός κι ο Κύριος μου είναι ο κύριος των δυνάμεων.

21:28'.
Αντάλλαξα σήμερα μηνύματα με την ΤΚ και τον Δαρό και την ΚαΧα.
Μπορεί να ξανανταλλάξουμε αργότερα.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού, ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!

21:58'.
Είναι εδώ ο Πέτρος με την Κωνσταντίνα του.
Τα είπαμε λίγο και μου είπε αν θέλω να καθήσω μαζί τους.
Τα είχαμε καλύψει όλα τα θέματα από άλλοτε κι έμεινα στη θέση μου ν' ακούω την παρέα της Δευτέρας με τα δικά τους.
Συνεχίζω την προσευχή.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

22:48'.
Έχω τον φραπέ ακόμα αλλά νιώθω πως ίσως χρειαστεί και κάτι ακόμα.
Αντάλλαξα όντως πάλι με τον Δαρό και την ΤΚ.
Δόξα τω Θεώ!
Ευτυχώς που υπάρχει κι αυτή η κοινωνία σ' αυτόν τον πλανήτη.
Αμήν για τον εξαγνισμό και τη θέωση!
Και αμήν για τη βασιλεία των ουρανών!

Ο πονοκέφαλος πέρασε με την προσευχή.
Έχει μείνει μια συννεφιά εγκεφαλική, αλλά όχι στενοχώρια.
Σα να έχω βουτήξει σε θάλασσα και να αναδύθηκα.
Ή σαν να κοιμόμουν βαριά με σκεπασμένο κεφάλι.
Δεν με ενοχλεί, απλώς το νιώθω έτσι.

23:01'.
Πήρα μια Άλφα μπύρα.
Μπορεί να πάρω και κάτι να φάω αργότερα, έτσι από αγάπη για τον εαυτό μου.
Δεν μου κάνω συχνά δώρα.
Χρειάζονται κι αυτά!
Έτσι, για να νιώθεις οικείος με τα εισερχόμενα και τα περιβάλλοντα.
Για να νιώθεις την αποδοχή μέσα σου κι από εσένα τον ίδιο.
Δόξα τω Θεώ!

23:37'.
Πόσο μεγάλη διαφορά που είχε η μέρα σήμερα από τα συναισθήματά μου τώρα!
Τα συναισθήματά μου τώρα είναι καταλλαγής και συμφιλίωσης με τον κόσμο.
Αυτό που λέμε "η μέρα με τη νύχτα" ταιριάζει!
Ήταν και πολύ περίεργο που άλλαξαν όλα με το που πήγε 20:01' η ώρα.
Δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Μόνο που ισχύει είναι ότι ο Θεός είναι μεγάλος.
Ό,τι θέλει ο Θεός!

00:02'.
Ήδη μου λείπει το κρεβάτι μου.
Θα φύγω σε λίγο.
Δόξα τω Θεώ, ευδαιμονία κι απόψε!
Δεν μπορώ να κάνω χωρίς αυτήν.
Ο Θεός μ' αγαπάει και δοκιμάζομσι μόνο όσο αντέχω.
Και πάλι σα να τρώγομαι με τα ρούχα μου, δεν γίνεται τίποτα κακό.
Εγώ μόνο είμαι ξεροκέφαλος κι εγωιστής και φιλήδονος.
Κύριε ελέησον!

00:25'.
Γύρισα στο σπίτι.
Δεν έφαγα τίποτα τελικά ούτε έξω ούτε στο σπίτι.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να μην τρώγομαι με τα ρούχα μου.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.

01:05'.
Ακούω ακόμα το Απόδειπνο.
Σηκώθηκα κι έφαγα τρεις φτερούγες.