Παρασκευή, 22-05-2026.

20:30'.
Σηκώθηκα τελικά από το κρεβάτι στις εντεκάμιση, σχεδόν μεσημέρι.
Στριφογύρναγα στο κρεβάτι όλο το πρωινό και είχα ανεβάσει το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.

Κανόνισα για την απεντόμωση τη Δευτέρα και ειδοποίησα τους υπόλοιπους στο σπίτι.
Κανόνισα και ραντεβού με την οδοντίατρο γιατί μου έφυγε ένα σφράγισμα.
Με ενοχλεί το δόντι αυτό, έτσι για να 'χω κάτι να σκέφτομαι.

Διάβασα από την Καινή Διαθήκη κι άρχισα την προσευχή.
Έφτιαξα ρυζότο μεξικάνικο από έτοιμο μίγμα κι έφαγα απ' αυτό και σπανακοτυρόπιτα.
Ξάπλωσα λίγο για μεσημέρι.

Το απόγευμα διάβαζα από το "Οι αδελφοί Καραμάζοβ" και τελείωσα την προσευχή με τις μετάνοιες και τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Ανέβηκα στης μάνας και μεσημέρι κι απόγευμα.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

20:44'.
Αντάλλαξα με την ΤΚ και κάλεσε ο Δαρό κι είπε θα έρθει από 'δω.
Και χτες είχα σκεφτεί πως θα έβλεπα εδώ τον Κώστα τον φιλόλογο και σήμερα για τον Δαρό.
Δεν είναι άσχημο που δεν υπάρχουν εκπλήξεις και τα πράγματα προβλέπονται.
Δεν ξέρω πώς θα ήταν αν υπήρχαν εκπλήξεις.

20:50'.
Με χαιρέτησε, πάλι δια χειραψίας, ο Χρήστος, ο μάγειρας.
"Όλα όμορφα, κυλάνε όλα καλά!", είπε.
Δεν διαφωνώ αλλά εγώ σήμερα αισθανόμουν σαν κτυπημένος από τη μοίρα.
Μπορεί επειδή είμαι αχάριστος.
Μπορεί επειδή η χαρά μου είναι με το σταγονόμετρο.

Ζήτησα συγνώμη σήμερα από τον Θεό που δεν χαίρομαι.
Δοξολόγησα τον Θεό για το παρόν και για όλα.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Δεν ξέρω αν θα άντεχα αν δεν είχα δει το σωτήριο της μακαριότητάς Του.

Θυμήθηκα σήμερα τις διακοπές στα Φουρνά Ευρυτανίας, στο χωριό του κολλητού μου του Νίκου, του μακαρίτη.
Ήμασταν ακόμα τότε στο σχολείο.
Και είχαμε φτιάξει ερασιτεχνικό ραδιοφωνικό σταθμό, τον "Ακούτε μας γιατί Χανόμαστε".
Εκπέμπαμε στο χωριό τα βράδια.
Με μουσικές, σχόλια και τηλεφωνήματα ακροατών.

Τότε είχαν βγει στον αέρα διάφορα και όλοι στο χωριό περίμεναν να μας ακούσουν κάθε βράδυ.
Είχε βγει ας πούμε στον αέρα: "τα κορίτσια του χωριού να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία της παρουσίας στο χωριό του φιλοξενούμενου".

Μια ξαδέλφη του Νίκου, όμορφη, είχε ενδιαφερθεί για τον "φιλοξενούμενο", εμένα.
Εγώ φυσικά, αν και κολακευόμουν από το ενδιαφέρον της, είχα προσπαθήσει να την αποφύγω.
Μετά, τον χειμώνα που ακολούθησε, ο Νίκος μου είπε ότι παντρεύτηκε και είδα από τί γλίτωσα.

Τότε το παρόν ήταν ανέφελο και δεν ανησυχούσαμε για τίποτα, όλα ήταν ωραία!
Ακόμα και τότε υπήρχαν τα ξινά γύρω και τα κωλυόμενα. 
Αλλά είχαμε ενθουσιασμό για το κάθε παρόν μας με τα ποτά μας και τις παρέες μας.

Και δεν ξέραμε τί προβλεπόταν.
Ο θάνατος, η φθορά κι η αμαρτία ήταν μακριά.
Όταν μετά ο Νίκος σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό, ο τίτλος του σταθμού του έμεινε αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

21:09'.
Τώρα έχουμε μείνει στον τίτλο της ένατης έκθεσής μου: "Ημερολόγια Αποδιοπομπαίου Τράγου".
Μάλιστα.
Σκέφτηκα να έκανα άλλη έκθεση το καλοκαίρι στη Στεμνίτσα αλλά μάλλον θα παραμείνω σιωπηλός.
Αρκούν όλα!

21:40'.
Δόξα τω Θεώ για όλα!
Όλα πάνε καλά.
Συγχώρα με, Θεέ μου, που ζητάω να φύγω.
Μνήσθητι Κύριε τας ψυχάς των κεκοιμημένων δούλων Σου!
Ήρθε ο Δαρό, πήρε φαγητό και κρασί.
Ήταν εδώ κι ο Πέτρος.
Κάθησε λίγο μαζί μας κι έφυγε. Ήταν από νωρίτερα.

22:08'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Σκέφτομαι πόσο δύσκολο είναι μερικές φορές να είσαι κοντά στον Θεό...
Αλλά Αυτός ξέρει και μας δίνει τη χάρη Του.
Και μερικοί και μερικές είναι χαρά Θεού να τους βλέπεις και να τους έχεις δίπλα σου!
Δόξα τω Θεώ!

22:43'.
Είναι πολύ ωραία η ενέργεια του μαγαζιού απόψε και πήρα Άλφα μπύρα.
Άρχισε βέβαια να ψιχαλίζει και μαζεύτηκε λίγο ο κόσμος.
Αλλά δείχνουν όλοι να απολαμβάνουν.
Δόξα τω Θεώ που δίνει τέτοιες στιγμές!
Είμαστε όλοι τυχεροί που ζούμε!
Ακόμα κι αυτοί που υποφέρουν.
Υπάρχει η ζωή μετά.

01:43'.
Το γύρισε στη μπύρα ο Δαρό και πίνουμε μπύρες. 
Είχε πληρώσει τα δικά του κι ήταν έτοιμος να φύγει αλλά έμεινε.
Κεράσαμε και δύο κοπέλες δίπλα, κρασί που πίνανε, αλλά δεν έδειξαν ενδιαφέρον.
Τις ρώτησα αν εντάξει με το κρασί κι αν θέλουν άλλο.
Είπαν ότι ευχαριστούν αλλά δεν έγινε τίποτα.

Ο Δαρό καλοέβλεπε την καινούργια σερβιτόρα αλλά δεν προέκυψε επίσης τίποτα.
Της παρήγγειλε πολλές φορές αλλά φτάνανε σε μας ό,τι παραγγέλναμε από άλλους.
Δεν πειράζει.
Τον ξέρουμε τον σταυρό μας.
Δόξα τω Θεώ!
Ας είναι όλοι καλά, όλοι κάνουν ό,τι μπορούν.

Δόξα τω Θεώ που μπορούμε ό,τι μπορούμε.
Δεν πειράζει που και ημείς αφίεμαι τοις οφείλεταις ημών.
Αφήνονται τα οφελείματά μας παράλληλα.
Δεν χρειάζεται να γίνει φασαρία εδώ.
Ας ζήσουν όλοι και να σωθούμε όλοι!

Θα πει ο καθένας ό,τι νομίζει.
Θα συνεχίσουμε να θεωρούμε μαλάκες όσους θεωρούμε μαλάκες. 
Θα κάνουμε υπομονή και θα δίνουμε τόπο στην οργή.
Θα ανταπεξερχόμαστε όλοι.
Δόξα τω Θεώ!

02:09'.
Έφυγε ο Δαρό και λες έφυγε κι η ένταση.
Δεν ξέρω αν είναι οι φίλοι κι οι συγγενείς μας οι εχθροί μας οι ίδιοι.
Καλά κάνω που προσεύχομαι και για φίλους και για εχθρούς.
Ποιός ξέρει τί είναι τι.
Ένας Θεός ξέρει.
Αμήν.

02:19'.
Ήρθε κι η αστυνομία και μαζεύτηκαν τα τασάκια και πια βγήκαμε όλοι να καθήσουμε έξω.
Πήρα άλλη μια μπύρα.
Δεν βιάζομαι να ξυπνήσω αύριο.
Δόξα τω Θεώ!
Ούτε δουλεύω κι οι λογαριασμοί πληρώνονται.
Ποιός τη χάρη μου!

02:51'.
Πλήρωσα αλλά δεν είμαι έτοιμος να φύγω.
Το παρόν βαραίνει κι ελαφρά αλλά και δυσανάλογα.
Πάντα έτσι γίνεται.
Έχουν γίνει τόσα, έχουν περάσει πολλά.
Κι όμως το παρόν σου σε κρίνει από τη διάκρισή σου της στιγμής και της ώρας.
Αμήν να διακρίνουμε το σωστό.

03:18'.
Γύρισα στο σπίτι.
Έφαγα από το ρυζότο.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να μη γίνει φασαρία.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.