Σάββατο, 09-05-2026.

20:27'.
Είχα ξυπνήσει από τις πέντε το πρωί.
Δεν ξανακοιμήθηκα.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη τον Παύλο να γράφει στον Τιμόθεο πως η φιλαργυρία είναι η ρίζα όλων των κακών και άλλα.

Είχα βάλει ν' ακούγεται παράκληση στην Παναγία κι έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Έκανα και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Πήγα στην Αγία Αικατερίνη και με κοινώνησε ο παπά Γαβριήλ.

Ήταν κι η μάνα μου στην εκκλησία και πήγαμε μετά για καφέ.
Της ψώνισα από φούρνο, μανάβη και κρεοπωλείο.
Της ανέβασα στο σπίτι της τα ψώνια.
Πήρα και για μένα πανσέτες.

Πήγα στη λαϊκή για λαχανικά και φρούτα.
Έφτιαξα το χοιρινό με κολοκύθια και πατάτες.
Πριν ετοιμαστεί, η μάνα μου με κάλεσε να ανέβω για αρνί βραστό και ζωμό.
Δεν πήγα αλλά η σκέψη τους και μόνο έκανε το φαΐ μου να δείχνει πολύ φτωχό κι άγευστο.
Έφαγα λίγο απ' αυτό και μαρούλι σαλάτα.

Ξάπλωσα για μεσημέρι.
Το απόγευμα διάβασα από το "Οι αδελφοί Καραμάζοβ".
Έφαγα δυο μανταρίνια και πορτοκάλι.
Ανέβηκα στης μάνας μου για να παίξουμε scrabble.
Κάθησα λίγο στον καναπέ μου κι έγραψα και στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

20:37'.
Το πρωί είχα λογισμούς κατάπτωσης για τη μάνα μου αλλά έκανα προσευχή και συνήλθα.
Καλά ήταν σήμερα η μάνα μου.
Και πήγαμε για καφέ και μαγείρεψε καλό φαγητό για να φάει και παίξαμε.
Της πήγα και πετσέτες και λίγα ρούχα για πλύσιμο στο πλυντήριο.
Έτσι για ν' ασχολείται.

Θυμόμουν τον πατέρα μου σήμερα και μας συνέκρινα εμένα κι εκείνον.
Καμία σχέση βέβαια δεν έχουμε στις επιλογές ζωής και τη στάση.
Τέλος πάντων αυτός αναπαύτηκε.
Και ακόμα μας παρέχει αγαθά με τις συντάξεις εξαιτίας της δουλειάς του.

20:50'.
Στον καφέ με τη μάνα μου έβλεπα βιντεάκια στο διαδίκτυο.
Νόμιζε ότι αντάλλασσα μηνύματα με κάποιον και ρώτησε αν με θυμήθηκε κάποιος ή αν εγώ θυμήθηκα κάποιον.
Της εξήγησα ότι υπάρχουν τα reels και οι ιστορίες στα social media.

Το τηλέφωνό μου είναι παλιό, δεν αντέχει πολύ η μπαταρία του και δεν έχει χώρο στη μνήμη.
Μου έβγαζε όλο ειδοποιήσεις σχετικές.
Απεγκατέστησα το Instagram και το linkedin.
Δεν τα χρησιμοποιώ τόσο συχνά.
Δεν ενδιαφέρονται και πολλοί για τα δικά μου για ν' απαντάω σε μηνύματα.

21:00'.
Υπάρχει ο σύλλογος συμπαράστασης κρατουμένων "Ο Ονήσιμος".
Η μάνα μου έκανε κάθε χρόνο δωρεές εκεί και στην εξωτερική ιεραποστολή.
Μου το θυμίζει κάθε χρόνο και μας έρχονται περιοδικά τους στο σπίτι.
Έχω τα στοιχεία τους μαζί με την Καινή Διαθήκη που χρησιμοποιώ.

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!

21:12'.
Αντάλλαξα μηνύματα με τον Δαρό και την ΚαΧα.
Δεν βρίσκω ποτέ κάτι να πω, λένε οι άλλοι.
Μου φαίνεται πως περιμένουν τα αναμενόμενα από μένα, πάντα τα ίδια, τα λιγομίλητα.
Όποτε έχω κάτι άλλο από τα αναμενόμενα και ίδια, κάνει εντύπωση, όχι πάντα καλή ή κατανοητή.
Μάλιστα.

21:30'.
Διάβασα αυτό:
"Η ιστορία του Γέροντα Ιερόθεου και του διαβόλου της βιασύνης.

Κάποιος νέος μοναχός, ο Αρσένιος, ζούσε σε μια πολύβουη σκήτη. Κάθε μέρα τον κυρίευε η ανησυχία: έτρεχε να προλάβει τις ακολουθίες, τα διακονήματα, τις συζητήσεις. Η ψυχή του ήταν σαν θάλασσα σε τρικυμία.
Ένας γέροντας, ο Ιερόθεος, τον είδε μια μέρα να πετάγεται εδώ κι εκεί και του είπε:
- Έλα, παιδί μου, να σου πω μια ιστορία.

Και άρχισε:

«Κάποτε, ένας διάβολος ονομαζόμενος "Βιασύνη" περηφανευόταν μπροστά στον άρχοντά του, τον Εωσφόρο:

- Εγώ, είπε, κερδίζω περισσότερες ψυχές από κάθε άλλον. Δεν χρειάζεται να τους βάλω στην πορνεία ή στη ληστεία. Αρκεί να τους κάνω να πιστεύουν ότι η ησυχία είναι χάσιμο χρόνου. Τους βάζω συνεχείς υποχρεώσεις, τους κλέβω το λίγο διάλειμμα, τους γεμίζω το μυαλό με "έπειτα", "βιάσου", "πρόλαβε". Και έτσι, βράδυ-βράδυ, πέφτουν στο κρεβάτι σαν ξεθεωμένα ζώα, χωρίς ούτε μία στιγμή να ρωτήσουν τον εαυτό τους: "Γιατί ζω;"».
Ο Εωσφόρος γέλασε ικανοποιημένος.
Τότε παρουσιάστηκε ένας άλλος διάβολος, μικροκαμωμένος και βουβός. Όλοι τον περιφρονούσαν.

- Και εσύ, τον ρώτησε ο άρχοντας, τι καυχάσαι;

Εκείνος έγραψε σε μια πέτρα: "Εγώ είμαι η Ήττα. Μπαίνω μέσα από λίγες λέξεις, ένα κακό βλέμμα, μια μικρή ανυπακοή. Αλλά δεν με φοβούνται."

Και πάλι ο Εωσφόρος γέλασε, μα μισόκαρδα.

Τότε σηκώθηκε ένας γέροντας άγγελος και είπε:

- Όσο υπάρχει στον κόσμο ένας άνθρωπος που κρατάει ησυχία πέντε λεπτά τη μέρα, κοιτάζοντας μέσα του σαν σε καθρέφτη, ούτε η Βιασύνη ούτε η Ήττα θα νικήσουν τελικά.

Και ο άγγελος εξαφανίστηκε.

Εκείνη τη νύχτα, ο μοναχός Αρσένιος είδε στον ύπνο του τον εαυτό του να κάθεται μόνος σε ένα κελί. Μια μικρή φλόγα έκαιγε μπροστά του. Και μια φωνή του είπε:

"Αυτή είναι η ησυχία. Μην τη φοβάσαι. Δεν είναι κενό, είναι πλήρωμα."

Ξύπνησε και βρήκε το κελί του ήσυχο. Για πρώτη φορά, δεν έτρεξε να κάνει κάτι. Κάθισε. Και δάκρυσε.

Από εκείνη τη μέρα καταλάβαινε πως η αμαρτία δεν κρύβεται μόνο στο κακό, μα και στο ασταμάτητο ανόητο τρέξιμο. Και όταν οι άλλοι ρωτούσαν: "Τι έκανες σήμερα στην ησυχία;", εκείνος απαντούσε:

"Έμαθα να πεθαίνω χωρίς φόβο, γιατί πρόβαρα τον θάνατο κάθε σούρουπο."

Και έγινε ο μεγαλύτερος ευλαβής της εποχής του, όχι κτίζοντας πύργους, αλλά φυλάσσοντας μέσα του το μικρό κελί όπου χωρούσε η χάρη.

Κι εσύ, αδελφέ, κάνε κτήμα σου την ησυχία. Γιατί ο κλέφτης δεν χτυπάει πόρτα. Να είσαι ξάγρυπνος, όχι τρέχοντας  αλλά στέκοντας."

22:42'.
Είναι πολύβουη απόψε η βραδιά εδώ στο μαγαζί.
Έχει έρθει πολύς κόσμος και χαίρονται.
Δόξα τω Θεώ!
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

00:09'.
Αντάλλαξα με την αδελφή μου και την ΤΚ.
Τελείωσε ο φραπέ και γύρισα στο σπίτι.
Έφαγα από το ψητό μου, που όντως δεν μ' αρέσει καθόλου, πολύ άνοστο το βρίσκω.
Ήπια μια Άλφα μπύρα κουτάκι.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να χαίρομαι και με τα λίγα.
Ακούω παράκληση στον Αρχάγγελο Ραφαήλ.

Μια μέρα ήταν, δεν είναι σπουδαίο πράγμα.
Όλα έτσι είναι.
Μια μέρα τη φορά.
Αντέχουμε!
Κάποτε τα πράγματα πηγαίνουν καλά!
Δόξα τω Θεώ για τα δικά μου!
Αμήν έτσι ή και καλύτερα για όλους!

00:31'.
Στη διπλανή πλατεία έχει ένα μεζεδοπωλείο που κάνει και τραπέζια γάμων.
Έχουν γλέντι λοιπόν εκεί απόψε.
Ακούγονται οι μουσικές.
Σκέφτηκα να περάσω.
Αλλά θα είναι οι νέοι που παντρεύτηκαν με τους φίλους τους και τους γονείς.
Τί δουλειά έχω εγώ;
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.