Πέμπτη, 07-05-2026.

18:43'.
Σηκώθηκα στις οκτώ το πρωί κι έφαγα λίγο τυρί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

Σκεφτόμουν μέλλοντα κι αγχωνόμουν.
Ανέβηκα στης μάνας μου και ήταν έτοιμη να πάει στο κομμωτήριο.
Πήγαμε μαζί.
Όσο κράτησε το κούρεμα ήπια έναν freddo espresso στο "san fan", με το όνομα από τη γειτονιά του Αγίου Φανουρίου, Saint Fanourios.

Συνέχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και έφτιαξα μισή συκωταριά αρνίσια που είχα στο ψυγείο.
Την είχα τέσσερις μέρες και όταν την έκοβα δεν μου μύριζε καλά. Βαριά κρεατίλα μύριζε.
Την τηγάνισα.
Η μάνα μου είπε να μην την φάω για να μην πάθω τροφική δηλητηρίαση.

Έφαγα λίγο και ξάπλωσα και κοιμήθηκα με προσευχές για να μην πάθω τίποτα.
Είχα αρχίσει την προσευχή με τις μετάνοιες.
Το απόγευμα αντάλλαξα με την ΤΚ και αναβάλαμε πάλι το διάβασμα του βιβλίου μας σε καφέ έξω.
Το πρωί είχα ανταλλάξει με την ΚαΧα και τον Δαρό.

Βγήκα τώρα για ψώνια της μάνας μου.
Είχα πάρει παραγγελία.
Κάθησα στο mini market, που φτιάχνουν και καφέ, και πίνω άλλον έναν freddo espresso.
Εδώ ο Βούλγαρος υπάλληλος μου βάζει πάντα τα δηλωτικά ποτηράκια του με τα διάφορα μηνύματα.
Το σημερινό γράφει: "Delulu Era". Μάλιστα.

20:35'.
Έκανα την προσευχή και ανέβηκα στης μάνας μου.
Της πήγα τα ψώνια της και πήρα σκουπίδια για πέταμα.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

Όλα είναι ψέματα, απεικάσματα ύπαρξης, ψευδαισθήσεις.
 Η αιωνιότητα του Θεού είναι η αλήθεια.
Εκεί είμαστε όλοι.
Περιμένουμε να φανεί.
Δόξα τω Θεώ δεν υποφέρω, ούτε υποφέρει κάποιος κοντά μου.
Όλα θα πάνε καλά!
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

20:40'.
Η Παναγιά είχε πει ν' ανοίξω περισσότερο στον κόσμο.
Την ρώταγα αν τώρα έχω ανοίξει.
"Άνοιξες μια πόρτα", μου είπε.
Ρώτησα αν έκανα καλά.
"Ο πνευματικός σου τί σου είπε;", ρώτησε με τη σειρά της για να μου το θυμίσει.
"Για δοκίμασέ το!", έτσι είπε ο πνευματικός.

Σήμερα τα έλεγα στον Κύριο και τα έγραφα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Με ό,τι έχω ανοίγω στον κόσμο και στους ανθρώπους, και τα λοιπά.
Είχε πει ο Κύριος τις προάλλες πως κάνω ό,τι μπορώ.
Αυτό κάνω.
Και έχω τη ζωή. Και περιμένω.
Δόξα τω Θεώ!

20:51'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!

Τόσην ώρα, τόσα τσιγάρα, τόσες μέρες, τόσα χρόνια στο κάθε παρόν. Ατέλειωτα φαίνεται.
Έγραφα σήμερα πως δεν θέλω συνέχεια.
Να φύγω τώρα και να πάω στη βασιλεία των ουρανών!
"Να νιώθεις πάντα εδώ!", ακούστηκε.
Μάλιστα.
Στη delulu era μένω.

Η μάνα μου με κρατούσε αγκαζέ και πήγαμε και ήρθαμε από το κομμωτήριο της.
Όταν φτάναμε στο σπίτι, το πεζοδρόμιο ήταν λίγο πιο ψηλό και όταν πήγε ν' ανέβει, γονάτισε, χάνοντας την ισορροπία της.
Δεν έπαθε τίποτα, με κρατούσε.
Στενοχωρήθηκα όμως.
Γι' αυτό έλεγα πως δεν θέλω συνέχεια.

Με τους δικούς μου όλους:
"Τί είχες Γιάννη; Τί είχα πάντα;"
Περιμένω την ώρα που θ' αλλάξει κάτι.
Δεν θέλω τίποτα.
Δεν ξέρω τίποτα.
Δεν αντέχω μερικές φορές.

Όπως χτες αλλά μετά δοξολογούσα και μου πέρασε.
Ν' αρχίσω να δοξολογώ!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Δεν γίνεται καμία αντάρα, δεν ακούγεται κανένας δυνατός, άσχημος θόρυβος.

21:05'.
Σήμερα ζητούσα συγνώμη από τον Θεό που είμαι γελοίος.
Είμαι γελοίος με ό,τι σκεφτόμουν περιμένοντας τη μάνα μου, στο "san fan" και μετά, στη συνέχεια, στο σπίτι.
Σκεφτόμουν πράγματα που θα μπορούσα να πω για να νιώσω κάτι.

Είμαι γελοίος και με το φαγητό που έφτιαξα και τώρα θέλω να πάω στο σπίτι και να το πετάξω στα σκουπίδια.
Ήταν πολυκαιρισμένη η συκωταριά, και την έτρωγα το μεσημέρι με την αηδία της σκέψης της τροφικής δηλητηρίασης.

Είμαι γελοίος ακόμα έτσι που έχω τον κανόνα μου της προσευχής και φτάνει βράδυ για να τον τελειώσω.
Και ακόμα με το πρόγραμμά μου του παρόντος που έχω εργόχειρο εδώ το ψηφιακό ημερολόγιο.
Λες και κάνω κάτι.

Γι' αυτό ο Κύριος ήταν:
"Κάνεις ό,τι μπορείς."
Δεν θέλω να μπορώ τίποτα. Να τα κάνει όλα ο Θεός και να με πάρει κοντά Του!
Άντε!
"Να περιμένω."
Αυτό ακούγεται.

21:20'.
Άκουσα ειδήσεις σήμερα, πίνοντας τον δεύτερο καφέ έξω στο mini market.
Και χάζεψα αρκετά στο διαδίκτυο.
Τί αηδίες όλα και χαζά!
Πώς αντέχουμε;
Καλά που υπάρχει ο ύπνος.
Να ξαπλώσω, να χαθώ.

Μύρισε άρωμα τώρα. Δεν ήρθε κανείς...
Από πού ήρθε το άρωμα;
Για να χαρώ ήταν;
Μ' αρέσουν τα αρώματα!
Θυμάμαι παλιά αρώματα από σκηνικά χρόνων.
Είμαι οσμομνήμων.
Μου μύρισε άρωμα και στο δρόμο, που ερχόμουν εδώ κατηφής.
Μάλιστα.

21:34'.
Συγνώμη, Θεέ μου, που παραπονιέμαι!
Συγνώμη που ακούω, βλέπω και πιστεύω τα χαζά!
Μακάρι να ήμουν σταρχιδιστής.
Μακάρι να μην έδινα καθόλου σημασία σε τίποτα άλλο.
Αφού ο Χριστός υπάρχει και μας περιμένει, αυτό αρκεί.
Έ;
Αμήν να φτάσουμε όλοι!
Ναι, αμήν!

22:03'.
Αντάλλαξα με την ΤΚ.
Είχα κάνει προσευχή για μας.
Είπαμε να χαιρόμαστε και ν' απολαμβάνουμε.
Τώρα της έστειλα, που συνήλθα από τον μεσημεριανό ύπνο και τη μέρα.
Αλλά η ΤΚ με κοροϊδεύει πως εγώ έχω το σταυρό μου...
Καλά κάνει!
Έ, όλοι έχουμε έναν σταυρό, δίνει δύναμη ο Θεός που μας αγαπάει.
Κι ευτυχώς υπάρχουν ένας δυο άνθρωποι.

22:22'.
Άνοιξα το viber για να στείλω μήνυμα στην ΣμΜ και μου ήρθαν χτεσινοβραδινά μηνύματά της.
Ρωτάει πράγματα για τις μετάνοιες που κάνω και για το ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Της είπα πώς και πόσες κάνω και πόση ώρα μου παίρνουν η προσευχή με τις μετάνοιες.
Της είπα και για το πιο προσωπικό ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Δόξα τω Θεώ!

23:54'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα στο σπίτι.
Έφαγα λίγη από τη συκωταριά. Την άλλη την πέταξα στα σκουπίδια. Ήπια ένα κουτάκι μπύρα Άλφα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να μην με πετάξουν στα σκουπίδια κι εμένα.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.