Σάββατο, 25-04-2026.

18:50'.
Σηκώθηκα στις εφτά το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί και ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Πήγα στην Αγία Αικατερίνη και ρώτησα τον παπά Γαβριήλ πότε μπορώ να πάω για εξομολόγηση.

Γύρισα στο σπίτι και ανέβηκα στης μάνας μου.
Της θύμισα πως σήμερα θα έχουμε οικογενειακό τραπέζι στην πιτσαρία.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Έφαγα χόρτα, λουκάνικα και ανανά.

Ξάπλωσα για λίγο με τα ρούχα στο κρεβάτι.
Το απόγευμα έκανα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Είπαμε με τον Αχ.Α. για καφέ στον "τράγο".
Ήταν εδώ στο μαγαζί μέχρι τώρα και τα λέγαμε.

Άκουσα πάλι για αρρώστιες και αρρώστους διάφορους, προσφιλές θέμα του Αχ.Α. που είναι κτηνίατρος.
Δεν με πειράζει τόσο ν' ακούω και να συμπάσχω, θα με πείραζε πολύ αν έπασχα.

Θα καθήσω ακόμα εδώ με τον φραπέ μου μέχρι την ώρα του τραπεζιού στην πιτσαρία "Έλενα", εδώ δίπλα.

19:10'.
Αντάλλαξα σήμερα με την ΚαΧα, την Κρινλένια, τον Πέτρο, τον Δαρό και την ΤΚ.
Άκουσα μια ομιλία του πατέρα Λίβυου για την αντιμετώπιση των δαιμόνων μας.

Έλεγε πως η έρημος δεν είναι τόπος, είναι τρόπος.
Πως χρειάζεται αφαίρεση των ρόλων μας για να βρεθούμε στην έρημο.
Πως χρειάζεται να δούμε τα σφάλματά μας.
Πως χρειάζεται να βρούμε την καθαρή αγάπη, φεύγοντας από το νου και πηγαίνοντας στην καρδιά.
Πως πρέπει ο καθένας μας να αναλάβει την προσωπική ευθύνη του για τη ζωή του.
Πως η πραγματικότητα μέσα μας είναι το φως, η χαρά κι η εικόνα του Θεού.

Και τέλος:
Πως πρέπει ν' αποδεχθούμε τους πειρασμούς.
Πως αν σ' εγκαταλείψουνε οι δαίμονές σου, θα σ' εγκαταλείψουνε κι οι άγγελοί σου.
Αυτά τα τελευταία απαντούν κάπως και στο γιατί δεν ζητάω από τον Θεό να μην ακούω τους δαίμονές μου, που ρώταγε η ΤΚ χτες.

Άκουσα και μια ανάλυση για τα δεδικαζόμενα στο συμβούλιο της επικρατείας σχετικά με τον προσωπικό αριθμό.
Και τα σχετικά περί θρησκευτικής ελευθερίας σε αντίθεση με τις νομικές υποχρεώσεις των πολιτών στην Ελλάδα.

Έφτιαξα κι ένα κοτόπουλο λαδορίγανη με μακαρόνια. Θα το φάμε με τη μάνα μου αύριο.
Πήγα στη λαϊκή για χορταρικά και φρούτα.

Ήπια κι έναν καφέ στην Άννα, τη Βουλγάρα, και το ποτηράκι, που μου έβαλε, έλεγε: "Hey Bro!".
Μίλησα εκεί με τον Νεκτάριο, που βοηθάει στο ιερό της Αγίας Αικατερίνης, κι είναι ανύπαντρος συνομήλικός μου κι έχει και περιποιείται τη μάνα του.

19:30'.
Δόξα τω Θεώ για το παρόν.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ευτυχώς που η μάνα μου, αν και είναι 93 χρόνων, μπορεί και αυτοεξυπηρετείται.
Αμήν έτσι για όλους μας!

23:47'.
Ο ξάδερφος, ο Ηλιό, ήρθε πρώτος στο οικογενειακό τραπέζι, με το δώρο του για μένα, και μιλήσαμε λίγο μέχρι να έρθουν οι υπόλοιποι.
Ο Οδυσσέας-Ντενίζ έκανε τα αστεία.
Οι αδελφές είχανε κουβέντα.
Ο Κωνσταντίνος ήθελε να παραγγείλουμε, να πάμε μέσα να φέρουμε τα σερβίτσια, έφαγε κι ήθελε να φύγει.
Η μάνα μου γελάγε με τις άλλες κι εμένα μου είπε να ντυθώ να μην κρυώσω.
Κάλεσε κι η Βάσια κι είπε ευχές.
Είχαν στείλει ευχές και ο Βασίλης-Ρετζέπ κι ο Λευτέρης, που έλειπαν γιατί δούλευαν.

Ένιωσα πως θέλω να γυρίσω στο σπίτι και με το που έφτασα ένιωσα κουρασμένος.
Δοκίμασα από το φαγητό που είχα φτιάξει.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να τ' αντέχω όλα.
Ξάπλωσα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.

01:29'.
Σηκώθηκα κι έφαγα από τη μακαρονάδα.