Κυριακή του Πάσχα, 12-04-2026.

19:56'.
Σηκώθηκα στις εννιά το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί και ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.

Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και άρχισα την προσευχή.
Αντάλλαξα μηνύματα με τον Δαρό, τον Χρήστο, την Αϊναλ, τον Πέτρο και την ΚαΧα.
Κάλεσε ο ξάδερφος, ο Ηλιό.
Έφαγα από τη μαγειρίτσα.
Ψώνισα ένα γαλακτομπούρεκο για το οικογενειακό τραπέζι.

Ξάπλωσα για λίγο και ύστερα συνέχισα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ανέβηκα στης αδελφής μου για το οικογενειακό τραπέζι.
Έφαγα από λίγα ορεκτικά και σαλάτες και λίγο αρνί ψητό. Έφαγα και γαλακτομπούρεκο.

Ξάπλωσα πάλι το απόγευμα για λίγο.
Ζυγίστηκα 73 κιλά.
Ανέβηκα στης μάνας μου και ήταν κι αυτή ξαπλωμένη.
Βγήκα στο "skitso" για καφέ.

20:25'.
Κάποτε που τα συζητάγαμε με την ΤΚ, για θέματα των νοσηλειών μου, είχε πει πως έχω υποστεί πολλές αηδίες και μπορεί να μην μου λογίζονται άλλες.
Αμήν.

Αυτό γιατί μετά το οικογενειακό τραπέζι, πριν ξαπλώσω, είχα λογισμούς νοσοκομείων και νοσηλειών, δικών μου ή της μάνας μου, αναθυμούμενος τις νοσηλείες του πατέρα μου και τις δικές μου.
Δεν θέλω να ξαναπεράσω τα ίδια.
Μπορεί να μην μου λογίζονται λοιπόν άλλα τέτοια.
Αμήν.

20:36'.
Ξέρω ότι ξέρει ο Θεός.
Αυτός μπορεί, Αυτός θα φροντίσει.
Δεν θα πρέπει να με απασχολεί κάτι άλλο από τη σωτηρία της ψυχής μου.
Να μην αφήνομαι, ας πούμε, σε τέτοιες μέρες, σαν τη σημερινή, όπου ήταν η επιτομή της τρυφής και των απολαύσεων του στομαχιού...

Διαβάζω πως τρυφή είναι η πολυτέλεια, η μαλθακότητα, η ζωή χωρίς έγνοιες.
Εγώ με την ταπεινή αλλά απολαυστική καθημερινότητά μου, που μου λείπει στις γιορτές, στις επετείους και στις επίσημες ημέρες, νιώθω την τρυφή της προσέγγισης με τον Θεό, που δοξολογώ για όλα.

Κάποιος από το υπερπέραν με ρώτησε τελευταία:
Δοξολογείς τον Θεό επειδή δεν σε δοκιμάζει;
Δόξα τω Θεώ για όλα!
Έδωσε τη δύναμη ο Θεός να ξεπεραστούν πολλά δύσκολα και μας αγαπάει.
Γι' αυτό δοξολογώ τον Θεό!
Δεν καταλαβαίνω, θα έπρεπε να αναζητώ τη δοκιμασία;
Αν ήταν έτσι, πού θα ήταν η αγάπη του εαυτού;

Και να μην πει κανείς ότι δεν χρειάζεται η αγάπη του εαυτού.
Αν δεν χρειαζόταν, τότε πώς θα στέκει η δεύτερη εντολή: "αγαπά τον πλησίον σου ως εαυτόν";

20:53'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!
Άγιοι Πάντες και Άγιοι Άγγελοι πρεσβεύσατε υπέρ ημών!

21:34'.
Έβαλα ν' ακούσω το ραδιόφωνο της εκκλησίας της Ελλάδος και "ο Θεός που είναι εδώ τώρα θα είναι παντού, και πιο κάτω"...
Αμήν.
Δόξα τω Θεώ!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Έστειλα ευχές στ' ανήψια, που λείπαν σήμερα από το τραπέζι, στον ΒασΠαπ, στον π. Ραφαήλ, στην Διον, στον Αχ.Α., στην ξαδέρφη Σοφία, στον ΓΡοϊ και στην Anastasia.

22:30'.
Ευχαριστώ, Θεέ μου, για τη ζωή!
Ευχαριστώ, Θεέ μου, για το παρόν και για όλα!
Δόξα τω Θεώ!

23:32'.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Ακούω στο ραδιόφωνο της εκκλησίας της Ελλάδος για την Ανάσταση του Χριστού, έτσι όπως αναφέρονται οι πατέρες σ' αυτήν, και τη σημασία της για τον άνθρωπο.
Πολύ ωραία εκπομπή!
Πολύ ωραία βραδιά!

00:20'.
Τελείωσε ο φραπέ μου, τελείωσε κι η εκπομπή και γύρισα στο σπίτι, δόξα τω Θεώ!
Έχω ο πνεύμα μου μαζί με τον αναστημένο Χριστό. Τί ωραία!
Έφαγα λίγη ρώσικη σαλάτα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης και γι' άλλη ζωή, αφού τα σταύρωσα για να μην μου κάνουν κακό.
Ξάπλωσα.
Δόξα τω Θεώ και γι' απόψε το βράδυ και για σήμερα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.