Σάββατο, 04-04-2026.

20:32'.
Τη νύχτα έτρωγα μπανάνα και ψωμί.
Σηκώθηκα στις εφτά το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Πήγα στον Άγιο Νεκτάριο και με κοινώνησε ο παπά Κώστας.
Μετά πήγα για ψώνια στη λαϊκή, στο super market, στο ιχθυοπωλείο και στο φούρνο.

Ανέβασα χόρτα και ψωμί στη μάνα μου.
Ανέβηκα ξανά για να φτιάξω ταραμοσαλάτα και σκορδαλιά.
Άφησα απ' αυτές και στη μάνα μου.
Έφαγα απ' αυτές με ψωμί.

Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και άρχισα την προσευχή.
Το απόγευμα την τελείωσα.
Πέρασα μερικές ώρες με σκέψεις, το ημερολόγιό μου σε χαρτί και χάζεμα στο διαδίκτυο.
Έκανα κι ένα ακόμα ιδιωτικό βίντεο, το "2026-04-04..."

Βγήκα για έναν βιαστικό καφέ σε παγκάκι στην πλατεία Δασκάλας.
Έφαγα σούπα, που είχα από προχτές, και ένα πορτοκάλι.
Ξάπλωσα λίγο στον καναπέ.
Ανέβηκα στης μάνας μου για να παίξουμε scrabble.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

21:09'.
Σκεφτόμουν μέχρι το απόγευμα πως έψαχνα τον Θεό και Τον βρήκα.
Ακόμα πως ο Θεός που είναι Αγάπη έχει νόημα και είναι πολύ όμορφος.
Και πως θέλω τη βασιλεία των ουρανών, τίποτ' άλλο.

Είπα πως θα αφήσω τον Θεό να τα κάνει όλα.
Ό,τι θέλει Αυτός.
Εγώ θα κάνω τα θελήματα. Ας θέλουν οι άλλοι.
Δεν πρόκειται για κάτι σπουδαίο να κάνω δηλαδή.
Θα περιμένω μέχρι να έρθει η ώρα να φτάσω κοντά Του.
Χαίρομαι που είναι ο Θεός κι εδώ.
Κι εγώ εδώ είμαι.

Ξεκουράστηκα πολύ που τα σκέφτηκα αυτά.
Ξεκουράστηκα και με το βίντεο που έκανα.
Θυμήθηκα την πρωινή μου προσευχή, πριν πάω εκκλησία.
Όλα έγιναν κατάλληλα σήμερα.
Και τώρα είναι βράδυ και έχω βγει ανάμεσα στον κόσμο.
Δόξα τω Θεώ!

21:41'.
Το πρωί, όταν σηκώθηκα, κάπως με είχε πλακώσει η μέρα.
Όλα άλλαξαν με το που έκανα την προσευχή για τη μέρα και πήγα εκκλησία και κοινώνησα.
Μετά όλα κύλησαν σα νερό.
Ήταν μεγάλη η διαφορά.
Δόξα τω Θεώ!

Θα μπορούσε κάθε μέρα μου να είναι ξεκούραστη από το πρωί.
Όχι να μην κάνω τίποτα ή να μην χρειάζεται να κάνω κάτι.
Όλα να ρέουν. 
Να γίνονται χωρίς πολλά πολλά.
Να γίνονται χωρίς να ενοχλούμαι.
Αμήν.

22:17'.
Σαν καλλιτέχνης, δηλαδή σαν ιεροφάντης της ομορφιάς, δεν είναι περίεργο που αγαπώ τον Θεό. 
Ούτε είναι περίεργο που αναζητώ την ομορφιά παντού, σε όλα και όλους!
Και, αν υπάρχει καλωσύνη, είναι πολύ όμορφο αυτό.

Τα άλλα, τα δυσκοίλια, φέρνουν νέες δυσκολίες μπροστά.
Κύριε ελέησον!
Αμήν να γίνουν όλα έτσι, με περιθώριο να φτάσουμε στον Θεό όλοι!
Να φτάσουμε ενωμένοι κι αγαπημένοι!
Αμήν.

Ό,τι και να χρειαστεί, αν είναι να σωθούμε, ας γίνει!
Δεν σκοπεύω να βάλω εμπόδια πουθενά και σε κανέναν, αν συμφέρει τις ψυχές μας να γίνει κάτι.
Αμήν να μας φωτίζει το Πνεύμα το Άγιο για το καλό!
"Ο Θεός, το καλό!", που έλεγε ο πατέρας μου...

Αν όλα ρέουν, όπως σήμερα τα θελήματά μου, δεν θα χρειαστεί καν υπομονή.
Θα το απολαμβάνω!
Αμήν έτσι!

Και έχει νόημα να περιμένεις να γίνει κάτι.
Όχι να σκοτώνομαι να κάνω αμέσως ό,τι ειπωθεί ή σκεφτώ.
Να γίνουν όλα με την ώρα τους.
Εδώ ας χρειαστεί η υπομονή.
Εξυπηρετείται η ροή των πάντων και με την υπομονή.
Και εξυπηρετείται η ροή και με αναβολές, με κυοφορία, με ωρίμανση.
Δόξα τω Θεώ!

Ζητάμε από τον Θεό και θα λάβουμε ή αυτό που ζητάμε ή κάτι καλύτερο. Ξέρει ο Θεός!
Δεν είναι δύσκολα αυτά.
Οι πειρασμοί κι δοκιμασίες είναι δύσκολα.
Παιδευόμαστε κάποτε. 
Δηλαδή ταλαιπωρούμαστε αλλά κι εκπαιδευόμαστε.
Θα υπάρχει κάποιος λόγος. Θα φανεί.
Αμήν.

23:14'.
Τα παραπάνω τα σκεφτόμουν τώρα πολύ ανθρώπινα και έτσι θα έχουν και λάθη.
Αμήν να βρούμε σοφία!
Αμήν και για γνώση της Αληθείας!

Πέρασε η ώρα.
Καλά που έφαγα αργά το απόγευμα και δεν πεινάω.
Έχω ακόμα τον φραπέ μου, που τον νερώνω και μου κάνει παρέα.
Μπορεί να καθήσω αρκετά και να πάρω κάτι ακόμα να πιω.
Μπορεί να φύγω σε λίγο.
Δεν ξέρω.

00:21'.
Δόξα τω Θεώ έφυγα από το μαγαζί.
Είχε αλλάξει η ενέργεια του χώρου.
Είχε γίνει γνώριμη και όπως έπρεπε.
Αλλά εγώ γύρισα στο σπίτι.
Είχε αρχίσει ένας πονοκέφαλος.
Με το που κλείδωσα το μηχανάκι κι έμπαινα στο σπίτι άρχισε να βρέχει.

Τώρα τελείωσα τη χορτόσουπα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης για να βρεθεί και η σοφία.
Ξάπλωσα στο κρεβάτι.
Θα βάλω το Απόδειπνο.
Ο πονοκέφαλος διαρκεί. Θα περάσει.
Αμήν να είμαστε καλά και να έχουμε καλό ξημέρωμα!