Τετάρτη, 25-03-2026.

20:08'.
Σηκώθηκα στις οκτώ το πρωί.
Σκεφτόμουν τον Θωμά από χτες και την Φετφ και τα δικά τους, τη σχέση, το δίκτυο Ακούγοντας Φωνές που ήρθε η Φετφ για να δει πως θα τα βγάλει πέρα με τον τρελό Θωμά, το χωρισμό, την εισαγγελική παραγγελία που ακολούθησε. Και τη ζητιανιά του Θωμά.
Σκέφτηκα πως είναι ο Χριστός που ζητάει κάτι στο πρόσωπο του Θωμά.
Μάλιστα.

Έφτιαξα τσιπούρα με πατάτες και κολοκύθια στο φούρνο.
Ανέβασα το μισό φαγητό στη μάνα μου.
Άναψα λιβάνι κι έκανα προσευχή για τη μέρα.
Άκουγα ακολουθία στο ράδιο.
Μετά άκουγα μουσικές.
Και σκεφτόμουν πελάτες βραδινούς στον "τράγο" που βγαίνω.

Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Πήγα στης αδελφής μου που είχαμε οικογενειακό τραπέζι.
Φάγαμε μπακαλιάρο, σκορδαλιά, σαλάτα, σοκολάτα και ήπια λίγο κρασί και coca cola.

Γύρισα το απόγευμα από την Αγία Αικατερίνη όπου προσκύνησα μόνο, γιατί δεν είχε προηγιασμένη.
Ξάπλωσα δυο ώρες αλλά δεν κοιμήθηκα.
Βγήκα τώρα αλλά στον "τράγο" έχουν μουσικές ζωντανά και λαοθάλασσα ως έξω την πλατεία.
Ήρθα λοιπόν στο "skitso" για καφέ.

21:03'.
Έχει κι εδώ πολύ κόσμο. 
Η εορταστική ατμόσφαιρα τους έχει επηρεάσει όλους.
Το thrill της εθνικής επετείου και αργίας επικρατεί.
Βγήκαν όλοι για να σημαδέψουν τη μέρα.

Εγώ, έτσι όπως βγαίνω τα βράδια για τον φτωχό μου φραπέ, σχεδόν ενοχλούμαι που απόψε είναι διαφορετικά, με ένταση.
Αλλά τί να περιμένεις άλλο από την αυτιστική κατάστασή μου;

Αυτό σκεφτόμουν και με τους πελάτες και τις πελάτισσες του "τράγου" το πρωί.
Κάποιοι, λίγοι, έρχονται συνέχεια.
Θα χαίρονται μάλλον τις αλλαγές και τα εορταστικά του προγράμματος.
Όπως απόψε.

Μου περνάνε flash-άκια μέσα στη μέρα, και όταν κάνω προσευχή, για αλλαγές του καθημερινού προγράμματος και ενοχλούμαι και μόνο που τις σκέφτομαι.
Το σίγουρο είναι ότι θα είναι καλά στην αιωνιότητα, μετά τα εδώ.
Τώρα ο καθένας το σταυρό του...

Σίγουρα θα είναι διαφορετικά για αυτούς που σχετίζονται με κάποιον, με κάποια. 
Τα μεταξύ τους και οι απαιτήσεις της συμβίωσης θα έχουν τη χάρη τους.
Και τα πιθανά προβλήματα θα συνεισφέρουν κάπως σε όλο αυτό με τη λύση τους.
Κι έτσι ο κόσμος συνεχίζει.

Εγώ με την ερημία μου έχω γλιτώσει από πολλά.
Αλλά δεν έχω και κάτι ή κάποιον για παρηγοριά.
Καλά που γράφω και ζωγραφίζω!
Δόξα τω Θεώ!

Δόξα τω Θεώ και για τη μάνα μου, που η έγνοια της και των δικών μας, με κινητοποιούν για δράση.
Και προσθέτουν θελήματα στο καθημερινό μου πρόγραμμα.
Δεν ξέρω πώς θα ήταν αν έλειπε η μάνα μου.
Λίγες μέρες, το καλοκαίρι που πέρασε, δεν ήταν κοντά μου, αλλά είχα τότε τις αδελφές μου.
Κάποιοι είναι τελείως μόνοι.

Τί να πεις;
Κάποιοι υποφέρουν κιόλας στο κρεβάτι του πόνου.
Εγώ, δόξα τω Θεώ, είμαι καλά. Και είμαστε καλά.
Άλλοι αντιμετωπίζουν την ανημπόρια.
Δόξα τω Θεώ, ξέρει ο Θεός!
Υπάρχει η δύναμη απ' Αυτόν κι η χάρη Του.

21:27'.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Τί θα κάναμε χωρίς τον Θεό;
Θα ήταν όλα άχρηστα και λίγα.
Θα ήταν όλα ανούσια κι ανόητα.
Θα ήμασταν μόνοι μπροστά στα στοιχεία της φύσης και στην τρέλα του κόσμου.
Θα μας κατέβαλαν όλα.
Θα επικρατούσε χάος.

22:24'.
Όταν ήμουν επαγγελματίας ζωγράφος, γλύπτης κι έμπορος πινάκων νόμιζα ότι ήμουν κάποιος κι έκανα κάτι.
Το νόμιζα γιατί έτσι λέγαν τα χαρτιά και οι δηλώσεις εφορίας.
Και μπορεί και να ήμουν κάποιος και κάτι, ναι.
Αλλά δεν ήμουν τόσο σπουδαίος όσο νόμιζα.

Αποδείχθηκε πως δεν ήμουν σπουδαίος γιατί απέτυχα εμπορικά και η καλλιτεχνική ενασχόλησή μου οδήγησε σε τρέλα στα χαρτιά.
Τα χαρτιά γενικά και ό,τι λένε με επηρέαζαν πάντα πολύ.
Δεν βλέπω που είναι μπουρδέλο όλα!
Κύριε ελέησον!

Έτσι όπως είναι και πάει και όπως φαίνεται, αν έχεις μάτια να δεις, ο κόσμος, δεν δείχνει να υπάρχει σωτηρία!
Δεν ξέρω πώς μας ανέχεται ο Θεός.
Και γιατί μακροθυμεί.
Ίσως κάποιοι μετανιώνουν, γι' αυτό.
Το θέλημα Του είναι να σωθούμε όλοι.

22:38'.
Και κάποιοι είναι ιδιαίτερα σιωπηλοί.
Και μόνο κατ' εξαίρεση μιλάνε.
Και κάποιοι από αυτούς υποφέρουν.
Και ο λυγμούς τους, όταν είναι μόνοι, γίνεται προσευχή και φτάνει στον Θεό.
Γι' αυτό συνεχίζουν όλα.

Οι υπόλοιποι δεν δίνουμε πολλή σημασία στους αναξιοπαθούντες, θέλουμε να τους ξεχνάμε.
Και ξεχνάμε και τα δικά μας δύσκολα, ο καθένας.
Ίσως καλύτερα.
Δεν ξέρω.
Ίσως χρειάζεται μια ζωή για να περάσουμε μια τάξη μαθημάτων, όπως στο σχολείο.
Ποιός ξέρει;

Και οι θεσμοί είναι διάτρητοι, και δεν υπάρχει λογοδοσία, δικαιοσύνη, αξιοκρατία.
Υπάρχουν όλες οι κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές παθολογίες.
Και υπάρχει κι αδιαφορία ή προσκόμματα, όπως το στίγμα της ψυχικής ιδιαιτερότητας.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς!
Στέλνει ο Δαρό, κάλεσε ο Πέτρος.

23:24'.
Είχα στείλει το πρωί ευχές για τον πατέρα του Δαρό και στον Akis.
Ανταλλάξαμε τελικά και με τους δύο.
Είπαμε τα δικά μας. Και για τον κόσμο όλον.
Πως μας ανέχεται ο Θεός και μακροθυμεί επειδή κάποιοι και κάποιες μετανοούν, όπως η οσία Μαρία η Αιγυπτία.
Άντε να κάνει κανείς ό,τι έκανε αυτή!

Διάβασα πάλι τη βιογραφία της.
Και είδα να έχει έτερο απολυτίκιο όμοιο με αυτό που είχα μάθει απ' έξω, της Αγίας Ευδοκίας.
Πολύ χάρηκα!
Μπορώ να το λέω και για τις δύο και ν' αλλάζω το όνομα μόνο.
Αυτήν την Κυριακή που μας έρχεται τιμάται η οσία Μαρία η Αιγυπτία.

Εμείς επιμένουμε στις αηδίες και τα αψυχολόγητα. 
Και ασχολούμαστε με τιποτένια.
Και καθόλου δεν ασχολούμαστε με πνευματικά.
Είμαστε τελείως λάθος.
Παράδειγμα προς αποφυγήν.

Ευτυχώς υπήρχε η Παναγιά.
Και ήρθε ο Χριστός.
Και μας δίδαξε, μας ανόρθωσε ως είδος της Πλάσης, και σταυρώθηκε για μας, αναστήθηκε και μας σώζει, αν Τον ακολουθούμε.
Άντε να αγαπήσει κανείς όπως ο Χριστός αγάπησε εμάς, που πέρασε τα πάθη και σταυρώθηκε όντας αναμάρτητος!

Πάλι καλά που απ' όλο το ανθρώπινο είδος οι γυναίκες αξιώθηκαν να δώσουν την Παναγιά κι αυτή να δεχθεί τη βουλή του Θεού και να γίνει θεομήτωρ!
Και μας έσωσε και μας σώζει ακόμα μεσιτεύοντας στον Υιό Της με παρρησία!
Αμήν να κρεμόμαστε από το φουστάνι Της!

Άδειασε σχετικά εδώ το μαγαζί.
Μπορεί να περάσω από τον "τράγο" κι αν βρω θέση να καθήσω.
Αν όχι, να γυρίσω στο σπίτι.

23:54'.
Ήρθα στον "τράγο" για Άλφα μπύρα.
Δεν ήμουν έτοιμος να πάω στο σπίτι.
Δεν είχα δύναμη να πάω πουθενά αλλού.
Ήθελα να νιώσω πάλι οικείος.
Πως δεν άλλαξε κάτι.

Όμως όλα αλλάζουν κάθε μέρα.
Κι εμείς δεν το καταλαβαίνουμε, δεν παίρνουμε χαμπάρι.
Κάθε νέα μέρα είναι νέα προσπάθεια να είμαστε κοντά στον Θεό, αν θέλουμε!
Κάθε νέα μέρα μπορούμε να φτάσουμε σ' Αυτόν, αν το θέλει!
Και όλα γίνονται μελετημένα από τον Κύριο!
Χρειάζεται λίγη προσπάθεια και η χάρη Του.

Εγώ σήμερα προσπάθησα πολύ να κάνω τον κανόνα μου της προσευχής.
Ακόμα κι αυτό, που κάνω κάθε μέρα, μου βγήκε με δυσκολία.
Και το έκανα για να φτάσει η ώρα να πάω στο οικογενειακό τραπέζι, που είχαμε κανονίσει.
Και μετά χάθηκα στο κρεβάτι.
Και τώρα είμαι έξω και διασκεδάζω.

Κατάντια, έ; Συγχώρα με, Θεέ μου, για σήμερα!
Θα ξημερώσει αύριο μέρα...
Αμήν. Να είμαστε καλά και να έχουμε καλό ξημέρωμα!
Και να δώσει δύναμη και χάρη ο Θεός αύριο!
Και από αύριο και για πάντα!
Και αμήν να φτάσω κοντά Του!

00:09'.
Μοιάζει με διαλυμένη διαδήλωση εδώ τώρα.
"Κύριε Γιώργο, τί ώρα είναι αυτή;", είπε η Αρετή.
Πού να 'ξερε πόσο αυτιστικός είμαι!
Και πως εγώ τέτοια ώρα και με τέτοια κατάσταση νιώθω να πηγαίνουν όλα καλά...
Θα συνεχίσουμε.
"Θα ξημερώσει αύριο μέρα...", αυτό ακούστηκε.
Μάλιστα.

Με τα δικά μου και τη μετριότητα, που με διακρίνει, ο κόσμος έξω εδώ μου φαίνεται διαφορετικός, πιο άξιος, όμορφος, αποδεκτός.
Δόξα τω Θεώ!
Υπάρχει ελπίδα!
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Καλά έκανα και ήρθα κι απόψε!
Αμήν για υγεία, ευημερία, ειρήνη, αγάπη, φώτιση, μετάνοια και σωτηρία για όλους!

01:54'.
Γύρισα.
Έφαγα ψάρι και παντζάρια και μαγιονέζα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Ξάπλωσα.
Βάζω το Απόδειπνο.
Δόξα τω Θεώ!