Πέμπτη, 19-03-2026.

20:25'.
Σηκώθηκα στις εννιά το πρωί.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου σε χαρτί.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό μου ημερολόγιο.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη πάλι το χωρίο στην προς Ρωμαίους κεφ. θ' 17-18 και παρακάτω.

Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και άρχισα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Έκανα ένα ιδιωτικό βίντεο με τα νέα μου, το "2026-03-19".
Έκανα μετά ένα δημόσιο βίντεο σχετικά με την έκθεσή μου και το χωρίο της Καινής Διαθήκης, για το οποίο έγραφα και χτες βράδυ εδώ.

Κοινοποίησα το βίντεο στο Facebook, linkedin, twitter.
Δόξα τω Θεώ!
Έχουν μείνει, σύμφωνα με αυτά που είπα άλλες εφτά ημέρες έκθεσης.
Όλα θα γίνουν.

Έφαγα από το φαγητό μου, το λίγο που είχε μείνει, και μπανάνα, πορτοκάλι, καρύδια.
Ξάπλωσα.
Το απόγευμα πήγα και πήρα ένα ντοσιέ και διαφάνειες και έφτιαξα ένα φάκελο κατάλληλο για προβολή των ζωγραφιών μου.

Έφτιαξα πατάτες κοκκινιστές με ταχίνι.
Έκανα τη συνέχεια της προσευχής μου.
Ανέβηκα στης μάνας μου. Ήταν ξαπλωμένη.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.
Τα πράγματα δείχνουν σχεδόν φυσιολογικά.

21:09'.
Τελικά πέρασε μια ώρα και μου πήραν το τασάκι. Θα βγαίνω έξω για κάπνισμα γιατί έχει έλεγχο.
Μάλιστα.
Δεν κάνουν τίποτα οι δαίμονες.
Δεν μπορούν αν προσεύχεσαι για καλωσύνη.
Δεν μπορούν αν δοξολογείς τον Θεό.
Δίνει ο Θεός ό,τι ζητάμε ή και καλύτερα!
Δόξα τω Θεώ!

Έτσι σκέφτομαι και για το μέλλον και για τα διεθνή και τα εθνικά μας.
Εγώ μπορώ να προσεύχομαι, μακάρι όλοι!
Ό,τι θέλει ο Θεός θα γίνει.
Και στο τέλος στο σχέδιο Του όλα θα είναι καλά.
Ήδη όλα είναι καλά τα δικά μου!
Αμήν για όλους!

21:17'.
Θεέ μου, είμαι μικρός, λίγος, αδύναμος, ανάξιος, γελοίος κι αμαρτωλός!
Προσεύχομαι.
Εσύ ξέρεις, Εσύ μπορείς, Εσύ να φροντίσεις!
Αμήν.

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!
Άγιοι Πάντες πρεσβεύσατε υπέρ ημών!

Απόψε έχει αέρα πολύ.
Μια ομπρέλα του μαγαζιού σχίστηκε.
Ο αέρας παίρνει τη λογική και τις σκέψεις και τα λόγια μακριά κι οδηγεί, πιστεύουν κάποιοι, στην τρέλα.
Αλλά ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται.

Πέρα από τη τρέλα μου έχω κάνει και σεζόν στη Μύκονο, το 1997, σαν οδηγός σε ενοικιάσεις αυτοκινήτων και μοτοσικλετών και σαν μάγειρας και σαν σερβιτόρος σε ψαροταβέρνα και παράλληλα γλύπτης υπαίθριας γλυπτικής.
Είχα αέρηδες εκεί.
Δεν πειράζει μια βραδιά ακόμα.
Ας καθαρίσει ο ουρανός!

Το ιδιωτικό μου βίντεο σήμερα ήταν απαραίτητο για να ξεδιαλύνει μια περίοδος και να δωθεί χώρος για άλλα.
Πράγματι, με το που το έκανα και το είδα, αποφάσισα πως χρειάζεται κι ένα δημόσιο βίντεο για τα πράγματα της περιόδου και ακόμα μια κουβέντα για τον Θεό.
Δόξα τω Θεώ!

Μετά ένιωθα καλά.
Και πως όλα θα πάνε καλά.
Όταν έκανα προσευχή μου πέρασε ένας λογισμός ανησυχίας αλλά τον προσπέρασα και τώρα δεν θέλω να τον σκέφτομαι.
Να εμπιστευτώ τον Θεό!
Αμήν.

21:39'.
Δόξα τω Θεώ μιλήσαμε λίγο με την Αρετή που με είδε να βγαίνω τελείως έξω στην πλατεία για τσιγάρο.
Είπε να κάθομαι στο ενδιάμεσο.
Αλλά έχουν φάει πρόστιμο άλλοτε γι' αυτό το ενδιάμεσο κομμάτι και το κάπνισμα εκεί και δεν θα ήθελα να φάνε κι άλλο εξαιτίας μου.

Ακόμα, αν γεμίσουν τα τραπέζια στον σκεπασμένο και κλειστό χώρο, δεν μπορώ να πηγαίνω στα τραπέζια των άλλων και να σβήνω στα τασάκια τους.
Η Αρετή μου είπε να ζητάω συγνώμη και να το κάνω.
Εγώ δεν θα κάνω ούτε αυτό.

Καλύτερα όλα!
Έτσι μπορεί απόψε να καπνίσω λιγότερο.
Ήδη τις τελευταίες ημέρες περνάω για μερικά τσιγάρα το δεύτερο πακέτο. Πολύ είναι!
Να κάνω λίγο κράττει!
Ένα πάθος ακόμα που θέλει αγώνα.
Αλλά στα ψυχιατρεία το κάπνισμα επιτρέπεται.
Και σύμφωνα με τον Καραμανλή, τον παλιό, "Η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο"...
Εκεί είμαστε.

21:49'.
Στο βίντεο που δημοσίευσα μιλάω για το μαγαζί εδώ και πως έρχομαι και πως κάνω έκθεση κατόπιν συνεννόησης.
Τα παιδιά εδώ βλέπουν τα βίντεο μου, δεν μου έχουν πει τίποτα ακόμα, και μακάρι να μείνει έτσι αυτό.
Δεν θέλω να ενοχλήσω ούτε να ενοχληθούν.
Αν θεωρούσαν ότι τους διαφήμισα, θα είχαν πει ήδη κάτι.
Μπορεί να μην τους ήρθε ειδοποίηση για το βίντεό μου.

Δεν πειράζει τίποτα!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Δόξα Σοι τω δείξαντι το Φως! 
Δόξα εν υψίστοις Θεώ!

22:00'.
Το μεσημέρι που σκεφτόμουν αν θα συνεχίσω την προσευχή μου ή θα ξαπλώσω έγραψα στο ημερολόγιό μου πως δεν βιάζομαι και όλα είναι καλά ακόμα.
Θυμίζει τον άνθρωπο που πέφτει από ψηλό κτίριο και σε κάθε όροφο που περνάει σκέφτεται:
"Ακόμα όλα καλά!"
Δεν έχει σημασία τόση η πτώση όση η πρόσκρουση...

Διάβασα κάπου σε θρησκευτική ανάρτηση πως το ποτήρι της αμαρτίας ίσως είναι γλυκό αλλά είναι λίγο κι έχει σκορπιό στο βάθος του.
Πολύ παραστατικό.
Πώς εμείς διαλέγουμε να πέφτουμε συνέχεια, δεν ξέρω.
Παραπλανιόσαστε!
Δεν μαθαίνουμε από τα παρελθόντα;
Η ανθρωπότητα και το αδύναμο του χαρακτήρα και της πίστης σας είναι δυνατότερα από τα μαθήματα του παρελθόντος.
Πρέπει να πάθεις για να μάθεις;
Εσύ τί λες;
Ναι, έτσι έγινε, έτσι γίνεται με μένα.

Χρειάζεται να αηδιάσεις με τον παλιό εαυτό σου και να μετανιώσεις και να αποφασίσεις νέα ζωή για να πάνε τα πράγματα παρακάτω.
Όσοι βαλτώνουν στα ίδια τα δοκιμασμένα κι αποτυγχάνοντα είναι αξιολύπητοι!
Αμήν να βάλουμε όλοι μυαλό!
Τρελοί και λογικοί!
Πιστοί κι άπιστοι!

Για "νέα ζωή" μίλησα και στο σημερινό μου βίντεο. Έτσι κατέληξα αυτά που έλεγα.
Εγώ, δόξα τω Θεώ, έχω νέα ζωή από το 2021, μετά την παθολογική περιπέτεια της ραβδομυόλυσης, που έπαθα από τα φάρμακα και το πολύ νερό, κι επειδή είχα θυμώσει με τον κόσμο και όλα.
Δόξα τω Θεώ για την ειρήνη μου τώρα!
Αμήν παντού ειρήνη!

23:35'.
Στο μπαρ του μαγαζιού παρακολουθούσαν αθλητικά και σχολίαζαν αλλά, δόξα τω Θεώ, εγώ γύρισα στο σπίτι.
Έφαγα από τις πατάτες, όχι πολλές.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Έγραψα στο ημερολόγιο.
Βάζω το Απόδειπνο.
Θα ξαπλώσω. Αρκεί για σήμερα!
Δόξα τω Θεώ!