Κυριακή, 15-03-2026.

20:26'.
Ξύπνησα νωρίς αλλά σηκώθηκα τελικά στις εννιά το πρωί.
Πήγα στην Αγία Αικατερίνη και με κοινώνησε ο παπά Γαβριήλ.
Γύρισα και αντάλλαξα μηνύματα με την ΣμΜ που είχε στείλει και τον Δαρό και την ΤΚ.
Χάζεψα και λίγο στο διαδίκτυο.

Από τις εντεκάμιση ως τις πεντέμιση το απόγευμα ήμουν στο κρεβάτι.
Πότε κοιμόμουν, πότε σηκωνόμουν κι έτρωγα τα λίγα φασολάκια και κονσέρβες χταποδάκια και ντολμαδάκια.

Το απόγευμα ανέβηκα δύο φορές στη μάνα μου και τα είπαμε.
Έκανα προσευχή για τη μέρα με λιβάνι και διάβασα την "φωνή Κυρίου".
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ και έχουν εδώ μουσική ζωντανή.

20:33'.
Δεν το καταλαβαίνω αυτό απόψε εδώ με τις μουσικές.
Τί; Επειδή είναι της Σταυροπροσκυνήσεως; Το γιορτάζουν;
Για να πάρουμε κουράγιο για τον αγώνα;

20:47'.
Σήμερα η εκκλησία ήταν πολύ γεμάτη και ο σταυρός ήταν στο μέσον.
Προσκύνησα. Μακάρι να περάσει έτσι ή και καλύτερα η υπόλοιπη Σαρακοστή.
Κάθησα έξω στα σκαλιά της εκκλησίας. Μπήκα μέσα ξανά για τη θεία κοινωνία.

Ένιωθα σαν κτυπημένος από το πρωί και όταν γύρισα από την εκκλησία, χωρίς καθόλου ενέργεια. 
Γι' αυτό ξάπλωσα. Δεν φάνηκε να γινόταν και τίποτα.
Το απόγευμα πήρα ένα χάπι βιταμίνης D, που είχα από παλιότερα.

Έγραφα στο ημερολόγιό μου στο χαρτί για ό,τι έλεγε η ΣμΜ, για τα προηγούμενα ημερολόγιά μου, πριν το 2021, πριν με γνωρίσει, πως ήθελε να τα διαβάσει και να σκεφτώ να τα ψηφιοποίησω.
Μπορεί. Θα δω αν γίνεται κάτι.
Με κουράζει κάπως να διαβάζω παλιά γραπτά μου γιατί θυμάμαι το δύσκολο του δρόμου ως εδώ, στο παρόν, που όλα είναι καλά.
Αλλά κάποτε είναι ενδιαφέροντα.
Και πάλι, μακάρι να είναι το ίδιο καλά όλα και στο μέλλον ή και καλύτερα!

Το ότι η ΣμΜ μου ζήταγε το ψηφιακό μου ημερολόγιο, να το διαβάζει, ήταν ενας λόγος που ξεκίνησα τη δημοσιοποίηση του, ενώ το έγραφα χρόνια.
Τα προηγούμενα ημερολόγιά μου σε χαρτί ίσως κάποτε έχουν ενδιαφέρον αλλά πολλά και όχι.
Δεν ξέρω λοιπόν σχετικά με την ψηφιοποίησή τους.

21:10'.
Με τις μουσικές εδώ απόψε δεν μπορώ να σκεφτώ καλά, να παρακολουθήσω τις σκέψεις μου...
Και δεν διασκεδάζω ιδιαίτερα. Εγώ θέλω την ησυχία μου και την αίσθηση του κόσμου γύρω.
Αν σκίζονται όλοι να διασκεδάσουν και η ένταση του ήχου είναι ενοχλητικά δυνατή πληγώνονται τ' αυτιά μου και το μέσα μου.
Για να δούμε πόσο πολύ θα κρατήσει...
Αν δεν αντέχω άλλο, θα φύγω.

21:57'.
Δόξα τω Θεώ, τελειώσανε οι μουσικοί κι άδειασε κι η θέση μου.
Τώρα τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα.
Αλλά ακόμα και τώρα δεν μοιάζει με Κυριακή βράδυ, που συνήθως έχει ησυχία. Τώρα έχουν όλοι τη φούρια και την έξαψη της εξόδου στο μουσικό μεζεδοπωλείο, δηλαδή άσχημα.

22:33'.
Δεν ξέρω και γιατί σήμερα σηκώθηκα σαν κτυπημένος. Ποιός με κτύπησε;
Στον ύπνο μου έβλεπα να είμαι παράγοντας τέχνης και να με ζητάνε και κυνηγάνε διάφοροι για να τους κάνω εξυπηρετήσεις.
Πρώτος πρώτος ήρθε ένας τελείως γελοίος και ήθελε να του κάνω κάτι γραφειοκρατικό, δεν κατάλαβα.
Μετά πήγαινα να συμμαζέψω τους άλλους που με έψαχναν και έδινα διαλέξεις σε αμφιθέατρο που γέμισε μέχρι το τέλος.
Δεν ήταν άσχημο όνειρο, είχε την περιπέτειά του κι ένιωθα να είμαι κάποιος σπουδαίος.

Ο πολύς κόσμος στην εκκλησία, που δεν είχες πού να σταθείς, δεν ήταν ευχάριστος, αλλά από πριν φτάσω ένιωθα καταβεβλημένος.
Όταν γύρισα στο σπίτι έβαλα την παράκληση στην Αγία Τριάδα αλλά δεν άντεξα να την ακούσω ολόκληρη, με απορρόφησε το διαδίκτυο.
Αργότερα, πεινούσα και ήθελα να χαθώ στο κρεβάτι.

Δεν την ένιωσα τη μέρα.
Το απόγευμα, μόνο, με τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή συνήλθα κάπως.
Και τώρα δεν ξέρω πού πάει η βραδιά.

23:03'.
Το απόγευμα έκανα μια βαθιά προσευχή στον Θεό για τα έσχατα και άκουσα ένα μακρινό μεν αλλά πράο: "Μην ανησυχείς!"
Ήμουν ήρεμος μετά. Τώρα δεν ξέρω.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ευχαριστώ, Θεέ μου, για το παρόν! 
Νιώθω πως δεν οφείλω τίποτα. Ξέρω πως τρέχουν οι χρεώσεις μου. 
Δεν μπορώ παρά να σκέφτομαι οικονομικά.
Μακάρι να μην σκεφτόμουν έτσι.
Μακάρι αυτό ν' αλλάξει.
Μακάρι να σκέφτομαι με την καρδιά.

Το σκεφτόμουν και χτες βράδυ, πως ένιωθα να θέλω ν' αγαπήσω και με τη συμπεριφορά μου προς τους αρσενικούς και με το σώμα μου προς τις θηλυκές.  
Και πως αγαπώ και από τη θέση μου και με τα μέσα μου, όσα διαθέτω.
Αλλά το καλύτερο είναι ν' αγαπάς με την καρδιά.
Έτσι να γίνω.
Να αγαπώ με την καρδιά όλους και όλες!

Και μακάρι ν' αγαπώ πάντα τον Θεό και να Τον λατρεύω και να προσέχω και τον εαυτό μου, να μην τον δίνω σε κακοτοπιές.
Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο που σκέφτομαι για τα παραπάνω, και γενικά γίνονται.
Αλλά να τα έχω στο μυαλό μου, να μην τα ξεχνάω.

23:15'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού, ελέησον με τον αμαρτωλό!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!
Άγιοι Πάντες πρεσβεύσατε υπέρ ημών όλων!

01:16'.
Δόξα τω Θεώ γύρισα!
Είχα πάρει μπύρα, είχα μαζί μου φυστίκια, έφαγα λίγα.
Δεν έφαγα κάτι άλλο τώρα στο σπίτι.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.

Η ΣμΜ, που της έστειλα γραπτό του 1991, πριν γεννηθεί, μου έστειλε:
"Αυτό που έγραψες είναι ποίημα;
Τότε δε είχες βιώσει κανένα χάσιμο;
Άκουγες φωνές τότε το 91"

Απάντησα:
"Δεν είχα βιώσει κανένα χάσιμο.
Τα χασίματα έγιναν λόγω του εθισμού του εγκεφάλου μου στα ψυχοτρόπα φάρμακα και του σταματήματός τους, που προσπαθούσα.
Για τις φωνές δεν είχα σκεφτεί κάτι ως οντότητες.
Πάντα νόμιζα ότι όλοι ακούνε, της συνείδησής τους.
Δεν έγραφα ποίημα, ήταν σαν εφημερίδα συμβάντων τότε."

Και τώρα έτσι είναι ακόμα ό,τι γράφω.
Το λέει η ΤΚ "εφημερίδα"...
Η έξοδος μου και τα άλλα της ημέρας είναι ό,τι συμβαίνει.
Των άλλων είναι τα δικά τους.
Αρκετό πόλεμο έχω από τους δαίμονές μου, δεν χρειάζομαι κάτι άλλο.
Όταν χρειαστεί, ακούω ειδήσεις...

Άντεξα και σήμερα.
Έφτασα αργά το βράδυ να δοξολογώ.
Δόξα τω Θεώ!
Θα βάλω τώρα το Απόδειπνο.

03:15'.
Έφαγα πιπεριές ψητές σε ξύδι και ρεβύθια από κονσέρβα σε νερό.