Τετάρτη, 11-03-2026.

17:27'.
Τη νύχτα έφαγα μπανάνα.
Σηκώθηκα στις εννιά το πρωί.
Απάντησα στη ΣμΜ που είχε στείλει το βράδυ χτες κι ανταλλάξαμε μηνύματα και φωτογραφίες.
Δόξα τω Θεώ!
Αντάλλαξα μήνυμα και με τον Δαρό.

Άναψα λιβάνι κι έκανα προσευχή για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Άρχισα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Κοίταξα ξανά και μια ωραία μετάφρασή τους στη νεοελληνική.

Καλό ήταν που σκέφτηκα ότι οι άλλοι στη ζωή μου είναι δώρα του Θεού και σαν εικόνες του Θεού να τους αντιμετωπίζω.
Να αγαπώ και να μη σκέφτομαι πονηρά.
Αντάλλαξα μηνύματα με την αδελφή μου και τον Πέτρο γιατί έψαχνα ένα δεύτερο κράνος για να έχω. 
Ο Πέτρος κάλεσε κιόλας.

Έφαγα το λίγο τουρλού, που είχε μείνει, και μπανάνα και δυο μπουκιές σοκολάτα υγείας. 
Το πρωί είχα φάει και πορτοκάλι.
Ξάπλωσα με τα ρούχα στο κρεβάτι.
Όταν σηκώθηκα ξαναέφαγα πορτοκάλι και καρύδια και σταφίδες.

Μου κάνει καλό η νηστεία μου.
Έγραψα και στη ΣμΜ πως την έχω ανάγκη φέτος τη νηστεία αυτή για τον αγώνα μου με τα σαρκικά.
Τώρα τί αγώνας είναι αυτός δεδομένης της κατάντιας μου, δεν ξέρω.
Αλλά εγώ είμαι μικρός, τα δικά μου ασήμαντα.

Η ΣμΜ μου είπε πως χρειάζεται και περπάτημα για ν' αδυνατίσω.
Τώρα έχει προηγιασμένη στην Αγία Αικατερίνη.
Θα αρχίσω την προσευχή και θα πάω.
Μετά βλέπουμε.

20:20'.
Πήγα στην εκκλησία και με κοινώνησε ο παπά Γαβριήλ.
Γύρισα κι έκανα τη συνέχεια της προσευχής με τις μετάνοιες που είχα αρχίσει.
Ανέβηκα στης μάνας μου και της πήγα ψωμί και ξανανέβηκα για να παίξουμε scrabble.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

20:31'.
Πριν φύγω έκανα και το ιδιωτικό βίντεο που ήθελα να κάνω από χτες.
Λέω τα νέα των τελευταίων ημερών.
Έχω ένα μήνα περίπου να κάνω δημόσιο βίντεο αλλά αυτά που είχα σκεφτεί να κάνω τελικά δεν μου βγήκαν και δεν έχω κάνει τίποτα.

Γράφω μόνο κάθε μέρα εδώ στο ψηφιακό μου ημερολόγιο.
Πάντα έρχομαι εδώ έξω στο μαγαζί κι αρχίζω την ευχή του Ιησού "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με" και μου κυκλοφορούν διάφορα και γράφω.
Έτσι θα κάνω και σήμερα.

20:42'.
Ξέρει ο Θεός τί δίνει στον καθένα και στην καθεμιά.
Αν είχα πετύχει τίποτα θα ήμουν περήφανος και θα με θεωρούσα σπουδαίο.
Ευτυχώς που είμαι μικρός και από κάτω και δεν έχω κάτι να περηφανευτώ.

Μεγάλη ιδέα μου ήταν κι η τέχνη.
Κι αν και άργησε να ξεκινήσει, ως δεύτερη σπουδή, είχα μια εικόνα για μένα δυσανάλογη με το μέγεθος μου.
Δεν έβλεπα τα μέσα, που δεν είχα, και την καταγωγή και τον κύκλο, που δεν είχα, και νόμιζα ότι θα τα καταφέρω κάπως.

Και σαν ελεύθερος επαγγελματίας υπερκοστολογούσα τα έργα μου και τελικά μείναν απούλητα τα περισσότερα.
Και νόμιζα πως επιδρώ κι επηρεάζω το σύμπαν με τα εικαστικά μου δρώμενα.
Ενώ ήταν άλλη μια πατάτα ενός ασήμαντου.

Και τα καλά στοιχεία που είχε η ζωγραφική μου κι ό,τι έβλεπα πάνω στο ζωγραφικό πεδίο ήταν κάτι που δεν κράτησε πολύ.
Είχε ήδη περάσει όταν έγινα επαγγελματίας μάλλον.
Και τώρα δεν ξέρω τί έχει μείνει, αν έχει μείνει κάτι.

Το ίδιο, τη μετριότητα, την είχα και στα άλλα που είχα κάνει ως την καλλιτεχνική ενασχόληση αλλά και μετά.
Και τώρα πια είμαι σε μικρότητα και στο περιθώριο.
Δόξα τω Θεώ που δεν ενοχλούμαι απ' αυτά.

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Αν αγαπήσεις τον Θεό και Τον εμπιστευτείς αφήνεις Αυτόν να τα κάνει όλα κι εσύ δοξολογείς.
Αυτό προσπαθώ να κάνω τώρα.

Μόνο που κάποιες φορές μου ξεχειλίζουν πράγματα και ξεπηδάνε από μένα και τα λέω ή τα κάνω. Και δεν είμαι περήφανος γι' αυτά.
Μπορεί κάτι να είναι καλό κι άξιο αλλά τί είναι μπροστά σε όλα των άλλων;

Τόσοι άνθρωποι που έχουν πετύχει κάτι και είναι γνωστοί και οι άλλοι μιλάνε γι' αυτούς, δεν ξέρω πως τα καταφέρνουν με την ταπεινότητα.
Πρέπει να έχουν μεγάλη θέληση στην ψυχή τους!
Πρέπει να είναι ιδιαίτεροι άνθρωποι!
Μπράβο τους!

Και οι αφανείς ήρωες του κόσμου και της κοινωνίας, οι μητέρες που μεγαλώνουν προβληματικά παιδιά, ας πούμε, είναι άξιες και άξιοι πολύ!
Τί δύναμη που έχουν!
Τί χάρη που λαμβάνουν από τον Θεό!

Ύστερα πώς να περηφανευτώ εγώ για κάτι;
Έχω κανέναν; 
Έχω τίποτα;
Είμαι κάποιος;
Όχι.
Δόξα τω Θεώ!

Και η ζωή μου με την πτύχωση που κατέκτησε ή φορτώθηκε, την τρέλα, είναι αποβλήτη στα κοινωνικά πράγματα και παντού.
Μόνο ο Θεός είναι για μένα !
Μόνο εκεί μια αγκαλιά κι ένα χάδι στο κεφάλι!
Μόνο εκεί μια απαλή φωνή και η πραότητα που παρηγορεί!
Μπορώ να μην πιστεύω λοιπόν;
Όχι.
Μπορώ να φύγω από την εκκλησία;
Μη γένοιτο!

Όλα έχουν γίνει σωστά στα δικά μου.
Δεν έχω παρά να συγχωρώ όσους με πίεσαν ή κάτι άλλο άσχημο.
Δεν ήξεραν κι αν ήξεραν, ξέρει κι ο Θεός!
Και γι' αυτό έχω να θεωρώ δώρο όσους είναι γύρω μου στη ζωή μου και να τους βλέπω σαν εικόνες του Θεού!
Έχω να αγαπώ.
Κάποιος μου είχε πει:
"Να είμαι αγάπη!"
Αμήν.

21:08'.
Σήμερα ο παπά Γαβριήλ μας είπε για τις προηγιασμένες.
Θείες λειτουργίες τη μεγάλη τεσσαρακοστή γίνονται μόνο το Σάββατο και την Κυριακή.
Όμως υπήρχε η ανάγκη για συχνότερη θεία κοινωνία, για να παίρνουν κουράγιο οι πιστοί στον αγώνα της Σαρακοστής.

Έτσι καθιερώθηκαν οι προηγιασμένες την Τετάρτη και την Παρασκευή της Σαρακοστής.
Με τον αγιασμένο άρτο, τον βουτηγμένο στον αίμα και το σώμα του Χριστού, της λειτουργίας που προηγείται. 

Μας είπε ο παπά Γαβριήλ ότι η τάξη της εκκλησίας είναι να γονατίζουν οι πιστοί όταν περνάει ο ιερέας, σκεπασμένος με τον "αέρα", και φέροντας τον Αμνό του Θεού, τον Χριστό τον ίδιο, στο Άγιο ποτήριο.

Δεν μου φάνηκε λογικό γιατί, ας πούμε, μπροστά στο Άγιο ποτήριο, όταν κοινωνούμε, δεν πάμε γονατιστοί. Αλλά τέλος πάντων.
Δεν έχω αντίλογο στην τάξη της εκκλησίας.
Μας είπε βέβαια ότι δεν θα πάει κανείς στην κόλαση αν δεν γονατίζει.
Δεν ξέρω τί θα κάνω στην επόμενη προηγιασμένη.

Σήμερα η μέρα άλλαξε χαρακτήρα από την απογευτινή προηγιασμένη λειτουργία και μετά.
Μέχρι τότε παρέπαια.
Δόξα τω Θεώ που πήγα.
Ένιωθα μακριά από την εκκλησία πριν πάω.
Τώρα νιώθω καλά.

21:34'.
Και έχει έρθει ο Τρύφωνας, δίπλα, που μου λέει τα ίδια κάθε Τετάρτη, τί έπινε και τί πίνει και για τους συνδέσμους του Παναθηναϊκού παλιά και τα σκηνικά τους.
Και με κοροϊδεύει με τον φραπέ μου και μου λέει να πιω καμιά μπύρα.
Τέλος πάντων.

Είχα προλάβει να νιώσω καλά για λίγο, δόξα τω Θεώ!
Τώρα πρέπει να δω τον Τρύφωνα σα δώρο του Θεού και εικόνα Του...
Μάλιστα.

Μακάρι να βρω κάτι, να κάνω ότι γράφω στο κινητό, για να γλιτώσω!
Δεν πρέπει να σκέφτομαι πονηρά, αλλά θέλω την ησυχία μου!
Αμήν.

22:07'.
Δόξα τω Θεώ με χαιρέτησαν ο Βαγγέλης και ο Χρήστος, ο μάγειρας, που με αναπαύουν πάντα!
Δεν πρέπει να έχω παράπονο και από τον Τρύφωνα, βλέπει ότι κάτι γράφω και μου μιλάει πιο σπάνια.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς όλους πάντα!
Υπεραγία Θεοτόκε το συμφέρον ποίησον, πρέσβευε υπέρ ημών και σώσον ημάς!


22:14'.
Δόξα τω Θεώ είμαι καλά, είμαστε καλά, έχω να ψωνίσω, έχω ειρήνη, είμαι ελεύθερος, κοινωνώ, δεν δουλεύω, δεν είμαι υποχρεωμένος να κάνω κάτι, όλα καλά!
Τις προάλλες κάποιος μου τα ρώταγε αυτά και όταν ρώτησε:
"Λοιπόν; Όλα καλά;", δεν απάντησα.
Αχάριστος είμαι!

22:28'.
Τελείωσε ο καφές αλλά δεν είμαι έτοιμος να φύγω κι ας χασμουριέμαι.
Νιώθω ότι έχω ανάγκη την έξοδο ακόμα, τον κόσμο γύρω, τη βαβούρα.
Δεν θα χαρώ αν γυρίσω στο σπίτι τώρα.
Μπορώ να κάτσω λίγο εδώ και να μην πάρω τίποτα άλλο.
Δόξα τω Θεώ, έχω αυτό το μαγαζί κι έρχομαι...

23:06'.
Κάποτε μπορεί να μου λείψει το παρόν, οι άλλοι άνθρωποι γύρω, με τα σώματά μας, με τους περιορισμούς μας, με τον αγώνα μας...
Δόξα τω Θεώ για το παρόν!
Ευχαριστώ πολύ, Θεέ μου, που ζω!
Είναι η ζωή πολύ ωραία!
Και ξέρει ο Θεός ότι είμαι μικρός, λίγος, αδύναμος, ανάξιος, γελοίος κι αμαρτωλός και δεν με δοκιμάζει πολύ!

Ο Βαγγέλης, ο Χρήστος κι ο Τρύφωνας έχουν φύγει.
Μήπως πρέπει να φύγω κι εγώ σιγά σιγά;
Έχουν έρθει οι "απαλλαγές" μου εδώ στο μαγαζί...
Δεν θα θέλω να ξαπλώσω αν πάω στο σπίτι.
Δεν θα μπορώ να κάτσω άλλο μόνος μου.
Εδώ νιώθω οικεία. Και την κοινωνία γύρω.
Δόξα τω Θεώ!

00:26'.
Προσευχήθηκα για όλους και, δόξα τω Θεώ, γύρισα στο σπίτι.
Έτσι όπως προσευχήθηκα να γίνει το θέλημα του Θεού, πρέπει να περιμένω πως θα μετανιώσουμε όλοι και θα σωθούμε.
Αμήν.
Να μην το ξεχνάω αυτό! Όλοι κάποτε μπορεί να μετανιώσουν.

Πήρα έτσι τον κόσμο μαζί μου και τώρα εδώ στο σπίτι δε νιώθω μόνος.
Δόξα τω Θεώ!
Και ο Θεός πάντα είναι πολύ ωραίος και με τη μακαριότητα Του.

Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης και ξάπλωσα.
Δεν έφαγα άλλο.
Ίσως φάω τη νύχτα.
Θα βάλω το Απόδειπνο.