Σάββατο, 31-01-2026.

20:34'.
Ξύπνησα στις εξίμιση.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Άρχισα την προσευχή και πήγα στην Αγία Αικατερίνη και με κοινώνησε ο παπά Γαβριήλ.
Γύρισα στο σπίτι και δεν είχα όρεξη για μαγειρέματα και ψώνια.
Πήγα και πήρα ένα πιστοποιητικό που χρειαζόμασταν.
Κανόνισα με τις αδελφές σχετικά.
Ανέβασα ψωμί στη μάνα μου.

Πέρασα τέσσερις ώρες χαζεύοντας στο διαδίκτυο. Δεν έμειναν στη μνήμη πολλά πράγματα.
Έφαγα κρέας και τυρόπιτα και ψωμί με σκορδαλιά από λίγο από το καθένα.
Ξάπλωσα με τα ρούχα στο κρεβάτι για λίγο, δεν κοιμήθηκα.

Το απόγευμα έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και συνέχισα την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ζωγράφισα ένα τελαράκι ακόμα. Αύριο μπορεί να το πειράξω λίγο ακόμα το ίδιο, αλλά δεν ξέρω, μπορεί να το αφήσω κι έτσι. Έχει μιαν αθωότητα.

Ανέβηκα στη μάνα μου που έβλεπε ειδήσεις στην τηλεόραση. Μου είπε τα νέα.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.
Έστειλαν ο Δαρό και η ΚαΧα και η ΤΚ.
Δεν έχω σύνδεση εδώ έξω για να ανταλλάξω μηνύματα.

20:44'.
Έφαγα κι ένα αγγούρι σαλάτα κι όλο μου έρχεται στο στόμα ή γεύση του. Ήπια Βίκος κόλα με στέβια για να πάει κάτω.

Μου φάνηκαν οι άνθρωποι σήμερα στα μέσα, στο διαδίκτυο, όλοι κάπως στο φάσμα του αυτισμού. Έτσι μάλλον φαίνομαι κι εγώ.

Το πρωί είχε στείλει η ΣμΜ και ρώταγε για τα κλάματα μου από φόβο.
Τί φοβάμαι;
Φοβάμαι αυτά τα πιθανά μέλλοντα που δεν θα μπορώ ν' αντιμετωπίσω.
Και είμαι ευφάνταστος.

Ξέρω πως η ανησυχία για το μέλλον είναι εκ του πονηρού.
Κανείς πρέπει να είναι στο παρόν. Και να δοξολογεί τον Θεό για όλα! Και να προσεύχεται στον Κύριο και την Αγία Τριάδα για έλεος και σωτηρία.
"Να μην αφήσουμε το φουστάνι της Παναγιάς από το οποίο κρεμόμαστε", έλεγε κάποιος πατέρας, ιερέας.
Αμήν.

Συχνά στο παρελθόν απορούσα πως ήταν έτσι ήσυχα γύρω και δεν ακουγόταν κάποιος μεγάλος θόρυβος, που θα σήμαινε ότι έγινε κάτι κακό. Όλο περίμενα ότι θ' ακουστεί κάτι.
Δόξα τω Θεώ τώρα έχουμε ησυχία.
Τα έχω ξεχάσει αυτά με τον μεγάλο θόρυβο.
Αλλά οι ανησυχίες συνεχίζουν να υπάρχουν, κυρίως γιατί συχνά τώρα βλέπω πολλά γελοία και σε μένα και γύρω.

Σήμερα ακούστηκαν τα εξής:
Συγνώμη, Θεέ μου, που είμαι γελοίος!
Δεν είσαι γελοίος, Γιώργο! Είσαι άνθρωπος.
Ναι.
Συνέχισε τον αγώνα σου. Κάνε ό,τι έχεις να κάνεις. Θα νιώσεις καλά!

Πράγματι, τώρα, που τελειώνει η μέρα και είμαι στα οικεία μου, νιώθω καλά!
Δόξα τω Θεώ και σήμερα!
Ας κάνουν οι άλλοι ό,τι θέλουν, κάτι θα ξέρουν.
Εγώ δεν ξέρω τίποτα, μόνο τον Θεό ξέρω ότι μας περιμένει.
Αμήν να φτάσουμε όλοι σ' Αυτόν!

21:08'.
Το σκυλάκι με το σύστημα, πίσω στα χωλά του πόδια, με τις ροδίτσες, προαυλίζεται στην πλατεία Δασκάλας με έναν από τους συνοδούς του.
Κι εγώ βγήκα να προαυλιστώ βλέποντας τον κόσμο να διασκεδάζει με τα ποτά, τα φαγητά και τις παρέες του.
Δόξα τω Θεώ!

Είχα προσευχηθεί το πρωί για τη μέρα, να είναι όλα ειρηνικά και να είμαστε καλά κι ό,τι θέλει ο Θεός.
Πράγματι, ακόμα έτσι είναι.
Αμήν τώρα να είμαστε καλά και να  έχουμε καλό ξημέρωμα!

00:53'.
Έκανα μέσα μου προσευχή πολλή ώρα.
Το μαγαζί γέμισε ασφυκτικά και τώρα πια έχει αδειάσει κάπως.
Ήρθε η Φετφ με φίλες από τη γιόγκα της.
Τα είπαμε. Για το Δίκτυο του Ακούγοντας Φωνές, που ήμασταν μέλη του, και γενικότερα.
Χαρήκαμε λίγο δηλαδή.

Όταν θέλει ο Θεός όλα θα γίνουν.
Ο Θεός ξέρει, Αυτός μπορεί, Αυτός θα φροντίσει.
Δεν έχει φροντίσει ο Θεός μέχρι τώρα;
Ρώτησε η Παναγιά που μίλαγα νωρίτερα.
Αναρωτήθηκα τί φρόντισε ο Θεός για μένα.
Να έρθω στη θέση μου, μάλλον.
Δόξα τω Θεώ!

01:10'.
Τ' αυτιά μου βουίζουν από ώρα. Από την προσευχή νωρίτερα.
Είναι το δώρο από το υπερπέραν.

Θέλει κάποιος να μου πει κάτι;
Γιώργο, μην περιμένεις θαύματα μεγάλα. Ο Θεός πνέει αεράκι απαλό ανάμεσα στα μαλλιά.
Μια κουβέντα καλή για να πας παρακάτω...
Ευχαριστώ πολύ, οποίος κι αν είσαι!
Τίποτ' άλλο;
Αγάπα!
Έχω να κάνω κάτι; Ή μόνο να αισθάνομαι την αγάπη;
Αν χρειαστεί, κάνε! Ό,τι χρειάζεται.
Μήπως ξέρω εγώ τί χρειάζεται κάθε φορά; Δεν είναι διττά τα νοήματα γύρω;
Μερικά δεν είναι.
Μάλιστα. Ευχαριστώ!

02:06'.
Γύρισα και ξάπλωσα, δόξα τω Θεώ!
Έχω πιεί μια μπύρα αλλά δεν έφαγα.
Πήρα τα 3mg ρισπεριδόνης για να μείνω σ' αυτόν τον κόσμο των άλλων.
Βάζω το Απόδειπνο για τον κόσμο του Θεού.
Θα με πάρει ο ύπνος, ως συνήθως, πριν τελειώσει. Για τον κόσμο των ονείρων.
Και θα ξυπνήσω στον κόσμο του μέλλοντος.