Σάββατο, 28-02-2026.

17:32'.
Ξύπνησα στις εφτάμιση το πρωί.
Θυμήθηκα πως είναι Σάββατο και θα είχε λειτουργία στην Αγία Αικατερίνη και πήγα.
Με κοινώνησε ο παπά Κώστας.

Γύρισα κι έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Είχα λογισμούς για τις διάφορες χρεώσεις γύρω και έκανα μεγαλύτερη προσπάθεια να προσέχω τα λόγια των προσευχών που έλεγα.

Πήγα και ψώνισα από το super market για τη μάνα μου και για μένα.
Έφαγα ταραμοσαλάτα, που πήρα, με ψωμί. 
Είχα φάει και ψωμί με κακάο νωρίτερα.
Ανέβηκα στης μάνας μου και βρήκαμε την ταυτότητά της και μια κάρτα που χτες είχε χαμένες.

Η μάνα μου κατέβηκε για λίγο στο σπίτι μου γιατί ήθελε κάτι να μου πει, που μέχρι να κατέβει από τον δεύτερο όροφο το είχε ξεχάσει.
Ζωγράφισα όσο καθόμασταν μαζί.
Έφτιαξα πάλι ένα πρόσωπο με ακρυλικά σε χαρτί.
Η μάνα μου είπε πως ήταν το καλύτερο που είχα κάνει αλλά βρήκε λάθη στις φαβορίτες του.
Μάλιστα.

Πέρασα όλο το μεσημέρι μέχρι το απόγευμα να προσπαθώ, με το τηλέφωνό μου που με δούλευε, και τελικά να πληρώνω λογαριασμούς.
Είχαμε ανταλλάξει μηνύματα με τον Δαρό.
Είχε στείλει κι η ΤΚ το πρωί και ανταλλάξαμε μηνύματα το απόγευμα.

Είχα την εναλλακτική για δύο ώρες να βράσω παντζάρια ή να βγω για καφέ.
Ήρθα τελικά στο "skitso" για καφέ.
Νιώθω κάπως ξαλαφρωμένος σε σχέση με το πρωί, που είχα τα απόνερα των χτεσινών.
Ήθελα να το απολαύσω.

17:50'.
Δόξα τω Θεώ, ας μη με αγγίζουν οι μέριμνες του κόσμου!
Γίνεται;
Όλα γίνονται με χάρη από τον Θεό! Και με λίγη προσπάθεια!
Αμήν για χάρη από τον Θεό! Αν είναι να περιμένω τη δική μου προσπάθεια κάθε μέρα, ίσως δεν τα καταφέρω...

18:13'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Πεινάω. Γουργουρίζει το στομάχι μου.
Είμαστε μόνοι πελάτες τέτοια ώρα, εγώ κι ένας νεαρός που κάθεται στο μπαρ.
Νωρίτερα είχε δυο τραπέζια γεμάτα.
Νιώθω πάλι λοιπόν ιδιόρρυθμος πελατης, σα να μην πρόκειται να βγω για Σαββατόβραδο.
Και που θα βγω, θα πάρω τίποτ' άλλο από καφέ;

20:12'.
Γύρισα στο σπίτι κι έφαγα κι άλλη ταραμοσαλάτα με ψωμί και άνοιξα μια κονσέρβα ντολμαδάκια και δοκίμασα. 
Θα την τελειώσω μετά.
Ανταλλάξαμε μηνύματα με την ΚαΧα.
Παίξαμε scrabble με τη μάνα μου και βγήκα.
Έπιασα πιο ζεστή θέση στον "τράγο" γιατί κάνει κρύο. Είμαι βέβαια πάντα στο πάσο στο παράθυρο.

20:45'.
Μου μύρισε ωραία το κοτόπουλο που σερβίρουν εδώ και ξανασκέφτομαι τη νηστεία.
Δεν είναι κατάσταση αυτή!
Δεν μπορώ λίγο χωρίς πονηρό λογισμό;
Πρέπει πάντα να κολάζομαι;

Είναι απόψε, όπως κάθε Σάββατο, οι παρέες μεγαλύτερης ηλικίας. 
Οι νέοι είναι κάθε μέρα έξω.
Έτσι η ατμόσφαιρα είναι κάπως σταφιδιασμένη κι ενέργεια δεν είναι τόσο καλή.

Είναι και παιδάκια που πηγαινοέρχονται στην πλατεία και φορτίζουν την ατμόσφαιρα αφήνοντας την πόρτα ανοικτή όταν μπαινοβγαίνουν.
Και δίπλα μου μια παρέα δύο ζευγαριών που δεν ήθελαν τραπέζι κι έχουν απλωθεί πολύ στα σκαμπό και γεμίζουν το χώρο με παρουσία.

Και προβλέπονται ίσως κι άλλα...
Μπορεί αργότερα ν' αλλάξουν αυτά.
Να κάνω προσευχή.
Να έχω καλή προαίρεση και να περιμένω.
Όταν δεν έχεις εαυτό καλό και σε ειρήνη τότε σου ξυνίζουν όλα.

20:57'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε αυτούς που εργάζονται εδώ!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε αυτούς που εργάζονται παντού!
Εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Κάνω μόνο προσευχή.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους!

21:50'.
Όλα δείχνουν κωλυόμενα εδώ απόψε κι ας άλλαξαν οι παρέες. 
Με έχουν στριμώξει πολύ.
Μου πήραν το τασάκι μου άλλοι καπνιστές και έβλεπα πόσα τσιγάρα έχω καπνίσει, για να κάνω κράττει.
Κι εγώ δοξολογώ.
Φαίνεται να πρέπει να φύγω για να ελευθερωθεί ο λίγος μου χώρος...

Αλλά θα καθήσω λίγο ακόμα με τον περίεργο για την ώρα καφέ μου.
Μπορεί να πάρω και κάτι άλλο.
Μπορεί να διασκεδάσω.

Δεν είναι ψυχαναγκασμός για Σαββατιάτικη βραδυνή έξοδο στο μεζεδοπωλείο. 
Είναι το γαμώτο του να μη χαλάσει το καθημερινό μου πρόγραμμα.
Ακόμη χειρότερα δηλαδή!
Δόξα τω Θεώ!
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

22:17'.
Δείχνω για λύπηση, έτσι μόνος κι αυτιστικός κάπως για το μέρος.
Αλλά εγώ χαίρομαι που δεν απολαμβάνω, που βγήκα για έναν καφέ ακόμα, με τα μικρά μου μέτρα, και κάνω άσκηση κι εδώ.
Δεν είναι λίγο που δεν κτυπάω απόψε μια φλογέρες ή το συκώτι που σερβίρουν. 
Θα μου πήγαιναν καλά κάτω τώρα.

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Τα πράγματα πάντα θα μπορούσαν να είναι χειρότερα. Πάλι καλά!
Αλλά βέβαια θα πάρω ένα depon, που έχω μαζί μου, γιατί άρχισε να πονάει το κεφάλι μου από την έξαψη εδώ.

22:55'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε τους αναξιοπαθούντες, όσους αντιμετωπίζουν δυσκολίες κι έχουν προβλήματα ή βρίσκονται στο κρεβάτι του πόνου!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε όσους είναι μακριά!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησε ημάς όλους πάντα!

23:38'.
Τώρα που το σκέφτομαι, όλοι είμαστε μακριά.
Βολοδέρνουμε στη γη, στον κόσμο του άρχοντα του κόσμου τούτου.
Τί χαΐρι να έχουμε;
Τα δύσκολα, τα κωλυόμενα, ο σταυρός, οι μέριμνες, οι λογισμοί, τέτοια.
Αμήν να φτάσουμε όλοι κοντά Σου Κύριε!

Έχω ακόμα μια τζούρα καφέ.
Δεν βρίσκω καμία επιθυμία για κάτι, ούτε εδώ, ούτε στο σπίτι. 
Από αδράνεια παρακολουθώ τον κόσμο.
Λες και θα μου πει κάτι.

Μια κυρία ήρθε και κανόνιζε στο τηλέφωνο δίπλα μου να φέρει παρέα, και έστριψε ένα τσιγάρο ευχαριστώντας για το τασάκι, λέγοντας ότι βρέθηκε τραπέζι κι έχασα την ευκαιρία να γνωρίσω την παρέα της.
Είπα:
"Μπορεί να έρθω να σας κεράσω κάτι."
Αρνήθηκε ευγενικά και ζήτησε να κεραστεί όμως τον αναπτήρα μου.
Έκανε δύο τζούρες από το τσιγάρο της, ευχαρίστησε για την παρέα μου και πήγε στο τραπέζι της.
Μάλιστα.

Λοιπόν;
Τί είπε δηλαδή ο κόσμος;
Ό,τι εγώ ο ακούνητος, αμίλητος σχεδόν πάντα, κι ανήδονος του φραπέ μες τα μεσάνυχτα, πρόσφερα παρέα κατάλληλη για ευχαριστίες;
Μάλλον ειρωνεία το ακούω αυτό.

Είπα:
"Να είστε καλά!"
Είναι ευχή συμφέρουσα την ψυχή αυτή;
Αν είσαι δοκιμαζόμενος, ναι, είναι.
Αμήν να μην δοκιμαστούμε άλλο!
Να φύγω;
Όχι ακόμα. Είναι νωρίς. Δεν έχω κουραστεί.
Θα συνεχίσω την προσευχή.

00:03'.
Δεν ενοχλούμαι πια και δείχνει να μην ενοχλώ.
Πήρα μιαν Άλφα.
Δόξα τω Θεώ!
Μοιάζω κανονικότερος τώρα σαν πελάτης.
Όχι ότι δίνει κανείς σημασία, αλλά τέλος πάντων.

00:20'.
Ήρθε η κυρία, η προηγούμενη, να κάνει ένα τσιγάρο, ολόκληρο αυτή τη φορά, και κουβεντιάζαμε.
Του '89, μυκονιάτισσα που είχε καφενείο με τον αδελφό της αλλά αποχώρησε και πλέκει, κάνει βελονάκι, κόσμημα και ραπτική.
Προβληματίζεται για το marketing της δουλειάς της. Κάνει bazaar στο καφενείο τους κι αλλού.

Είπα λίγα από τα δικά μου, τη saison στη Μύκονο το 1997, στο "sea satin market" κάτω από τους ανεμόμυλους, που υπάρχει ακόμα, και τα καλλιτεχνικά επαγγελματικά μου.
Μάλιστα.

01:34'.
Γύρισα στο σπίτι κι έφαγα τα ντολμαδάκια.
Είχε στείλει η ΤΚ.
Τώρα σκέφτομαι αν θα πάω στο "Neat bar".
Πονάει η μέση μου κι η πλάτη μου κι έχω αρχίσει το τρίτο πακέτο τσιγάρα.
Δεν είναι καλή η πρόγνωση. Αλλά θα μπορούσα να δοκιμάσω.

03:17'.
Τελικά έβαλα το Απόδειπνο και ξάπλωσα.
Έφαγα και μια κονσέρβα χταποδάκι.
Δεν είμαι πια μικρό παιδί να ξενυχτάω στα μπαράκια.
Δόξα τω Θεώ για σήμερα κι απόψε!