Δευτέρα, 16-02-2026.

20:25'.
Ξύπνησα στις πέντε το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Χάζεψα και λίγο.
Ανέβηκα στης μάνας μου.

Έφαγα μανταρίνι, μήλο, μπανάνα, ανανά και ψωμοτύρι.
Ξάπλωσα για λίγο με τα ρούχα στο κρεβάτι.
Δεν κοιμήθηκα.

Ζωγράφισα τρία πρόσωπα με ακρυλικά σε χαρτί.
Το ένα από αυτά βγήκε καλύτερο.
Ψώνισα από το super market.
Έφτιαξα τυρόπιτα.

Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Έκανα το απόγευμα και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Ανέβηκα στης μάνας μου για να παίξουμε scrabble. Της πήγα τυρόπιτα.
Έφαγα κι εγώ από αυτήν πριν βγω. 
Είμαι 75-76 κιλά.

Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.
Έχουν πάλι ζωντανή μουσική.
Κάθομαι έξω στο κρύο.
Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού, ελέησον με!

20:54'.
Δεν μπορούσα σήμερα το μεσημέρι μέχρι που άρχισα να ζωγραφίζω.
Δόξα τω Θεώ!
Μου έκανε καλό!
Ήξερα πως είναι γιατρειά τα χρώματα και μια ωραία ζωγραφιά, όταν έχει τελειώσει.
Είδα και πως η διαδικασία της ζωγραφικής είναι θεραπευτική, έτσι που ξεχνιέμαι κι αφήνομαι.
Το είχα πει σε βίντεο, γιατί ισχύει. Σήμερα το ένιωσα πραγματικά.

21:04'.
Το πρωί είχε ωραία μέρα και σκέφτηκα για βόλτα.
Έστειλα μήνυμα στην KatBe, αλλά απάντησε το απόγευμα και είχε αρχίσει να βρέχει.
Αντάλλαξα με τον Δαρό και την αδελφή μου.

Είχε εργασίες έξω στο δρόμο και μάλλον θα έχει και αύριο. 
Είναι κάπως διασπαστικό από τα δικά μου λόγω φασαρίας.
Πρέπει να βάζουν οπτική ίνα.

Ήθελα να βγω κι έφτιαξα καφέ σε πλαστικό για να το πάρω μαζί μου, αλλά το μετάνιωσα και δεν βγήκα.
Έβλεπα τα βίντεο τα ιδιωτικά του τελευταίου μήνα και σκέφτηκα μήπως έκανα κι άλλο.
Το άφησα γι' αργότερα και τελικά δεν έκανα.

23:02'.
Δόξα τω Θεώ, γύρισα.
Είχα κρυώσει έξω.
Έβαλα να πιω μια μπύρα κι έφαγα τυρόπιτα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Σκέφτομαι τα πρόσωπα που είδα στο μαγαζί.

Κάποια πρόσωπα σημερινά, απόψε και αυτής της εποχής, είναι πολύ όμορφα.
Τα κοιτάς και γαληνεύεις. Δεν έχουν ψεγάδια.
Είναι θεία σχεδόν.
Δεν μπορεί, λες, να πάει τίποτα άσχημα αν τα κοιτάς.
Σε παρηγορούν για τα άλλα του κόσμου.

Δεν ξεσηκώνεσαι με κάποια πρόσωπα. Ηρεμείς.
Σε χαϊδεύουν στην ψυχή.
Σαν ο Θεός να σου κάνει μια χάρη να πάρεις κι αυτό μέσα σου. Να το ενσωματώσεις ως Πλάση.
Δόξα τω Θεώ που υπάρχουν σήμερα τέτοια πρόσωπα.
Δεν θυμάμαι να τα είχα προσέξει πιο παλιά.
Δεν υπήρχαν όταν ήμουν νέος.

Είχαμε μια δυο όμορφες κοπέλες στο σχολείο.
Αλλά τότε δεν είχα την αίσθηση που έχω τώρα.
Τώρα αποζητώ τη γαλήνη. Αποζητώ την ησυχία.
Τέτοια όμορφα πρόσωπα, σαν αυτά που κάποτε βλέπεις έξω, γεννήθηκαν για να εξισορροπούν τον κόσμο. 
Να εξισορροπούν έναν κόσμο που πάσχει κι υποφέρει.

Δεν τα ερωτεύεσαι σαρκικά τέτοια πρόσωπα.
Τα λατρεύεις που υπάρχουν. Και στέκονται δίπλα σου.
Σου γεννούν θείο έρωτα.
Σαν να είναι πράγματι πρόσωπα του Θεού στη γη.

Έκανα προσευχή στο Πνεύμα το Άγιο για ν' αποφασίσω να φύγω. Με το "Βασιλεύ ουράνιε..."
Όταν την έκανα ένιωσα πως είχα κρυώσει αρκετά. Έτρεχε η μύτη μου.
Έτσι, μάζεψα τις εικόνες των προσώπων και σηκώθηκα να φύγω.

23:20'.
Δόξα τω Θεώ για τη θέση μου, κι ας ήταν στο κρύο. Με αντάμειψε η θέα που είχα.
Τα λόγια στα τραγούδια που ακούγονταν κάποτε ταίριαζαν με ό,τι ένιωθα.
Κάποτε έπαιρνα τα μάτια μου μακριά και κοιτούσα πέρα αλλού, για να συνειδητοποιήσω μόνο πως η εικόνα του όμορφου προσώπου υπήρχε ακόμα μέσα μου κι ας μην το κοίταζα εκείνη τη στιγμή.

Γύρισα και θυμάμαι ακόμα μικρές λεπτομέρειες.
Δεν θέλω να προσπαθήσω να ζωγραφίσω.
Δεν την πετυχαίνω στο χαρτί τέτοια ομορφιά.
Το σχέδιο της είναι φτιαγμένο από χέρι Θεού.
Δεν αντιγράφεται.

Δεν πειράζει.
Αρκεί να σωθούμε όλοι, όπως είναι το θέλημα του Θεού, και θα είμαστε μια αιωνιότητα μαζί.
Να κοινωνούμε μεταξύ μας και με τον Θεό.
Δόξα τω Θεώ!
Αμήν να γίνει έτσι!

Προσευχήθηκα σχετικά.
Θα βάλω τώρα το Απόδειπνο.
Και θα ξαπλώσω.
Δεν νυστάζω.
Θα θυμάμαι και θα ξαναβλέπω έτσι την ομορφιά του προσώπου του Θεού.