Κυριακή, 15-02-2026.

20:10'.
Σηκώθηκα στις οκτώ το πρωί.
Άναψα λιβάνι και προσευχήθηκα για τη μέρα.
Άρχισα και την προσευχή με τις μετάνοιες.
Πήγα στην Αγία Αικατερίνη και με κοινώνησε ο παπά Γαβριήλ.

Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Τελείωσα πάλι και το κατά Ιωάννην, που δε λέει ούτε για τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος ούτε για την Ανάληψη. Αυτά που μ' αρέσουν πιο πολύ.
Μάλιστα.

Έστειλα στον Αχ.Α. που είχε καλέσει χτες κι ανταλλάξαμε.
Αντάλλαξα μηνύματα και με τον Δαρό.
Αντάλλαξα και με την ΚαΧα.
Συνέχισα την προσευχή κι έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.

Ζωγράφισα τρία πρόσωπα με αραιωμένα ακρυλικά σε χαρτί.
Το ένα βγήκε καλύτερο. Τα άλλα μου φαίνονται κάποιοι άγνωστοι.
Χρησιμοποίησα τα ίδια χρώματα με χτες για ν' αλλάξει μόνο η έκφραση του πορτρέτου.
Πράγματι άλλαξε.

Έφαγα πορτοκάλι, μπανάνα και πανσέτες.
Κοιμήθηκα για μεσημέρι.
Το απόγευμα έψησα και δύο λουκάνικα μικρά που είχα για να μην μείνουν στην Τυρινή βδομάδα.

Ανέβηκα στης μάνας μου για scrabble.
Παίξαμε και συζητήσαμε, κάτι που ρώταγε η αδερφή μου με μηνύματα για το σπίτι.
Δεν κατάφερα να δώσω απάντηση, να βγάλουμε άκρη. Τί άλλο;

Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.
Δεν την κατάλαβα τη μέρα πάλι. Πέρασε λες και δεν την έζησα εγώ.
Αλλά δεν πρέπει να είμαι αχάριστος.
Δόξα τω Θεώ είμαι καλά, είμαστε καλά.

Μόνο η ζωγραφική μου έδειξε σα να έγινε κάτι σήμερα. Πάλι καλά!
Έκανα και μια ανάρτηση το πρωί στη σελίδα μου https://www.facebook.com/acrobartist για το ψηφιακό μου ημερολόγιο που αναρτώ εδώ κάθε μέρα.

20:33'.
Θυμήθηκα σήμερα τότε που είχα πάει σε μία κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση, και δούλεψα δοκιμαστικά μια μέρα κι άλλες τρεις με μειωμένο ωράριο ως καθαριστής.
Τί εμπειρία κι αυτή!

Ο πατέρας μου είπε τότε πως όταν μου είχε πει να κάνω τον ασφαλιστή δεν ήθελα και τώρα δουλεύω σε καθαριότητα.
Πώς συμβιβάζεται;
Είχε προηγηθεί η διάγνωση και χρόνια καταστολής τέτοιας που δεν φαινόταν φως από πουθενά. Γι' αυτό. Έτσι συμβιβάζεται.

Τιμή πρέπει σε όσους δουλεύουν κάπου, κανείς δεν ξέρει τί άλλο έχει χρειαστεί να υπομείνουν. 
Και τί υπομένουν δουλεύοντας.
Δόξα τω Θεώ εγώ δεν δουλεύω και οι λογαριασμοί πληρώνονται.

Έβλεπα πάντα σαν μια θητεία ακόμα την προσωρινή δουλειά μου.
Μόνο όταν ήμουν επαγγελματίας ζωγράφος, γλύπτης κι έμπορος πινάκων ένιωθα καλά.
Ένιωθα ότι έκανα το σωστό.
Κι ας μην το έκανα καλά. Ας απέτυχα εμπορικά.

Είμ' εξάρτημα εγώ της μηχανής σας κι ο γιος μου τ' ανταλλακτικό, θα 'ναι εντάξει μια ζωή στη δούλεψή σας, είν' από άριστο υλικό (το τραγούδι τώρα).
Έτσι. 
Ένιωθα ως καλλιτέχνης πως έσπαγα τον κύκλο της υποτέλειας με τους γονείς δημόσιους υπαλλήλους που ήθελαν εμένα επιστήμονα ή έστω δημόσιο υπάλληλο.

Τελικά το κράτος με απενεργοποίησε ως πολίτη, με απέκοψε από το κοινωνικό σύνολο και με ζει για να καταφέρνω να πληρώνω τους λογαριασμούς.
Αυτά.
Θεσπέσια!

Δόξα τω Θεώ, δεν παραπονιέμαι.
Ίσα ίσα τα σκέφτομαι κάπως όλα αυτά όταν προσεύχομαι πως ευχαριστώ τον Θεό για όλα.
Και πως Τον ευχαριστώ για το παρόν.
Δεν έχουν τόσο καλή εξέλιξη πνευματικά ή σωματικά όσοι είχαν ψυχιατρική εμπειρία.
Δεν έχουν τόσο καλή εξέλιξη οι επιζώντες της ψυχιατρικής.

20:59'.
Πέρασε ο Πέτρος, που χρειάζεται δουλειά, και μου μίλησε.
Ήταν εδώ με την Κωνσταντίνα του. Έφυγαν τώρα.
Είπαμε για τέτοιες δουλειές σε κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις.
Είχε πάει κι αυτός, αλλά δεν δούλεψε.
Του είπα να ξαναπροσπαθήσει.
Είπε θα πάρει τον τηλεφωνικό κατάλογο να ρωτήσει να του τις δώσουν όλες, να σκεφτεί, και να δει τί θα γίνει.

21:11'.
...για να προσευχηθώ, για να σωθώ, ακόμα συζητώ, ακροβατώ (το τραγούδι τώρα).
Μάλιστα.
Acrobartist, ένας καλλιτέχνης που ακροβατεί μεταξύ λογικής και μυστηρίου.
Αυτό λέω ότι κάνω.
Κάνω τον καλλιτέχνη.
Δόξα τω Θεώ, τώρα χωρίς την ανάγκη να πουλήσω.
Κάτι που δεν κατάφερα.

Είμαι μέλος (individual member) της ENUSP, European Network of (ex)Users of Psychiatry, όπου είναι μέλη διάφορες οργανώσεις ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία και κάποια άτομα σε όλη την Ευρώπη.
Δεν νιώθω πως παριστάνω κάτι, απλώς παρίσταμαι. 
Παρίσταμαι με τη ζωή μου, μετά την ψυχιατρική κακοποίηση, και πίνω ήσυχα τον καφέ μου ανάμεσα σε UFO που μιλάνε για τ' αθλητικά...

Τί θέλει η σύγχρονη κοινωνία να είμαστε;
Αγωνιστές;
Το είδα κι αυτό.
Αν είσαι αντισυστημικός σε βγάζουν τρελό.
Ο πρωθυπουργός σε λέει "ψεκασμένο".
Ναι, τον ψεκασμό νομίζει περιμέναμε για να σκεφτούμε και να καταλήξουμε πως όλα βρωμάνε.

Εγώ είχα αρχίσει να αγωνίζομαι πριν την κρίση.
Πριν τη χρεοκοπία της Ελλάδας και τα μνημόνια.
Κι ήμουν αναρχοχριστιανός που δεν πίστευα στη βία.
Κι έχω γίνει κάποιος που ψηφίζει, ό,τι δεν έχει στον ήλιο μοίρα, και που θέλει τη βασιλεία του Θεού κι έχω ειρήνη, για να την προσφέρω ως άλλη θυσία στην κάθε θεία λειτουργία ως λαϊκός.
Λοιπόν;

Τί περιμένει ο κόσμος από τους καλλιτέχνες;
Να πρωτοστατούν;
Αμήν να καταφέρνουν να καθρεφτίζουν τον κόσμο και τον εαυτό τους, μπας και ξυπνήσουμε!
Μπας και ξυπνήσουμε και σταματήσουμε τα καρναβάλια και τις απολαύσεις και σωθούμε με άσκηση κι αγώνα πνευματικό.
Αυτά.

21:46'.
Δεν κατάλαβα τί χρωστάω σήμερα κι έχω εδώ δίπλα τώρα την παρέα της Δευτέρας, που έρχονται και γαμάνε τη βραδιά πάντα με ό,τι ανταλλάσσουν και μου τα υποβάλουν λόγω γειτνίασης. Και που, όλως παραδόξως, ήρθαν και απόψε.
Έχω να μάθω κάτι από αυτό; 
Θα ρωτήσω.

Μην τους ξεσυνερίζεσαι, τον κόσμο. Όλοι προσπαθούν. Εσύ δεν έλεγες νωρίτερα πως αξίζουν τιμή όσοι δουλεύουν. Αυτοί δίπλα σου τώρα χαλαρώνουν από τη δουλειά. Άντεξε!
Αυτό άκουσα.

Εντάξει, έπιασα κουβέντα, ρώτησα πώς και ήρθαν απόψε. Δεν θα τα καταφέρουν μάλλον αύριο, γι' αυτό. 
Μάλιστα.
Κάτσε, να δείξω ενδιαφέρον για την κουβέντα τους και να ξεχάσω εμένα...

22:06'.
Εγώ είμαι το UFO, και γαμάω τη βραδιά με τη σιωπή μου και το αυτιστικό γράψιμο εδώ.
Προσπαθώ να παρακολουθήσω την κουβέντα δίπλα αλλά μου έρχεται συνέχεια να κάνω προσευχή για έλεος.

Η παρέα της Δευτέρας, που ήρθαν απόψε, είναι πάντα καλοδεχούμενοι εδώ με τη διάθεσή τους, ό,τι ανταλλάσσουν και τις καταναλώσεις τους.
Όλοι τους αγαπάνε, έτσι δείχνουν. 
Εμένα μάλλον με ανέχονται, απλώς γιατί δεν δημιουργώ πρόβλημα, ενώ, εννοείται, είμαι προβληματικός, με τον φραπέ σε μεζεδοπωλείο και τσιπουράδικο, και με το ιστορικό μου.
Μάλιστα.

22:41'.
Παναγιά μου, πρέσβευε υπέρ ημών όλων!
Παναγιά μου, είμαι γελοίος! Ζω;
Απλώς, Γιώργο, πρέπει να περιμένεις. Όλοι έχουν την κλήση τους από τον Θεό. Δεν ξέρεις πότε θα πουν "Κύριε ελέησον" και "Παναγιά μου!"
Συγχώρα με, Θεέ μου, που δεν αντέχω!
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς όλους!

23:01'.
Πήρα μια Άλφα.
Περιμένω μόνο. Να πάμε όλοι παρακάτω.
Ή, καλύτερα, παραπάνω σαν άνθρωποι.
Σαν άνω θρώσκοντες.
Να πούμε "Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου..."
Πόσο θα χρειαστεί;
Μια ζωή;
Δεν είναι τόσο πολύ.

23:41'.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Τελειώνει η μπύρα.
Σκέφτομαι το λουκάνικο στο σπίτι.
Δεν ξέρω αν θ' αντέξω τη νηστεία.
Δεν ξέρω τίποτα. Δεν είμαι τίποτα.
Ο Θεός Είναι. 
Ό,τι θέλει ο Θεός!
Κύριε ελέησον!

00:03'.
Ο Θεός είναι μεγάλος!
Ξέρει, μπορεί, φροντίζει.
Αμήν πάντα έτσι!
Όλα έγιναν σήμερα στη μέρα κι απόψε το βράδυ σα να προσευχήθηκα να γίνουν όπως έγιναν.
Όμως εγώ δεν ζήτησα τίποτα συγκεκριμένο.
Ό,τι έγινε ήταν αυτό που με διευκόλυνε.
Έγινε αυτό που ποθούσα, παρότι έκαναν οι άλλοι. 
Δόξα τω Θεώ!

Μπορώ να φύγω και να κοιμηθώ ήσυχος.
Κύριε ελέησε τους αναξιοπαθούντες, όσους αντιμετωπίζουν δυσκολίες και έχουν προβλήματα!

Ευχαριστώ πολύ για τα δικά μου!
Όλα διευθετούνται χωρίς να ενοχληθώ. 
Αυτό το ζήτησα σήμερα το πρωί.
Γίνεται.
Απλώς ίσως να περιμένω λίγο.
Δόξα τω Θεώ!

00:36'.
Γύρισα.
Έφαγα τα λουκάνικα, λίγη φέτα και μανταρίνι.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Ξάπλωσα.
Βάζω το Απόδειπνο.