Τρίτη, 10-02-2026.

20:25'.
Σηκώθηκα το πρωί στις οκτώμιση.
Άναψα λιβάνι, έκανα προσευχή για τη μέρα.
Έστειλε πρωινός ο Δαρό και για προσευχή κοινή.
Έκανα.
Έφτιαξα τη συκωταριά που είχα.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Έφαγα.
Ήμουν 75-77 κιλά. Αύριο θα είμαι παραπάνω μάλλον.

Ανέβηκα στης μάνας μου.
Ξάπλωσα στον καναπέ και κοιμήθηκα.
Άκουσα να με φωνάζουν δυο φορές, επιτακτικά, να ξυπνήσω και ξύπνησα απότομα.
Δεν ήταν κανείς.
Ξαναέπεσα και λαγοκοιμόμουν.

Το απόγευμα ζωγράφισα ένα πρόσωπο σε χαρτί με ακρυλικά. Μ' άρεσαν τα χρώματά του.
Δόξα τω Θεώ!
Έφαγα μαγιονέζα και ένα πορτοκάλι.
Έκανα και την προσευχή με τις μετάνοιες χωρίς διακοπή.

Ανέβηκα στης μάνας για να παίξουμε scrabble.
Δοκίμασα από το φαγητό της. Έδειχνε σα να μην είχε φάει. Δεν θυμόταν τί έφαγε.
Δοκίμασα και από το δικό μου.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

20:34'.
Όλο το πρωί έστελνα μηνύματα παρουσίασης της δουλειάς μου σε άτομα στο linkedin  και με mail σε ιδρύματα πολιτιστικά.
Αυτό, γιατί είχα σκεφτεί να ξεκουνηθώ λίγο.
Δεν νομίζω να ενδιαφερθεί κανείς.

Έλαβα μια πρόσκληση για σύνδεση με μια διεύθυνση ανάπτυξης της σύγχρονης δημιουργίας του υπουργείου πολιτισμού.
Τώρα βλέπω ότι έχουν στείλει κι ένα μήνυμα.
Δεν έχω σύνδεση στο διαδίκτυο εδώ κι απόψε.
Έστειλε το απόγευμα και ο Δαρό.

Σήμερα με πόναγε η μέση μου αριστερά πίσω σαν από το κρύο χτες βράδυ.
Ευχήθηκα να είναι η μέση κι όχι τίποτ' άλλο.
Ήταν ήσυχα σήμερα.
Λες, από τη θεία κοινωνία χτες στην αγρυπνία;

Αντάλλαξα και με την αδελφή μου και προσπάθησα να πάρω ένα τηλέφωνο σε δικηγορικό γραφείο, που μου είπε.
Άκουσα ειδήσεις και μουσική.
Δεν βγήκα κατά τη διάρκεια της μέρας.
Και εδώ έξω τώρα είναι ήσυχα ακόμα.

20:55'.
Δόξα τω Θεώ για τα δικά μου!
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Δοξολογούσε κι ο Δαρό το απόγευμα.
Δοξολογούσα κι εγώ.
Αμήν πάντα έτσι!

21:10'.
Κράτα ρε φίλε γερά! (το τραγούδι τώρα).
Μάλιστα.
Ό,τι και να κάνουν οι επικυρίαρχοι, ο Θεός δίνει δύναμη και χάρη στους μικρούς, στους ταπεινούς, στους από κάτω.
Δόξα τω Θεώ!

21:19'.
Κάνε, Θεέ μου, να μην ανησυχώ και να Σε εμπιστεύομαι!
Δεν χρειάζεται να πιστεύω, ξέρω. Αλλά χρειάζεται να εμπιστεύομαι τον Θεό!
Να αφεθώ Σ' Αυτόν! Αμήν.
Εμπιστεύομαι τον Θεό: ό,τι και να γίνει, ας είναι ευλογημένο! Και να κάνω ό,τι μπορώ. Αυτό.

Ωραία θα ήταν κάποια να μου έκανε ένα μασάζ στην πλάτη και στη μέση ή να είχα να βλέπω ένα πρόσωπο που θα μ' έκανε να νιώθω πως όλα θα πάνε καλά!
Δεν πειράζει που δεν υπάρχουν.
Έχει τόσους άλλους ο Θεός ν' ασχοληθεί κι ασχολείται. Προνοεί και μας περιμένει.
Ωραία που είναι η ζωή!

Ας μην τα θέλω όλα δικά μου. Ας αντέχω, με τα λίγα.
Δόξα τω Θεώ που είμαι καλά, είμαστε καλά, δεν δουλεύω, οι λογαριασμοί πληρώνονται, όλα είναι ειρηνικά γύρω, και συνεχίζουμε.
Πολλά είναι!
Αμήν να φτάσουμε όλοι στη βασιλεία των ουρανών!

21:43'.
Άλλοι είναι κατάκοιτοι στα σπίτια τους, άλλοι είναι σε κρεβάτια νοσοκομείων, άλλοι είναι έξω στο κρύο, αλλού έχουν πόλεμο, αλλού διωγμό και λιμό, αλλού αναταραχές.
Άλλοι ζουν με ανθρώπους δύσκολους, άλλοι παιδεύονται από τις δουλειές τους και τα θελήματα των άλλων, άλλοι δουλεύουν διπλές δουλειές για να τα βγάλουν πέρα, άλλοι δεν έχουν και στερούνται.
Κάποιοι είναι σε ψυχιατρεία, κάποιοι σε φυλακές, κάποιοι στις ερήμους του κόσμου.

Είμαι αχάριστος, έτσι που δεν εμπιστεύομαι τον Θεό.
Πάντα δίνει δύναμη για ό,τι είναι ν' αντέξουμε!
Και ποτέ δεν δοκιμαζόμαστε πάνω από τις δυνάμεις μας.
Έχουμε ανθρώπους...
Υπάρχουν μέσα...
Ανταπεξερχόμαστε όλοι!

Ποιός δίνει δύναμη;
Ο Θεός δεν είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών και ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός;
Λοιπόν;

Ευχαριστώ, Θεέ μου, για όλα!
Κύριε ελέησον!
Δόξα Σοι Κύριε, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

23:51'.
Ένιωσα να χρειάζεται προσευχή και:
Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού, ελέησον με τον αμαρτωλό!
Πέρασα έτσι μια ώρα και γύρισα στο σπίτι, δόξα τω Θεώ!
Έφαγα λίγη φέτα και πήρα 3 mg ρισπεριδόνης.
Ξάπλωσα. Βάζω Απόδειπνο.

Έκανα αιτήματα για σύνδεση και με άλλους στο linkedin.
Αντάλλαξα και με τον Δαρό.