Σάββατο, 07-02-2026.

20:41'.
Ξύπνησα στις έξι το πρωί και σηκώθηκα, έφαγα μια σοκολάτα και ξαναέπεσα στο κρεβάτι ως τις οκτώ.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιό μου.
Άναψα λιβάνι κι έκανα προσευχή για τη μέρα, να είναι όλα ειρηνικά και να είμαστε καλά κι ό,τι θέλει ο Θεός.

Δεν πήγα στην εκκλησία. 
Η μάνα μου που την είδα αργότερα είχε πάει.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου κι άρχισα την προσευχή.

Είχε ωραία μέρα με ήλιο και όλοι θέλαμε βόλτα.
Έστειλε η ΚαΧα αλλά είχα ήδη στείλει στην ΤΚ.
Έστειλε κι ο Δαρό.
Πήγα τον είδα στο "σκίτσο" αλλά εντωμεταξύ κανονίσαμε για θάλασσα, που είχα προτείνει, με την ΤΚ.

Πήγα στα μέρη της ΤΚ και με πήρε με το αυτοκίνητο και πήγαμε σε μια παραλία κοντά στη Σαρωνίδα που λέγεται Άγιος Νικόλαος.
Τα είπαμε και τα βρήκαμε στην παραλία.
Είχαμε και σάντουιτς για φαγητό.

Γύρισα και συνέχισα την προσευχή.
Ανέβηκα στη μάνα μου που είχε καλέσει το μεσημέρι.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.
Δεν πρόλαβα σήμερα να ζωγραφίζω, είχα όμως την κοινωνική συναναστροφή.

08:53'.
Πέρασε έτσι εύκολα κι ωραία η μέρα σήμερα.
Ένιωσα ότι έκανα κάτι.
Πριν ξεκινήσω να βγω από το σπίτι είχα πόλεμο από λογισμούς αλλά συνήλθα όταν βγήκα.
Βοήθησε η προσευχή.
Και τώρα ήρθα, πάλι απόψε, στο οικείο μαγαζί για να τελειώσει η μέρα.

Η ΤΚ έλεγε, στη διαδρομή της επιστροφής από τη θάλασσα, για μια συμφωνία μας έκφρασης των συναισθημάτων του θυμού και της αηδίας για τα άσχημα που γίνονται στον κόσμο.
Είπα πως επειδή έχω μικρό κύκλο νιώθω κι εκφράζομαι με ειρήνη. Συχνά ανέχομαι διάφορα.

Δεν κατάλαβα αν έχουμε να κάνουμε κάτι για τα πράγματα του κόσμου γύρω, του ευρύτερου.
Να κάνουμε κάτι κοινό ως συλλογική πολιτική έκφραση.
Αλλά χάρηκα που είπε η ΤΚ ότι σκέφτεται να αρχίσει να γράφει κάτι.
Θα έχει ενδιαφέρον και είναι ελπιδοφόρο.
Όπως η ζωγραφική μου.

Όπως έλεγα στο βίντεό μου "Should he be here for a reason (ερώτηση)", δεν ζούμε όλοι τις ίδιες ζωές, καθένας μας έχει την αποστολή του.
Και ότι η δική μου αποστολή είναι η τέχνη, κάπως σα ζώσα περιηγητική γλυπτική με έργα και λόγια.

Αυτό, η τέχνη μου, είναι ό,τι καλούμαι να κάνω στο θέατρο της ζωής. Ό,τι καλούμε να κάνω "στο θεατράκι μου", για τα μάτια του Θεού.
Στον Κύριο, όταν φτάσω σ' Αυτόν, νιώθω ότι έχω να πω για τον έρωτα στην τρέλα.
Δεν χρειάζεται κάτι Αυτός που μας έπλασε με τα χέρια Του να μάθει από μένα για τέχνη.
Αλλά η οπτική μου της αγάπης μου, η ερωτική και δοκιμαζόμενη ψυχικά, μια ζωή τώρα, θα έχει να πει κάτι, σε σχέση με τη δική Του Αγάπη.

Αυτό, ο έρωτας στην τρέλα, είναι ό,τι φυλάω μονάκριβο στην ψυχή μου ως έκφραση αγάπης και προς τον Θεό και προς την πλάση και προς τους άλλους γύρω.
Δόξα τω Θεώ, ό,τι λένε τα χαρτιά τους για την κατάστασή μου, δεν έχει εξηγηθεί ακόμα από τον άνθρωπο. 
Κάτι θα έχει να πει ο Θεός σχετικά.
Θα τα βρούμε πιστεύω. Έ;

Εσύ πίστευε! Και να αγαπάς, να χαίρεσαι, να μην στεναχωριέσαι, να μην ανησυχείς, να μην αγχώνεσαι, να μην φοβάσαι!
Αυτό δεν είναι να ακούσω τώρα από Εσάς;
Έ, Θεέ μου;

Ο έρωτας σου στην τρέλα έχει σάρκα;
Όχι ακριβώς. Η τρέλα μου έχει σάρκα, σώμα υλικό, τον εγκέφαλό μου κι όλοι τους παίζουν, και όλοι μας παίζουμε μαζί του...
Ο έρωτας μου στην τρέλα είναι έκφραση ψυχής.
Την ψυχή μου θέλω να σώσω.
Μ' αυτήν θα έρθω να Σε βρω.

Το σώμα σου και το πνεύμα σου θα είναι μολυσμένα από τον έρωτα σου στην τρέλα;
Η τρέλα έχει μολύνει το σώμα και το πνεύμα μου, με τα αηδιαστικά ψυχοφάρμακά μας, και με τον ψυχωσικό κόσμο γύρω, του άρχοντα του κόσμου τούτου, που νόμιζε ότι θα γίνει θεός.
Και που μας παραπλανά όλους και βγαίνω από τα ρούχα μου και δεν αντέχω, γιατί εγώ είμαι δικός Σου!

Θα έρθεις εδώ ως σοφιστής;
Μπορώ να έρθω και όταν ρωτήσετε στην πύλη της βασιλείας των ουρανών "ποιός είναι;" να πω "Εσύ;"

Σήμερα ήταν όλα ειρηνικά και είσαστε καλά. Έγινε ό,τι θέλει ο Θεός;
Δεν έγινε ό,τι ήθελα εγώ. Ξέρεις τους λογισμούς που είχα το πρωί. Και πως έκανα προσευχή και συνήλθα. Και κρατήθηκα και άφησα τα πράγματα να κυλήσουν.
Χρειάζεται, όπως έλεγε η ηλικιωμένη υπάλληλος του φούρνου που ψωνίσαμε τα σάντουιτς με την ΤΚ, να "κάνουμε ευχέλαιο";

Θα κομπάζεις τώρα μπροστά στον Θεό;
Σου λέω τί ζω. Είμαι κάποιος που κομπάζει και σοφιστής; Ποιός είσαι εσύ που έχεις πιάσει κουβέντα μαζί μου;
Σε ποιον απευθύνεσαι; Τον Θεό δεν ρώτησες;
Σκάσε λοιπόν ν' ακούσεις!
ΟΚ. Θα κάνω προσευχή.

22:02'.
Θεέ μου;
Αγαπάς;
Πονάω. Τί οφείλω;
Να αγαπάς, να είσαι αγάπη!

23:42'.
Ήταν εδώ ο Πέτρος και όταν σηκώθηκε από το τραπέζι του ήρθε και μιλάγαμε. 
Καλά που τα είπαμε.
Του είπα και για το ψηφιακό μου ημερολόγιο εδώ.
Είπαμε και για την εκκλησία, τί λένε κάποιοι ιερείς για τις σαρκικές σχέσεις και για τους ψυχικά δοκιμαζόμενους.
Και αν είμαστε κοντά στην εκκλησία ή όχι.
Είπαμε και για το Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές.
Γιατί δεν πάμε πια εκεί.
Και για τις κουβέντες που πιάνω με το υπερπέραν είπα.

Τώρα δεν ξέρω αν θα κάτσω άλλο. Έφυγε ο Πέτρος. Κι εγώ αν πιω αλκοόλ θα πεινάσω.
Καλά κρατιέμαι ως τώρα με το απογευματινό σάντουιτς στην παραλία.

00:04'.
Δεν ήμουν έτοιμος να φύγω και πήρα μπύρα.
Δεν έχουν φυστίκια, εδώ και καιρό, δεν έχουν φέρει.
Αλλά, παρόλη την εξομολόγηση από τον Πέτρο, ήθελα να μείνω κι άλλο εδώ για τα δικά μου.
Να κλείσει η μέρα.

00:18'.
Ήρθε κι ο Κώστας και μιλήσαμε λίγο, για τα ταξίδια του σε βουνά για ορειβασία και για τη μέση μου που ζορίζεται όταν κάθομαι όρθιος ή περπατάω για λίγο.
Πρέπει να χάσω βάρος. 
Μάλιστα.
Αλλά δεν κάνω τόσες παρατυπίες στο φαγητό.
Απλώς δεν κάθομαι να πεινάω. Τρώω.

00:43'.
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό!
Κάνω προσευχή και χασμουριόμουν.
Δεν ξέρω αν είμαι ακόμα έτοιμος για το σπίτι.

01:43'.
Γύρισα, δόξα τω Θεώ!
Έφαγα μισό κομμάτι τυρόπιτα και πήρα χάπι.
Το πρωί είχα πάρει κι ένα depon.
Σκέφτηκα τί θα στείλω μήνυμα αύριο στην ΤΚ.
Έβαλα το Απόδειπνο.
Είμαι πάντα λίγος, μικρός, αδύναμος, ανάξιος, γελοίος κι αμαρτωλός.