Τρίτη, 03-01-2026.

20:23'.
Ξύπνησα στις εφτάμιση το πρωί.
Έγραψα στο ημερολόγιό μου.
Πλήρωσα έναν λογαριασμό της μάνας μου.
Ήρθε email από την ΑΣΥΕ για την ψηφιοποίηση της γνωμάτευσής της.
Έχω γραφτεί έτσι στο μητρώο της εθνικής πύλης αναπηρίας.

Μάλιστα. Αυτό που ήταν κάτι που σκεφτόμουν για μήνες και είχα αποφασίσει να μην το κάνω, τελικά έγινε τσακ μπαμ σε ένα πρωινό πρόσφατα με τη σχετική αίτησή μου. Και χωρίς να το σκεφτώ πολύ αυτή τη φορά.

Πήγα να πάρω το δεύτερο εμβόλιο της μάνας μου και κανόνισα με τον γιατρό για να πάμε να το κάνει.
Ανέβηκα στης μάνας μου και είχε φτιάξει τυρόπιτα έτοιμη, μόνο ψήσιμο ήθελε.
Έφαγα λίγο απ' αυτήν και στο σπίτι μου λίγη σκορδαλιά και ψωμοτύρι.

Χάζεψα στο διαδίκτυο.
Διάβασα από την Καινή Διαθήκη.
Ξάπλωσα για μεσημέρι αργά, με τα ρούχα και για λίγο, χωρίς να κοιμηθώ.

Σηκώθηκα για τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και την προσευχή.
Άρχισα σήμερα να ζωγραφίζω με λάδια ένα τελαράκι. Ψιλοαπέτυχα στο αποτέλεσμα. Το άφησα τελικά ημιτελές κάπως.

Ανέβηκα πάλι το απόγευμα στης μάνας μου και καθήσαμε για λίγο.
Της είπα για τη ζωγραφιά μου και με κοροΐδευε που έφτιαχνα πάλι το πρόσωπό μου.
Μάλιστα.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

20:42'.
Έστειλα στην ΣμΜ το πρωί και απάντησε με λίγα από τα δικά της.
Αντάλλαξα και με την ΕΚ. Κουτσομπολίστικη ήταν και δεν μ' άρεσε. Νομίζει ότι έχουμε κάποιου είδους προσωπική σχέση με δεδομένη την αγάπη της τη μεγάλη, απ' ό,τι λέει, για μένα. 
Δεν το βλέπω αυτό. Νομίζω ότι φαντάζεται διάφορα. Έτσι μου έχει δώσει να καταλάβω.

Αντάλλαξα με τον Δαρό πρωί και απόγευμα.
Ανταλλάξαμε και με την Διον. Νέα κι ενδιαφέροντα ξεκινήματα έχει. Νέα δουλειά, νέα πόλη.
Λέει ότι μόνο τα πρώτα πενήντα χρόνια ήταν δύσκολα.

Εγώ έστελνα email στο εικαστικό μου δρώμενο "Εκλογές;" το 2007, μετά από μια σειρά άλλα:
"Να σας ρωτήσω σήμερα, 23 Μάρτη 2007, που μου το σφύριξε ένα πουλάκι, μήπως αυτόνομα, ανεξάρτητα και μελωδικά τα ταμιεία του μυαλού μας πρέπει να είναι;
Χωρίς -εννοώ- άνωθεν υποδείξεις ή συνειρμούς."
Και έβαζα την υποσημείωση:
"Μην απαντήσετε για τα επόμενα δώδεκα έτη γιατί κάτι σκέφτομαι..."

Στις 26 Μάρτη του 2007 νοσηλευόμουν σε ψυχιατρική κλινική μετά από εισαγγελική παραγγελία με αίτηση που είχε κάνει ο πατέρας μου. Γιατί "δεν ήμουν καλά", απ' ό,τι είπε.

Δεν τα είχα χάσει ακριβώς. 
Ήθελα ελευθερία, να μην με ταΐζουν οι δικοί μου και να αρθρώνω αναρχικό λόγο για τα τότε πολιτικά πράγματα ως τέχνη μου.
Και είχα πληγωθεί οικτρά για το τέλος της τελευταίας μου σχέσης.
Και δεν είχα κανέναν δίπλα μου.

Σκέφτηκα λοιπόν σήμερα πως "το πουλάκι", στο email μου του 2007, πρέπει να ήταν ο διάβολος, γιατί όταν έγραφα για "άνωθεν υποδείξεις ή συνειρμούς" εννοούσα ακόμα και από τον Θεό.

Και το 2019, στα πενήντα μου, δώδεκα χρόνια μετά το 2007, πέθανε ο πατέρας μου και βγήκε η γνωμάτευση της Ανώτατης Στρατιωτικής Υγειονομικής Επιτροπής για την κατάστασή μου.
Που ψηφιοποιηθηκε πια και γράφτηκε να ισχύει εφ' όρου ζωής.

Τώρα, είναι το ότι: "Όταν εμείς μιλάμε στον Θεό το λέμε προσευχή. Όταν ο Θεός μιλάει σε μας το λέμε σχιζοφρένεια."
Μάλιστα.
Δόξα τω Θεώ ό,τι ακούω από τον υπερπέραν, όταν απευθύνομαι σε κάποιον από εκεί και όταν κάνω προσευχή, είναι γεμάτα από την αγάπη του Πατέρα, τη ζωή του Χριστού και τις οδηγίες του Αγίου Πνεύματος.

Και έχω ειρήνη και να αγαπώ, να κάνω προσευχή, να μην ανησυχώ, να μην στενοχωριέμαι, να μην αγχώνομαι και να χαίρομαι.
Αυτές είναι οι οδηγίες που λαμβάνω.
Δόξα τω Θεώ και πάλι!

21:11'.
Χτες το μεσημέρι ένιωθα πως είμαι έτοιμος να φύγω και ένιωθα αγάπη για τον Χριστό.
Σήμερα το μεσημέρι με χάλασε το χάζεμα στο διαδίκτυο.
Με δυσκολία έκανα την προσευχή, ξεφυσώντας στην αρχή.

Δόξα τω Θεώ που έστειλε η ΣμΜ
Δόξα τω Θεώ που έστειλε κι η Διον. Δεν ανταλλάσσουμε σχεδόν ποτέ, αλλά πρέπει να είναι πολύ χαρούμενη.
Ήταν τα παρήγορα που έγιναν σήμερα.

Ευτυχώς για κάποιους και κάποιες τα πράγματα πάνε καλά!
Δόξα τω Θεώ και για τα δικά μου όλα!
Ας μη σκέφτομαι τα δύσκολα, ήταν ο Θεός παρών.

23:47'.
Γύρισα στο σπίτι για αυγά με ντομάτα και πιπεριά στο τηγάνι και λουκάνικο και μπύρα.
Πήρα τα 3 mg ρισπεριδόνης.
Ξαπλώνω με το Απόδειπνο.