Τρίτη, 09-12-2025.

20:30'.
Με δυσκολία σηκώθηκα από το κρεβάτι και το πρωί και το απόγευμα.
Δεν ήθελα να ξεμυτίσω στο κρύο του σπιτιού.
Πάλι καλά που πήγα το πρωί και ψώνισα ψάρι για τη μάνα μου και της το πήγα. Κάνει πολύ λίγο φαγητό και όλο τα ίδια με πολύ ψωμί.
Δεν έκανα τίποτα σημαντικό το πρωί, ούτε το απόγευμα.
Μόνο που προσευχήθηκα για μία Αμερικάνα και πάλι καλά...
Και πέρασε ο Μαμασ. και πάλι καλά που τον άκουσα.
Κάποια στιγμή άρχισα προσευχή αφού τα σκέφτηκα όλα πάλι τα δικά μου και όλους και όλες.
Σκέφτηκα π.χ. μιαν καλή κοπέλα που μου μοιάζει, έτσι με τον εγωισμό, τη μεγαλομανία και την πονηριά και ανταλλάξαμε με τον Κύριο σχετικά.
Σκέφτηκα και τί θα έχω ν' αντέξω αύριο κι αν χρειάζεται να κάνω κάτι. Δεν αποφάσισα τίποτα. Θα μένω μαλάκας ό,τι και να μου λένε; Δεν είναι σωστό. Βλέπουμε... Ας φροντίσει ο Θεός!
Δόξα τω Θεώ καλά και σήμερα.
Θα κάνω τώρα και τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Έχω έρθει στον "τράγο" για καφέ.

21:38'.
Σκέφτομαι τώρα ότι επειδή είναι κτυπημένες, τρελές γι' αυτό γίνονται όλα. Αλλά ποιός να με πιστέψει εμένα και να φερθεί με την αγάπη που χρειάζονται; Με έχουν γράψει τρελό στα χαρτιά τους... Και δεν μπόρεσα πιο πριν να πάρω καμία από το χέρι, δεν ήθελε η μάνα της.
Μάλιστα.
Έτσι ...και άφες ημίν τα οφελείματα ημών ως και ημείς αφίεμαι τοις οφείλεταις ημών!
Έτσι θα σωθώ κι εγώ. Όχι από την αγάπη μου.
Η αγάπη είναι ο Θεός. Δύσκολα φτάνεις εκεί.
Δόξα τω Θεώ που είμαι όπως είμαι!
Ο Θεός ξέρει, Αυτός μπορεί, Αυτός να φροντίσει!

21:47'.
Όλα γίνονται σα μαγικός χορός.
Και, από τον Μαμασ. σήμερα και τον χορό στην ιστορία του, σκέφτομαι πως όλα γίνονται σα μαγικός χορός εκτός από τον χορό τον ίδιο.
Μόνο όταν είπα ότι έκανα χορευτικό δρώμενο είχε κάποια σημασία. Ήταν 2010.
Το 2011 είχαν αλλάξει όλα. Είχα διάγνωση πια.
Και ο χορός του Ησαΐα ακόμα πόσες φορές δεν έχει νόημα;
Νομίζουν οι άνθρωποι διάφορα και δρουν κι εγώ δεν είμ' εδώ ούτε είμ' εγώ. Δεν θέλουν οι άλλοι και τώρα πια ούτε κι εγώ.
Ο Θεός Είναι. Αμήν. Ό,τι θέλει ο Θεός!
Θα δίνει ο Κύριος δύναμη πάντα για όλα.
Δόξα τω Θεώ!

22:27'.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ο Θεός μας περιμένει όλους!
Δεν είναι τίποτα. Ν' αντέξω το σταυρό μου.
Είναι ο ζυγός χρηστός και το φορτίο ελαφρύ.
Ο καθένας έχει μια ζωή. Αυτή είναι η δική μου.
Ημιτελείς σπουδές, σχέσεις, δουλειές, λογικές.
Και πάλι καλά!
Ας ελεήσει ο Κύριος τους καλλιτέχνες, να επιτελέσουμε το έργο μας. Αν είναι τέχνη, δεν μπορεί να είναι λίγη τέχνη, είναι κάτι, κάτι δίνει.
Το έργο "Il mio ritrato", "Η προσωπογραφία μου" εκτέθηκε στην Ιταλία κι ύστερα έγινε εξώφυλλο στην Αμερική στο time magazine στο τεύχος του για το πρόσωπο της χρονιάς 2006.
Ήταν κάτι.
Μετά, το 2007, άρχισαν οι εισαγγελικές και δεν άξιζε η κοινωνία τον καλλιτέχνη.

Με ρώτησε η Αρετή αν θα πάω πουθενά τα Χριστούγεννα. Κι η μάνα μου βιάζεται τις μέρες να περάσουν να πάει κάτω από τα κυπαρίσσια.
Μάλιστα.

23:07'.
Σε λίγο λέω να φύγω. Θα χαρώ πάλι όταν θα φεύγω. Σα να φεύγω από την αρρώστια και σήμερα. Άντεξα μέχρι τώρα απόψε, πάλι καλά, έκανα το κοινωνικό μου χρέος, με είδαν...
"Να πηγαίνεις στο καφενείο, να σε βλέπουν" είχε πει ο πατέρας μου κάποτε που πήγαμε στο καφενείο μαζί.
Έφυγαν, στην ώρα τους, οι όμορφες κι ήρθαν οι "απαλλαγές" μου...
Αύριο θα είναι μια νέα μέρα. Το έλεγε ο πατέρας μου κι αυτό.
Ήδη σήμερα είχε μπόλικο από το αύριο, δεν θα με βαρύνει πολύ όταν έρθει. Θα αντέξω. Αμήν.

23:39'.
Δόξα τω Θεώ, γύρισα, έφαγα, βάζω Απόδειπνο.
Τ' αυτί μου βούιξε.
Θέλει κάποιος να μου πει κάτι;
Γιώργο!
Ναι.
Μην ακούς τους άλλους.

00:00'.
Είναι πολύ κουρασμένα τα μάτια μου. Τί έβλεπα πάλι σήμερα;