Τρίτη, 02-12-2025.

20:27'.
Ξύπνησα στις εφτά.
Η ΚαΧα με είχε ξαναπροσθέσει στην άλλα αντ' άλλων, ομαδική συνομιλία που είχε φτιάξει κι αποχώρησα πάλι. Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα γίνεται αυτό κάθε μέρα.
Ο Δαρό έστειλε νωρίς για να κάνουμε μαζί δοξολογία στον Θεό.
Στις οκτώ πήγα στον Άγιο Νεκτάριο και με κοινώνησε ο παπά Κώστας.
Ήταν κι η μάνα μου εκεί. Της είπα να πίναμε έξω καφέ αλλά δεν ήθελε.
Γύρισα και κρύωνα στο σπίτι.
Έπεσα κάτω από τα σκεπάσματα και όταν ανασηκώθηκα στις δώδεκα δεν ήταν για πολύ.
Κούρνιαξα στον καναπέ κάτω από την κουβέρτα ως τις τρεισήμισι.
Μετά χάζεψα λίγο στο τηλέφωνο και είχα λογισμούς απ' ό,τι είδα, και δεν μπορούσα καθόλου να κάνω τίποτα, ούτε να πάρω ανάσα, αλλά μου πέρασαν όλα όταν έγραψα σχετικά στο ημερολόγιο. Τα κατάλαβα καλύτερα αυτά που είχα δει. Είχαν να κάνουν με προσδοκίες και συμφέροντα. Δεν με απασχολούσαν πια.
Έπλυνα ρούχα κι άπλωσα.
Πήγα σε σούπερ μάρκετ και φούρνο για ψώνια δικά μου και της μάνας μου.
Έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και προσευχή.
Μαγείρεψα λουκάνικο με κοκκινιστή μακαρονάδα.
Ανέβηκα στης μάνας μου για σκραμπλ.
Έφαγα από το φαγητό μου.
Βγήκα τώρα στον "τράγο" για καφέ.

21:02'.
Δοξολογώ και λέω την ευχή του Ιησού αλλά χασμουριέμαι συνέχεια. Και πίνω και καφέ.

21:11'.
Δόξα τω Θεώ που με φυλάει!
Δόξα τω Θεώ που η μέρα σήμερα ήταν καλή, όλα ειρηνικά εδώ γύρω και είμαστε καλά.

23:00'.
Δεν με ενόχλησε κανείς και άρχισα να σκέφτομαι τα δικά μου, τα παλιά, με τις νοσηλείες...
Όταν ένιωσα ότι αρκεί η dolce vita απόψε, και γενικά, γύρισα και συνέχισα να σκέφτομαι μέχρι που είχα πάλι τα ίδια με την ΚαΧα και την ομαδική συνομιλία της.
Κοιμήθηκα χωρίς ν' ακούσω Απόδειπνο.