Δευτέρα, 01-12-2025.

20:19'.
Ξύπνησα στις οκτώ.
Πήγα στον Άγιο Νεκτάριο και με κοινώνησε ο παπά Γαβριήλ.
Κάθησα για έναν βιαστικό καφέ και χαιρετηθήκαμε με τον Νεκτάριο. Άκουσα και ειδήσεις εκεί. Κι ευχές για καλό μήνα και καλά Χριστούγεννα.
Γύρισα και ήμουν επηρεασμένος από την ΚαΧα.
Με είχε προσθέσει σε μια ομαδική συνομιλία όπου έλεγε τα δικά της, που τα είδα κι αποχώρησα.
Έστειλε και ο Δαρό το πρωί και το απόγευμα.
Κάθησα στην αρχή στην παγωμένη ησυχία στον καναπέ μου και δεν έκανα τίποτα.
Απευθύνθηκα στον Θεό. Είπα:
Είμαι εδώ. Ζω.
Από κάπου ακούστηκε:
Ζήσε τη ζωή σου!
Δεν ήξερα τί να κάνω.
Χάζευα λοιπόν στο τηλέφωνο με βιντεάκια μέχρι τη μία.
Ανέβασα το χτεσινό ψηφιακό ημερολόγιο στο blogspot  μου.
Έφαγα το λίγο ψάρι που είχα. Είχα φάει και τη νύχτα ψωμοτύρι και κολοκύθια.
Ξάπλωσα για μεσημέρι και κοιμήθηκα. Παρηγορήθηκα έτσι από την απραξία...
Το απόγευμα έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου και προσευχή.
Πείναγα. Δεν μου πήγαινε να πάω να ψωνίσω κρέας να φτιάξω με μακαρόνια. Το απέφυγα.
Μάλλον από την πείνα με πονάγε το κεφάλι μου και πήρα depon.
Ανέβηκα στης μάνας μου και πρωί και απόγευμα. Δεν ήθελε ψώνια. Αύριο μπορεί.
Ευχαριστούσα τον Θεό για το παρόν.
Εγώ βγήκα μόνο για μαρούλι από τον μανάβη και ψωμί από τον φούρνο.
Με κάλεσαν αναπάντητα από εταιρεία δημοσκοπήσεων.
Τώρα ήρθα στον "τράγο" για καφέ.
Τί καφές, άγλυκος και με κομματάκια καφέ μέσα, είναι αυτός;
Τέλος πάντων. Όλα καλά! Δεν έγινε τίποτα κακό.
Κύριε, δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!

21:19'.
Τ' αυτιά μου βουίζουν.
Θέλει κάποιος να μου πει κάτι;
Γιώργο!
Ναι.
Θα γίνουν πράγματα.
Τί θα γίνει;
Θα δεις. Μην επηρεαστείς. Δεν σε αγγίζουν. Είναι του κόσμου. Είσαι για αλλού. Περίμενε.
Έχω να κάνω κάτι;
Απόλαυσε το παρόν.
Δεν μπορώ. Ανησυχώ, φοβάμαι, στενοχωριέμαι.
Μην ανησυχείς! Μην φοβάσαι! Μην στεναχωριέσαι!
Παραπαίω και δεν γίνεται τίποτα. Δεν μπορώ κάτι άλλο.
Δεν οφείλεις κάτι. Δεν σου δίνουν σημασία. Έχεις αποκοπεί. Είσαι αποδιοπομπαίος τράγος. Είσαι μαζί Μας.
Δόξα τω Θεώ! Αμήν. Τίποτε άλλο;
Ζήσε απλά!
Τ' αυτιά μου ακόμα βουίζουν... Είναι κάτι άλλο;
Είναι δώρο αυτό! Για να Μας νιώθεις εκεί.
Δόξα τω Θεώ!

21:35'.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Χαιρέτησα την παρέα της Δευτέρας, Λευτέρη, Δημήτρη, Κώστα. Και το βουητό στ' αυτιά έχει γίνει πιο βαθύ, απομακρύνθηκε. Αλλά υπάρχει.
Δόξα τω Θεώ! Δεν μ' ενοχλούν οι άλλοι γύρω, είναι του κόσμου, έχουν τα δικά τους...
Μυρίζει κάτι που θυμίζει νέα σχολική χρονιά.
Μια μυρωδιά από το παρελθόν, από τα καινούργια τετράδια...

21:58'.
Να μην ανησυχώ, να μην φοβάμαι, να μην στεναχωριέμαι! Μπορεί να γίνει. Αρκεί να τα πιστεύω έτσι αυτά.
Άλλαξε η μυρωδιά, μυρίζει κάτι άσχημο απροσδιόριστο αλλά και κάτι σαν μπάνιο καθαρό. Καμία μυρωδιά από φαγητά ή ποτά.
Κύριε δόξα Σοι, η ελπίς ημών, δόξα Σοι!
Ζω. Να απολαμβάνω το παρόν. Δόξα τω Θεώ!

22:58'.
Έφυγα. Γύρισα στο σπίτι για μαρούλι κι αυγά τηγανητά. Και μπύρα. Δόξα τω Θεώ!
Έξω δεν μου δίναν σημασία, ήμουν αποδιοπομπαίος τράγος και δεν ήθελα άλλο να στενοχωριέμαι.
Βάζω Απόδειπνο.