Τετάρτη, 26-11-2025.

20:20'.
Σηκώθηκα πρωί αλλά όχι τόσο όσο τα μηνύματα της ΚαΧα στις πέντε το πρωί.
Απάντησα σε Δαρό και στις έντεκα σε ΕΚ.
Είχε στείλει η Φαίη να βρεθούμε σήμερα για καφέ. Συμφώνησα αλλά έδωσα κι εναλλακτική για τραπέζι το βράδυ.
Έλεγα ν' αρχίσω προσευχή για να λάβω απάντηση ό,τι θέλει ο Θεός. Τελικά το μεσημέρι κανονίσαμε για το βράδυ με φαΐ και ποτό.
Ανέβηκα στης μάνας μου και πήρα παραγγελία.
Ψώνισα κι έκανα τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου.
Ανταλλάξαμε με ΤΚ.
Έφαγα και ξάπλωσα στον καναπέ και ύστερα στο κρεβάτι.
Το απόγευμα έκανα προσευχή μετά τις εφτά.
Βγήκα στον "τράγο". Κάθησα μες τη μέση. Δόξα τω Θεώ! Καθόλου privacy... Ας μη χρειαστεί. Θα κάνω προσευχή. Περιμένω τη Φαίη.

Με το που την είδα πως έχει γίνει, μου έφυγε κάθε ιδέα πιθανότητας για συνέχεια. Πάλι καλά. Η βραδιά ήταν γεμάτη με λόγια που δεν χρειαζόταν ν' ακούσω, απλώς με στιβάξανε κάπως με τον κόσμο. Κάποια στιγμή μπούκωσα. Αλλά τα λόγια συνέχιζαν, λες και είχε ανάγκη να μιλάει συνέχεια για άλλους δικούς της και τα δικά τους. Δεν πρόλαβα να μιλήσω σχεδόν καθόλου. Δεν θα το είχε ανάγκη φαίνεται. Αν και φάνηκε περίεργο αυτό, ευτυχώς όταν συνέβαινε δεν πιέστηκα. Αργά, σηκωθήκαμε να φύγουμε. Το καλό ήταν ότι είχαμε καθήσει τελικά μέσα κι έτσι κάπνισα πέντε τσιγάρα μέχρι να έρθει και πέντε μόνο όλη τη βραδιά μετά. Για να μην είμαι αγενής να διακόπτω και να βγαίνω για τσιγάρο. Πάλι καλά που χρειάστηκε να ανταλλάξει κάτι στο τηλέφωνο και μπόρεσα να καπνίζω. Δόξα τω Θεώ!

Γύρισα για Απόδειπνο. Κι έστελνε στις δύο τα ξημερώματα η ΚαΧα. Απάντησα. Δεν ξέρω τί έχει καταλάβει ο Θεός. Δεν εννοούσα αυτό όταν ζήταγα γεμάτη κι ευτυχισμένη ζωή. Αλλά πάλι καλά, δόξα Σοι ο Θεός!